سخن هفته
راه خاکی! :::::::::::::::::> در حالی که انبیاء با صراحت وقوت ،تکلیف بشر را روشن می کنند،فلاسفه شخص را از سادگی وصفای فطری به تاریکی حیرت وبد بینی نسبت به خلقت وحقیقت در می آورند. راه انبیاء پرواز مستقیم است،راه ما راه خاکی است وپر از موانع،وچه بسابه خطرات هم بر بخوریم ولی می خواهیم این راه را ،اگر چه در زمان طولانی وزحمت زیاد طی کنیم. :::::::::::::::::::> راه طی شده/مرحوم مهندس مهدی بازرگان
آمار سایت
افراد آنلاین : 2
<==================> تعداد نوشته ها : 521
<==================> بازدید امروز : 132
<==================> بازدید دیروز : 310
<==================> بازدید این هفته : 132
<==================> بازدید این ماه : 8085
<==================> بازدید کل : 637275
<==================>
بایگانی

مثلا سفر نامه! / قسمت چهارم

                                                 سکوت می شکند!

 

به محض ورود آقای عسگری وپسرش_یوسف با یک فرش ۱۲ متری،سکوت حاکم بر داخل ماشین می شکند.عسگری می خواست پیش دستی کند تا پس نیفتد، شروع کرد به گلایه که ۲ساعت است مارا اینجا کاشته اید ،ما هیچی ،لااقل دلتان برای این فرش که نذری خواهرم برای عینعلی بابای شماست،می سوخت وزودتر می آمدید!!( همینجا برای شفای  خواهرایشان دعا می کنیم)

 

 

                                            در حسرت یک صلوات!!

 

  تاآمدن آقای عسگری،راننده خوش اخلاق ما-آقا فرهنگ در حسرت چند صلوات مانده بود؛ هرچندآقای نعمت طاهری با چند صلوات مختصر ومفید،قضیه را تمام کرده بود و آقای شهرام فتح اللهی هم پس از او وبا حفظ سمت مسئولیت سمعی وبصری موسسه،چند صلواتی هم اوفرستاده بود اما گوئی دل افا فرهنگ با این صلوات ها قرص نبود و با آمدن آقای عسگری، سلام وصلوات مشتری پسند وباب میل آقا فرهنگ  بر فضای ماشین حاکم شد.

                                        ———————————————————

                                    

                                باز هم از حاجعلی بشنوید…۱

 

  قبل از اینکه آقای عسگری سوار شوند، یکی از همراهان به حاجعلی فتح اللهی می گفت:بابا،معطل این دائی شما(الله بخش عسگری شدیم).حاجعلی هم از اشتباه اوکمال سوء استفاده را کرد وشروع کرد به سر به سر گذاشتن اوکه عسگری چگونه دائی من می شود؟!، شما باید این نسبت فامیلی را برایم روشن کنید،چرا تهمت می زنید، چراحرف حساب نمی زنیدو… من هم از فرصت استفاده کردم وبه حاجعلی گفتم شما برای حال گیری،پیگیر همین بحث شیرین باشید! با لا خره آن بنده خدا،که یقینا آقا خلیل نبود، پی برد که حاجعلی دائی الله بخش است، نه الله بخش دائی عسگری و این غائله هم ختم به خیر شد!

                                                                                                 (  ادامه دارد )

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

دانش آموختگان اسمرود