رضایت…

    رضایت از بار سنگین!       

===============================

محمدولی سهرابی

چندی پیش، به نیت خرید هدیه برای دوستی که چندسال ندیده بودیم،به اتفاق خانم

رفتیم وهرچی گشتیم،آنچه در خور شان دوست وقد وقواره جیبمان وکارتمان

باشد،نیافتیم.میوه فروشی در محل بود  وگفتیم کادو که نخریدیم، میوه بخریم.

خریدیم؛دوکیلو نارنگی،یک ونیم سیب،یک کیلو انگور، سیب زمینی وگوجه وخیار هم یک کیلو.

من که معمولاعیار وزن خرید وقیمت آن به تجربه دستم هست، برخلاف همیشه

از خریدامروز راضی بودم !،چون با ۸۵۰ هزارتومانی که بابت

یک کیسه پلاستیک میوه و… داده بودیم، حداقل بارمان سنگین و وزین بود!

وقتی باخانم خوشحالیم را  از خریدمطرح کردم ،گفت :خوب،من یک کدو حلوایی بزرگ هم برداشتم…!!

خوشحالی ورضایت خاطر از خرید امروز هم چند دقیقه دوام نداشت و رفت جایی که عرب نی انداخته!

…

این هم  کدوحلوایی که با وزنش سبب خوشحالی موقت بنده

شده بود وهنوز در خانه وآشپزخانه کنگر خورده ولنگر انداخته است!