باران…

                   باران آمد …           

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

ارسالی: ذوالففارستاری

خداوند متعال چه زیبا در کتاب حکمت آموزش، قرآن فرموده است:

وَهُوَ الَّذِی یُنَزِّلُ الْغَیْثَ مِنْ بَعْدِ مَا قَنَطُوا وَیَنْشُرُ رَحْمَتَهُ وَهُوَ الْوَلِیُّ الْحَمِیدُ {۲۸} / شوری

و اوست که بارانش را پس از آنکه نا امید شدند، فرو می فرستد و رحمتش را می گسترد و او سرپرست ستوده است.

در حقیقت کسی جز خداوند مهربان یارای فرو فرستادن باران نیست، او با حکمت و علم و قدرتش، در های رحمتش را برای بندگانش می گشاید تا شاید به عظمتش پی ببرند و سر تعظیم به درگاهش فرود آورند که اندک افرادی شکر گزار نعمتش هستند.

در آیه ی دیگر از قرآن خداوند چنین می فرماید:

وَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً طَهُورًا

و از آسمان آبى پاک فرو فرستادیم.

سوره فرقان/ ۴۸

 این روزها  آسمان با زمین طرح دوستی انداختند و آسمان سوغات ارزشمندی چون باران به زمین هدیه داد، که مایه ی شادمانی و لبخند مردم شد.

ای خدای مهربان، از تو به خاطر این هدیه ی بسیار ارزشمند و حیاتی، سپاسگزاریم که همه را شاد نمودی،  و می خواهیم که این شادمانی را پیوسته برای همه بیشتر و بیشتر کنی.