سخن هفته

طلبگی به روایت دکترعلی شریعتی <==================> برخلاف امروز، كه براي منبر رفتن و لباس علم دين پوشيدن و مقام تبليغ مذهب را احراز كردن، شرط اصلي يا سكوت مطلق (بي ناطق بودن!) است و يا صوت خوش و اگر كسي قدرت علمي آن را داشته باشد كه به كتب حديث و سيره و تاريخ و اسناد و منابع علمي مراجعه كند يك دانشمند محسوب ميشود، در گذشته، حتي نقل حديث، احتياج به جواز رسمي از مقام ممتاز و مرجع علمي داشت و كسي حق نداشت، تنها با مراجعه به كتب حديث حتي كتب معتبري چون "اصول كافي" كه يكي از منابع چهارگانة علمي در شيعه است، حديثي را انتخاب نمايد و به صورت كتبي يا شفاهي نقل كند! زيرا، چنانكه گفتم، مالك اعتبار يك حديث در فرهنگ شيعه، اعتبار كتاب يا نويسنده هایي كه آن را نقل كرده نيست، بلكه سلسلة روايت و اعتبار اسناد آن است. از اين نظر، اساتيد بزرگ حوزه كه خود مقام رسمي علمي در علم روايت و درايت و رجال به شمار مي آمدند و شخصيت علمي و تحقيقي ممتازي در علم الحديث داشتند براي كساني كه مراحل درسي را طي كرده و از نظر فكري و نيز اخلاقي و تقواي ديني و علمي و قدرت استنباط و انتخاب و تشخيص، در مكتب استاد آزمايش شده و شايستگي خود را به اثبات ً رسانده بودند، رسما شهادتنامه هایي صادر ميكردند و در آن، مقام علمي، فضائل اخلاقي وي را ياد مي نمودند و مراتب اعتماد و اطمينان خود را نسبت به وي گواهي مي دادند و با ذكر سلسلة روايتي كه خود بدان پيوسته اند و معرفي آخرين حلقة اين سلسله‌ـ كه از او جواز نقل حديث گرفته اند و نيز معرفي خود به عنوان ً كسي كه به عنوان محدثي كه رسما حق روايت دارند‌ـ و اعالم كساني كه از آنان روايت ميكنند، به تلميذ خود،جواز، نقل حديث ميدادند و وي‌ـ كه بدينگونه ديپلم مي گرفت‌ـ حق رسمي نقل حديث به دست مي آورد و با تكيه بر آن، به عنوان محدث، در محيط علمي و جامعة اسلامي، صاحب عنوان علمي مي شد و مي توانست منبررود و تبليغ كند و به نام اسلام، به هدايت فكري و مذهبي مردم بپردازد. آنچه در اينجا بايد گفته شود، اول، عليرغم آزادي خارق العاده اي كه در نظام آموزشي اسلامي وجود دارد، چنانكه مي بينيم، ضوابط علمي و تحصيلي بسيار ً دقيق و مدارك علمي كاملا رسمي و معيني در كار ً است.ثانيا، چنان كه از بررسي نظامهاي آموزشي در تاريخ تمدنها و فرهنگهاي قديم بر مي آيد، فرهنگ اسلامي براي نخستين بار، به وضع چنين ضوابط رسمي و گواهينامه هاي تحصيلي پرداخته است و شباهت اصطالحات فني آموزشي در نظام تعليم و تربيت اروپايي و نظام تعليم و تربيت اسلامي حكايت از آن دارد كه اين اصطلاحات از فرهنگ آموزش اسلامي ترجمه شده است و تأثير همه جانبة فرهنگ و علوم و تمدن اسلامی، به ويژه پس از جنگهاي صليبي و آغاز رنسانس و عصر جديد در اروپا اين نظر را تأييد ميكند.چنانكه در نظام تعليمات مدارس اسلامي، رسم بر اين بود كه، پس از طي دوران تحصيل و ديدن دورة درس، استاد "شهادت" ميداد كه شاگرد وي اين دوره را گذرانده است و اين همان است كه امروز در اصطلاح اروپايي (Cartifica )مي نامند و شگفتا كه ما امروز، دوباره همين اصطلاح را به فارسي ترجمه كرده ايم و گواهينامه مي گوييم! و نيز "دوره"را كه به مجموعة درسهاي يك موضوع اطلاق مي شود، در فرانسه (Cours )و در انگليسي (Course )ترجمه كرده اند و اصطلاح "درجة علمي" را (Classe ،)و اصطلاح"جواز" را، (Licence )و مجتهد را(Docteur،)مي خوانند. ------------------------------------------------- منبع:روزنامه اطلاعات

