نابینا!
===
-وقتی بچه بودم،خدا را دیدم،
فرشتگان را دیدم،
رازهای جهان های لاهوتی وناسوتی را پیش چشم تما شا کردم،
تصورم این بود که،
همه آدمیان چنین می بینند،
سر انجام پی بردم
که آنها نابینایند...
شمس تبریزی
===
منبع:چهل قانون ملت عشق/الیف شافاک/ ترجمه زهره قلی پور
حالا نوبت…
حالا نوبت حماسه آفرینی مسئولان است!
——————————————————————
محمدولی سهرابی اسمرود
اشاره:نوشته زیردر۳۷ سالگی انقلاب؛سال۱۳۹۳ نوشته شده
وگویی حکایت ۴۶ سالگی انقلاب و وضع موجود وانتظارات
این روزها راباز گو می کند و به همین بهانه باز نشر می شود.
—————————————————————
ضرب المثل یا سخنی حکیمانهای در ذهنم هست، با این مضمون:
«من و برادرم متحدیم در برابر پسرعموها و با پسرعموها متحدیم علیه دشمن مشترک!»
مصداق عینی این ضربالمثل را همه ما حداقل در دوران ۳۷ ساله عمر انقلاب اسلامی به چشم دیده و یا شنیدهایم. دوران پیروزی پرتلاطم انقلاب، روزهای ترور، هشت سال دوران دفاع مقدس، تهدیدهای نظامی و تحریمهای طولانی مدت اقتصادی و… نمونههایی هستند که ملت نجیب و سرافراز ایران با جان و دل این مشکلات را لمس کرده، اما در سایه اتحاد، حضور در صحنه و از جان گذشتگی، کمر همت خم نکرده و چون کوه، استوار ایستادو از امتحانات سخت روزگار، سربلند بیرون آمده و نظام اسلامی نیز به برکت این حضور و اتحاد، همواره گردنههای سخت سیاست، اقتصاد و… را علیرغم همه توطئهها و کارشکنیها و دشمنیهای آشکار و پنهان، سرافراز و سربلند پشت سر نهاده است و در حقیقت به پشتوانه ملتی بزرگ، در جهان پرشروشور پُز داده و در برابر هجمههای سنگین دشمنان رجز خوانی کرده است!
شاهد مثالِ پشت گرمی حکومت به پشتوانه ملّت، حضور همیشه ملت در صحنههای مختلف سیاسی، راهپیمائیهای سالانه جشن پیروزی انقلاب، بخصوص حضور در پای صندوقهای رأی میباشد. به گونهای که برخی بر این عقیده هستند که حکومت معمولاً زمانی یاد این ملت غیور میافتد که نیاز به حضور حماسی و دشمن شکن آنها در راهپیمائیها و یا در پای صندوقهای رأی باشد! شاید نظر این گروه از هموطنان عزیز ما خیلی هم ناصواب نباشد، چرا که صاحبان اصلی این انقلاب که با خون دل برای پیروزی آن کوشیده و در حراست و پاسداری آن جان و دل و دیده نثار کردهاند، در کشاکش قدرت و دعواهای جناحی و سیاسی، فراموش میشوند تا سردمداران جناحها و گروههای سیاسی، گاهی عدم موفقیت و یا بیکفایتی خود در اداره امور و خدمت به مردم را به گردن گروه مقابل و یا به دامن استکبار جهانی بیندازند!
دوام و بقای هر حکومت، با هر مرام و مسلکی ،متکی به پشتوانه عظیم مردمی است، بخصوص در نظام جمهوری اسلامی که حکومت فراهم آمده از تلاش طاقت فرسای همین مردم و بقای حکومت هم مستظهر به پشتیبانی این ملت بزرگ است. این ملت بزرگ، برای دوام و بقای این حکومت مردمی، از هیچ فداکاری دریغ نکرده است. اگر نظام، حضور حماسی مردم در صحنههای مختلف را نشانهای از وفاداری ملت به اصل نظام میداند و این حضورهای پرشمار دوران سی و هفت ساله انقلاب را پشتوانهای برای عرض اندام سردمداران حکومت در عرصههای سیاسی و… قلمداد میکند، باید پاسخ این وفاداری و فداکاری را با اقدامات متقابل، با فراهم آوردن خواستههای برحق و در خور شأن این ملت، برای برخورداری از یک زندگی در خور و شایسته بدهد.
این ملت فقط برای خلق حماسه خلق نشده است، هر چند همیشه بر این عهد پایبند بوده است، اما متقابلاً منتظر خلق اندک حماسهای نیز از طرف مسئولان نظام و دولتمردان و سیاستمداران است تا در کنار خلق حماسه و حماسهها، زندگی آبرومندانهای را هم برای خانوادهاش فراهم کند، شرمنده بیکاری چندین جوان تحصیلکرده و یا دانشگاه نرفته خود نباشد، شاهد خبرهای خوش و ناخوش اختلاس، رشوه، پارتی، زدوبندهای سیاسی و یا شانه خالی کردن از مأموریتها و مسئولیتهای بر زمین مانده مسئولان نباشد و…
عموم ملت ما در مواجهه با گردنهها و پیچهای سخت پیش روی انقلاب، علیرغم مشاهده بیمهریها و عدم توجهها به او، وقتی پای اسلام و منافع ملی و میهنی در میان بوده، فارغ از هر حزب و گروه و دسته، پای همت و گام وحدت به پیش نهاده و با حضور در عرصههای عرض اندام، دوستان را سربلند و دشمنان را مأیوس کرده است. بیمهریهای عمدی و غیرعمدی مسئولان را فراموش و اختلاف سلیقهها را به کنار گذاشته و جام وحدت بر دست، برای سربلندی کشور و ملت گامهای استوار برداشته است.
حالا نوبت حماسه آفرینی مسئولان یرای این ملت نجیب است؛بسم الله…
———————————————————
منبع:جوانان امروز(روزنامه اطلاعات)/سخن مدیر مسئول
===========================================
امسال هم مثل ۴۵ سال گدشته، با جمعی از دوستان دوران مبارزه ودفاع مقدس،در جمع جشن پیروزی انقلاب بودیم؛با انبوه گلایه از وضع موجود؛اماامید به پایداری ملتی که گویا نمی خواهند استقلالش رابپدیرند ودستاورد بزرگ در حوزه دفاعیش را که به برکت خون جوانان دانشمند این مرز وبوم وبا خون دل حاصل شده،تاب بیاورند.
کاش همت عالی دانشمندان جوان حوزه دفاعی در عرصه اقتصادی هم ساری وجاری می شد تا رنج معیشت مردم نجیب را
نبینیم وبا سربلندی وعزت،پرچم اسقلال را بر بلندای جهان به اهتزاز در آوریم.شاید آن روز بیاید، شاید!
از راست: سیدرضاقاسم زاده،حاج منصور انام پور،دکتر فرامرز سهرابی،دکتر محمود عزیزی،محمدولی سهرابی وعلی محمدی
(جای حاج رحمان خالی بود که با خانواده تا انقلاب آمدند وبه آزادی نرسیدند!)
