سخن هفته
---------زندگی-------------- ؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛ ؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛ این را فهمیده‌ام که بیشتر ماهی‌ها موقع پیری شکایت می‌کنند که زندگیشان را بی‌خودی تلف کرده‌اند . دائم ناله و نفرین می‌کنند و از همه چیز شکایت دارند. من می‌خواهم بدانم که، راستی راستی، زندگی یعنی اینکه تو یک تکه جا، هی بروی و برگردی تا پیر بشوی و دیگر هیچ، یا اینکه طورِ دیگری هم توی دنیا می‌شود زندگی کرد؟ ؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛ ؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛ ماهی سیاه کوچولو صمد بهرنگی
آمار سایت
افراد آنلاین : 3
<==================> تعداد نوشته ها : 937
<==================> بازدید امروز : 183
<==================> بازدید دیروز : 708
<==================> بازدید این هفته : 183
<==================> بازدید این ماه : 36899
<==================> بازدید کل : 1321681
<==================>
بایگانی

به پرچم…

…به پرچم چه حاجت است؟!

؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛

دکتر فرامرز سهرابی

با سلام خدمت اسمرودی های عزیز
حدود یک هفته است که خسته از غوغای تهران، به خلخال آمده ام. در طول این هفته، تقریبا هرروز صبح پیاده روی (بویژه در کوچه باغهای خوجین) میرفتم. امروز که پنجشنبه است، تصمیم گرفتم که اول صبح سری به آرامستان خلخال بزنم (احتمالا بعد از ظهرها بخاطر کرونا ممنوع باشد یا شلوغ ) و به روح بلند شهدا و سایر درگذشتگان ادای احترام کنم. درب اصلی و ماشین رو آرامستان بسته بود. در نزدیک ترین محل مزار شهیدان پارک کردم. با آب و جارو مزار شهید صیقت راشستم و  فاتحه ای خواندم.
مظلومیت شهید صیقت در مزارش هم هویدا بود. در کنار هر مزار شهیدی پرچم بلندی را بنیاد شهید خلخال نصب کرده بود (هرچند پرچمها رنگ و رو رفته بودند) مزار شهید صیقت آن را هم نداشت! فکری به سرم زد که به بنیاد مراجعه و نصب پرچم را یادآوری کنم، یاد سخنان و وصیت نامه شهید صیقت افتادم که نوشته بود:
“حتی جنازه مرا هم تحویل نگیرید، مثل خاندان وهب باشید که وقتی دشمن سر وهب را بطرف خاندان وهب انداخت، مادر وهب آن را برداشت و به طرف دشمن انداخت و با صدای رسا گفت: “سری را که در راه خدا داده ام، پس
نمی گیرم”.

با خود گفتم شاید اصلا شهید  راضی نباشد که من پرچم ظاهری را بر افرازم. پرچمی که شهیدان برافراشتند، ما با اعمال و رفتار مان باید آن را به اهتزاز در بیاوریم. بر مزار شهید محرم اسدیان هم حاضر شدم و پس از قرائت فاتحه ای، ناباورانه چشمم به آرامگاه مرحوم فرج الله عظیمی افتاد که فاتحه ای خواندم.
نا گفته نماند که هوای خلخال امروز به دلیل وجود مه در کوه های خلخال اینقدر سرد بود که لباسهای خیلی ضخیم پوشیده بودم! برای تکمیل ورزش صبحگاهی به باغهای هروآباد در کنار جاده روستای سنگلی رفتم. در راه برگشت برای صبحانه نان بربری خریدم و از نانوا پرسیدم  چقدر باید کارت بکشم؟ گفت: “احسان” است.
عزیزان بازنشسته ای که در خلخال هستند قدر این آب و هوا و زیباییهای طبیعت خلخال را بیشتر بدانند و گوارای وجودشان باشد. عکسی را که از کوه های مه آلود و بام خلخال گرفته ام تقدیم میکنم:

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>