آمار سایت

افراد آنلاین : 2
<==================> تعداد نوشته ها : 486
<==================> بازدید امروز : 132
<==================> بازدید دیروز : 818
<==================> بازدید این هفته : 3306
<==================> بازدید این ماه : 14544
<==================> بازدید کل : 581852
<==================>

بایگانی

Monthly Archives: جولای 2013

مثلا سفرنامه! / قسمت یازدهم وپایانی

                                                           یادواره باشکوه

                                                       ””””””””””””””””

ادامه مطلب

مثلا سفرنامه! / قسمت دهم

                                                               برادران در قاب عکس

در دیدار از پروژه راه کوردیر به اسمرود، آقای انامپور پیشنهاد کردند که برادران حاضر در سفر،دستجمعی عکسی

 به یادگار بگیرند.این عکسها مشتی است نمونه خروار والا اگر همه برادران اسمرودی جمع شوند و عکس یادگاری

بگیرند،وانگهی دریا شوند!

———————————————————-

————————————————————-

برادران عسگری- کارگر.آقا مجیدهم جای برادر کوچک شما!

————————————————————–

———————————————————–

حاجعلی،پدر درکنار برادران فتح اللهی.البته

حاجعلی رابرادر بزرگتر هم می توانید تصور کنید!

————————————————————-

-

———————————————————–

تعدادی از برادران سهرابی،به نمایندگی از همه برادران

در کنار پدر

———————————————————-

———————————————————–

در غیاب انبوه برادران اسدیان،اسد آقا می تواند

باپدر،برادر  هم باشد!

———————————————————

———————————————————

واین هم پیشنهاد دهنده سوژه- آقای انامپور که در غیاب

آقارسول،بادامادها عکس گرفته تا ثابت کند که باجناق ها

نه تنهافامیل می شوند،روز مبادا،برادر هم می شوند!

—————————————————————-

—————————————————————–

برای اینکه کوروش همراهی در غیاب تعدادکثیری از برادران

برای لحظه ای هم احساس تنهائی نکند،با آقایان عسگری

 وآزمون پیمان برادری می بندد!

——————————————————————-

—————————————————————

تنها گروه برادران اسمرودی که جمعشان جمع است وهیچ

کم وکسری ندارند،جمع برادران ستاری است.

—————————————————————-

     ادامه دارد

مثلا سفرنامه! /قسمت نهم

————————————————————

اینجا جبهه جنگ نیست واین آقایان هم فاتحان فتح المبین

نیستند .اینجا اسمرود است،باش دنده نه وفاتحان هم

سواربولدذر مستقر در محل هستند،نه سوار بر

تانکهای غنیمت گرفته ازارتش صدام.

———————————————————-

                                                          صبحانة معروف!

سفر سالانة ما در یک روز تفریحی، با صبحانه‌اش مشهور است. کره و عسل محلی ـ به اندازة توان خوردن هر کس در محیط دل‌انگیز طبیعت در یک صبح بهاری و خنک صبحگاهی، مزه‌ای دارد که تنها به وصال رسیدگان مزه آن را چشیده‌اند. خداوند نصیب همة آرزومندان بکند!

                              در امتداد یک پروژه

پس از صبحانه، طبق معمول هر کسی به سلیقه خود، تک تک یا گروه گروه، در دامن طبیعت پراکنده شدند و به سیر و سیاحت پرداختند و قرار شد جمع برای بازدید از پروژه جاده جدید اورتمه به روستا حاضر شوند. راه تا باش دندنه رفته بود و کمی تا قسمتی پول می‌خواست تا ادامة مسیر بدهد!

