سخن هفته

طلبگی به روایت دکترعلی شریعتی <==================> برخلاف امروز، كه براي منبر رفتن و لباس علم دين پوشيدن و مقام تبليغ مذهب را احراز كردن، شرط اصلي يا سكوت مطلق (بي ناطق بودن!) است و يا صوت خوش و اگر كسي قدرت علمي آن را داشته باشد كه به كتب حديث و سيره و تاريخ و اسناد و منابع علمي مراجعه كند يك دانشمند محسوب ميشود، در گذشته، حتي نقل حديث، احتياج به جواز رسمي از مقام ممتاز و مرجع علمي داشت و كسي حق نداشت، تنها با مراجعه به كتب حديث حتي كتب معتبري چون "اصول كافي" كه يكي از منابع چهارگانة علمي در شيعه است، حديثي را انتخاب نمايد و به صورت كتبي يا شفاهي نقل كند! زيرا، چنانكه گفتم، مالك اعتبار يك حديث در فرهنگ شيعه، اعتبار كتاب يا نويسنده هایي كه آن را نقل كرده نيست، بلكه سلسلة روايت و اعتبار اسناد آن است. از اين نظر، اساتيد بزرگ حوزه كه خود مقام رسمي علمي در علم روايت و درايت و رجال به شمار مي آمدند و شخصيت علمي و تحقيقي ممتازي در علم الحديث داشتند براي كساني كه مراحل درسي را طي كرده و از نظر فكري و نيز اخلاقي و تقواي ديني و علمي و قدرت استنباط و انتخاب و تشخيص، در مكتب استاد آزمايش شده و شايستگي خود را به اثبات ً رسانده بودند، رسما شهادتنامه هایي صادر ميكردند و در آن، مقام علمي، فضائل اخلاقي وي را ياد مي نمودند و مراتب اعتماد و اطمينان خود را نسبت به وي گواهي مي دادند و با ذكر سلسلة روايتي كه خود بدان پيوسته اند و معرفي آخرين حلقة اين سلسله‌ـ كه از او جواز نقل حديث گرفته اند و نيز معرفي خود به عنوان ً كسي كه به عنوان محدثي كه رسما حق روايت دارند‌ـ و اعالم كساني كه از آنان روايت ميكنند، به تلميذ خود،جواز، نقل حديث ميدادند و وي‌ـ كه بدينگونه ديپلم مي گرفت‌ـ حق رسمي نقل حديث به دست مي آورد و با تكيه بر آن، به عنوان محدث، در محيط علمي و جامعة اسلامي، صاحب عنوان علمي مي شد و مي توانست منبررود و تبليغ كند و به نام اسلام، به هدايت فكري و مذهبي مردم بپردازد. آنچه در اينجا بايد گفته شود، اول، عليرغم آزادي خارق العاده اي كه در نظام آموزشي اسلامي وجود دارد، چنانكه مي بينيم، ضوابط علمي و تحصيلي بسيار ً دقيق و مدارك علمي كاملا رسمي و معيني در كار ً است.ثانيا، چنان كه از بررسي نظامهاي آموزشي در تاريخ تمدنها و فرهنگهاي قديم بر مي آيد، فرهنگ اسلامي براي نخستين بار، به وضع چنين ضوابط رسمي و گواهينامه هاي تحصيلي پرداخته است و شباهت اصطالحات فني آموزشي در نظام تعليم و تربيت اروپايي و نظام تعليم و تربيت اسلامي حكايت از آن دارد كه اين اصطلاحات از فرهنگ آموزش اسلامي ترجمه شده است و تأثير همه جانبة فرهنگ و علوم و تمدن اسلامی، به ويژه پس از جنگهاي صليبي و آغاز رنسانس و عصر جديد در اروپا اين نظر را تأييد ميكند.چنانكه در نظام تعليمات مدارس اسلامي، رسم بر اين بود كه، پس از طي دوران تحصيل و ديدن دورة درس، استاد "شهادت" ميداد كه شاگرد وي اين دوره را گذرانده است و اين همان است كه امروز در اصطلاح اروپايي (Cartifica )مي نامند و شگفتا كه ما امروز، دوباره همين اصطلاح را به فارسي ترجمه كرده ايم و گواهينامه مي گوييم! و نيز "دوره"را كه به مجموعة درسهاي يك موضوع اطلاق مي شود، در فرانسه (Cours )و در انگليسي (Course )ترجمه كرده اند و اصطلاح "درجة علمي" را (Classe ،)و اصطلاح"جواز" را، (Licence )و مجتهد را(Docteur،)مي خوانند. ------------------------------------------------- منبع:روزنامه اطلاعات

آمار سایت

افراد آنلاین : 3
<==================> تعداد نوشته ها : 486
<==================> بازدید امروز : 132
<==================> بازدید دیروز : 818
<==================> بازدید این هفته : 3306
<==================> بازدید این ماه : 14544
<==================> بازدید کل : 581852
<==================>

بایگانی

خاطرات

خاطرات شما از روستا واهالي روستاي اسمرود

سلام و…

با سلام و احترام

ادامه مطلب

گذر از خاطرات

اشاره:”گذر از خاطرات” نظری است بر یاد داشت های روزانه من،از سال

۱۳۶۸ به بعد؛که هر از چند گاه،بر حسب وقت وحوصله،مرور ،و گاهی نیزشما

را شریک خاطرات و گذر ایام می کنم؛امید که باب میل باشد،نه باعث ملال.

————————————————————————————–

۲۹ آبان ۱۳۹۰/…به سخن دانی نیست!

ادامه مطلب

خاطره

 

 گزارش سفر،با بال خاطره

———————————————————————————–>

سیمای اسمرود در ۲۴ سال پیش

 

ادامه مطلب

عکس ومکث

عکس ومکث/۱۵

ادامه مطلب

خاطره

زمستان آن روز

————————————————————————————

محمد حسین اسدی اسمرود

ادامه مطلب

گیردَ نَه

یک خاطره

 

گیردَ نَه بازی

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

داوود رحیمی اسمرود

ادامه مطلب

خاطره

دلتنگی های کودکی

================================================>

ذوالفقار ستاری اسمرود

ادامه مطلب

عشق دیار

 

                                                                   خاطره ای از : داوود رحیمی اسمرود

————————————————————————————————————–

ادامه مطلب

خاطرات مکتبخانه

      قسمت پنجم وپایانی

از رسمهای مکتبخانه،امتحان پایان تحصیلات بود که معمو لا در مسجد برگزار می شد.

روز امتحان،شاگردان به اتفاق والدین،معمولا پدران،در مسجد جمع می شدند وشاگردان

هم درگوشه ای از مسجدمی نشستند وحاج آقا به نوبت،افرادی را صدا می زدندتا در

کنارمنبر بیستنندوبه سوالات پاسخ دهند.سوالات عموما از عم وجزء(الفبای مکتبخانه)

بود و روخوانی  قرآن وگاهی نیز از حفظ خواندن برخی آیات.

پس از امتحان،معمولا حضار صلواتی می فرستادند وامتحان داده ها تا پایان  امتحان

در گوشه ای به انتظار می نشستند تا همه به اتفاق مسجد را ترک کنند.

بد نیست اشاره ای هم به یک خاطره از روز امتحان مکتبخانه داشته باشم: ادامه مطلب

دانش آموختگان اسمرود