گذر ازخاطره
؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛
هدایت تویتا!
؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛
رحمان ستاری
دیروز سری به اسلامشهر زدم، برای تجدید دیدار با اخویها .
داداش پرویز خاطره ای از مرحوم حاج آقا سهرابی و
مرحوم آقای فیروز قلیزاده تعریف کردند، شنیدنی است:
تعریف کرد اوایل خرید ماشین تویتا بود، صبح برای مسافر به روستا رفتم
حاج آقا سهرابی وآقای قلیززاده ،همراه با یک ظاهرا چوبدار ناشناس
امدند. اقای قلیزاده پرسید: پس خود مش زعفر گلمیب ؟گفتم نه؛ من امدم
گفت: پس خدایا ؛جانیمی سنه تاپشیریرام
چوبدار ترسید وحاج سهرابی گفت: کیشی مالینان جانینان گچیب بیزه خاطر
گل اُتی، گُرخما .
سوار شدند وحرکت کردیم .در سربالایی محمود اباد حاجی گفت :
مشه پرویز ،کوردییرده ساخلا، من ماشینی هدایت الیجم!!
چوبدار باورکردو گفت: سن بیل حضرت عباس سنون ال ایاقونان
رانندچیلیگ توکولمیر؛ منی بوگون اولدورمسوز ال چکن دویوسوز !
تورا خدا اقای راننده، تورا قبول دارم باز، به این ماشین نده
والا من پیاده میشم از او اصرار ،ازاین انَکار بلوایی داخل ماشین افتاده بود!!
؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