جادة خوبی است و اگر به سرانجام برسد، روستاهای اسمرود و سوران نیز راه میان‌بری را به مرکز شهر خواهند داشت ـ اگر آقای رسول انام‌پور ـ مدیریت جهاد کشاورزی هم همت و پشتیبانی مالی را در کنار کمک اهالی دوچندان کنند و بر کارشکنی‌ها و حرف و حدیث‌های پروژه ان‌شاءا… غلبه کنند! ادامه مطلب

مثلا سفرنامه! /قسمت هشتم

 

 

                                       مثلا سفرنامه! /قسمت هشتم

                                      ———————————- 

شهامت یک روحانی

———————————

… در مسیرمان در اطراف رودخانة قزل‌اوزن، همراهان قدیمی و میان‌سال و جوان، هر یک با شنیدن نام روستایی، یاد خاطره‌ای می‌افتادند و تعریف می‌کردند.

من روستای کندره را شاید ۳۵ سال پیش دیده بودم و این سفر، یاد سفر ۱۵ ـ ۱۴ سا لگی‌ام افتادم که با قاطر قرار شد حجت‌الاسلام حاج سیّداعظم عظیمی را به گهراز ببرم. پس از پشت سر گذاشتن روستاهای مسیر، به کندره رسیدیم. رودخانة روستا پرآب بود و پرخروش. حاج آقا عظیمی ناچار شد لباس مقدس روحانیت را درآورد ، اوّل مرا کول کرد و از رودخانه عبور داد و سپس قاطرمان را که به هیچ وجه زیر بار و زیر آب نمی‌رفت، با دردسر فراوان عبور داد و به سلامت به گهراز رسیدیم. این هم از شهامت روحانیون معظم!

 

 

                                        عطر دیار

 

 

با عبور از روستاها و جاده‌های روستایی مسیر، یواش یواش عطر دیار به مشام می‌رسد. رودخانة ارسین (ارسین چایی) را که ردکنی، حال و هوایت کمی تا قسمتی عوض می‌شود! گویی طبیعت با نزدیک‌شدن به دیار رنگ و بوی دیگری می‌گیرد. هر چند طبیعت و مناظر سبز تفاوتی با هم ندارند، امّا وقتی به کوردیر می‌رسی، کوه‌ها سر به فلک کشیده به نظر می‌رسند، سبزه و چمن سبزتر به نظر می‌آیند، درختان روستا برایت مقدس می‌شوند، گل‌ها در بستر زمین گوئی رنگین‌کمان آسمانی‌اند، آب چشمه‌‌ها برایت آب حیات می‌شوند و در یک کلام، خاطرات سیاه و سفید سال‌های دور در لفافه‌ای از رنگ‌های زیبا، جلوی دیدگانت رژه می‌روند و تو می‌مانی با این سؤال بی‌جواب که چرا هنوز خاطرات دوران کودکی‌ات که زیاد هم بی‌دردسر سپری نشده، تو را به گذشته می‌برد و حسرت روزهای گذشته را می‌خوری؟! ادامه مطلب

مثلا سفرنامه!/ قسمت هفتم

        

  از ساعت ۴به بعد،همراهان یکی یکی ازخواب غفلت، ببخشید،از خواب ناز بیدار می شدندودر مسیر جاده سرچم، هر روستائی را از دور می دیدند،با حدس وگمان وگاهی هم باقاطعیت تمام،نامی بر روستا می گذاشتند.بحث اصلی،نشانی روستای کزج بود که عده ای می گفتند سمت راست ماست وگروهی می گفتند سمت چپ ماست!آقای عسگری و برخی که چپ نشسته بودند وراست می زدند-یعنی می گفتند کزج سمت راست ماست،پیروز این بحث ژئو پلتیکی وجغرافیائی شدند.

                                      ————————————————————

                                  

     من گفتم آنچه چپی ها می گویند،راست می گویند،چون من وآقای عسگری به پشتوانه داشتن فامیل در گذشته وحال در کزج،نظرمان قریب به یقین است!!وچنین شد وعاقبت چپی ها بر راستی ها پیروز شدند.این قسمت را سیاسی نخوانید،در بیابان اطراف قزل اوزن،مارا به سیاست چه حاجت است؟! ادامه مطلب

مثلا سفر نامه!/قسمت ششم

 

 

                                       باز هم سکوت

            پس از شام،ظا هرا خیارهای هندوانه مسلک وپنیر،کار خودشان را کردند وجمعیت۲۲نفره اتو بوس در سکوت وخواب فرو رفتند؛ به بیان دیگر،خواب وسکوت در جمعیت فرو رفتند!! که البته گاهی این سکوت وچرت همراهان  با صحبت و خنده برخی افرادمرفه وبی درد!!ویا کسانی که در تاریکی دنبال خیار،نمک، چای و… بودند،پاره می شد.

                             

                                جای خالی ودل پر!

 

   چون مسئولیت امور مالی برعهده خلیل ستاری گذاشته شده-قابل توجه آنهائی که با غیبتهای طولانی در جلسات هیئات مدیره،باعث وبانی این کار شدند!.در این سفر هم قرار بود آقایان بهروز قلی زاده،کوروش همراهی وآقا خلیل، به نمایندگی از هیئات مدیره، زحمت  امورغذائی جمع رابکشند. ادامه مطلب

مثلا سفر نامه!/ قسمت پنجم

                                       انتظار

 

  در تله اتوبان تهران-قزوین گرفتار شده بودیم که ساعت حدود ۱۲ شب، خبر رسید آقای اسدیان ودوستانش می خواهند به جمع ما بپیوندند،پیشنهاد شد از فرصت استفاده کنیم وشام بخوریم.فرش ۱۲ متری عینعلی بابا به کارمان آمد.کنار اتوبان پهن کردیم وخودمان هم پهن شدیم!قرارمان این بود که همراهان اشب شام خورده یا چیزی به عنوان شام همراه بیاورند که الحمد الله جز دونفر،همه منتظربساط شام بودند.

 

                              خیار یا هندوانه؟!

 

   اگر نبودخیارهای هندوانه مانند آقا خلیل وپنیر پاستوریزه آقا کورش که برای روز مبادا تدارک دیده بودند، معلوم نبود در آن بیابان برهوت ودر آن دل شب! چه سرنوشتی پیدا می کردیم! ادامه مطلب

مثلا سفر نامه! / قسمت چهارم

                                                 سکوت می شکند!

 

به محض ورود آقای عسگری وپسرش_یوسف با یک فرش ۱۲ متری،سکوت حاکم بر داخل ماشین می شکند.عسگری می خواست پیش دستی کند تا پس نیفتد، شروع کرد به گلایه که ۲ساعت است مارا اینجا کاشته اید ،ما هیچی ،لااقل دلتان برای این فرش که نذری خواهرم برای عینعلی بابای شماست،می سوخت وزودتر می آمدید!!( همینجا برای شفای  خواهرایشان دعا می کنیم)

 

 

                                            در حسرت یک صلوات!!

 

  تاآمدن آقای عسگری،راننده خوش اخلاق ما-آقا فرهنگ در حسرت چند صلوات مانده بود؛ هرچندآقای نعمت طاهری با چند صلوات مختصر ومفید،قضیه را تمام کرده بود و آقای شهرام فتح اللهی هم پس از او وبا حفظ سمت مسئولیت سمعی وبصری موسسه،چند صلواتی هم اوفرستاده بود اما گوئی دل افا فرهنگ با این صلوات ها قرص نبود و با آمدن آقای عسگری، سلام وصلوات مشتری پسند وباب میل آقا فرهنگ  بر فضای ماشین حاکم شد. ادامه مطلب

مثلا سفرنامه!/قسمت سوم

                                                  سه خانواده و یک لشکر!

تا جمعیت در ماشین نشستند،طبق معمول،حاجعلی فتح اللهی صحبتش گل کرد:

اگر خانواده های ستاری،فتح اللهی و سهرابی نبودند، مسجد،ماشین، اورتمه و…چه جوری پر می شد،باید هیئات مدیره هر ماه چیزی هم دستی به اعضای این خانواده ها بدهد که گرمی بخش محفل و مجلس هستند! ادامه مطلب

مثلا سفر نامه!/ قسمت دوم

ادامه مطلب

دانش آموختگان اسمرود