سخن هفته

نابینا!
===
-وقتی بچه بودم،خدا را دیدم،
فرشتگان را دیدم،

رازهای جهان های لاهوتی وناسوتی را پیش چشم تما شا کردم،
تصورم این بود که،
همه آدمیان چنین می بینند،
سر انجام پی بردم
که آنها نابینایند...
شمس تبریزی
===
منبع:چهل قانون ملت عشق/الیف شافاک/ ترجمه زهره قلی پور

آمار سایت
افراد آنلاین : 1
<==================> تعداد نوشته ها : 1336
<==================> بازدید امروز : 52
<==================> بازدید دیروز : 179
<==================> بازدید این هفته : 52
<==================> بازدید این ماه : 231
<==================> بازدید کل : 2006204
<==================>
بایگانی

شب چله…

هم ولایتی های بزرگوار

چیلله بر شما مبارک

دلتان شاد

روزگار بر شما خوش

============================

     باستان شناسی شب چیلله      

——————————————————–

کرم جعفری

تاکنون هرکسی از عام وخاص به نوعی به توصیف اداب ورسوم شب چیله پرداخته اند وبیشتر به ( چگونه است ؟ ) تا ( چرا) هست ؟

تاریخ شب چیلله در آذربایجان و همه فلات ایران به عصر آغاز روستانشینی بر می گردد انسان در مکان امن اجتماعی اتراق کرد وبه به کشت غذای ثابت ( گندم ) پرداخت اما اضطراب زندگی هنوز پابرجا بود که هایدگر و الیاده آن را اضطراب هستی می نامد

زمستان طولانی ، برف و کولاک وگم شدن راهها و پناهگاهها و دام وطیور ، حمله درندگان ، تمام شدن خوراک خود وعلوفه دامها ، بیماری بچه ها وپیرمردان نگرانی مهلکی بود که نیاکان ما با آنها درگیر بودند ودربرابر این وحشت و نگرانی ها بود که :

دست به دامن الهه های واسطه خدایان می زدند الهه باد ، الهه خورشید ، الهه طوفان ، وحتی خدایان شرور چون تاریکی ، جن ، آل ، گالا ، زوال ، بختک وآل ….
در کتیبه اورخون ، منشور آداب ترکان باستان متن سایا و دعایی است :
..ای الهه شب بچه های ما را از شر گالا و زوال وسرما حفظ کن .

در طول مدت زمستان چهار جشن مقدس برپا می کردند تا جان سالم به بهار برسانند ومن معتقدم ریشه همه این جشنها اعتقادی و باورمندی به خدایان بود

در شب‌چیلله ( کش دادن شب ) از الهه ها و خدایان می خواستند آنها را در چنگ سرمای کشنده وسایر بلایا تنها نگذارند و زنان در خیدیر نبی از باب شکر گزاری آش وقاووت ، درست کرده واحسان می دادند وبرای توسل به (‌سمنه) الهه حامی نوزادان ،حلیمی با همین نام ( سمنو) می پختند و برای اینجی اومای ، حامی زنان زاییده هدیه می دادند

نمادهای طبیعی سفره چیلله که از دیرباز مرسوم است عبارتند از
انار : نماد زایش و باروری است لطیفترین شاهکار خداوند است که در قرآن زیبارخان بهشتی به آن تشبیه شده و انار مشبه به است و در ادبیات ترکی انار نماد اندام شیرده زنان است

چراغ : نماد اشراق ، آتش و جانشین خورشید در حرارت و روشنایی در شبهای دیجور در هزاران سال پیش است احترام و تقدس چراغ هنوز پابرجاست

قارپوز : از هنر هوشمند نخستین مردمان است برای تقویت روحیه قوم در آستان برف و بوران یا چیدن قارپوز در سفره انگار که تابستان را به زمستان می آوردند و مفهوم آن نیز دلالت بر همین دارد: کاهنده سوز برف و سرما

شب چیله ، شب باورمند ودینی مردمان عصر دیرین است و پناه خواست از خدایان و حرمت نهادن به خورشید که سالیان آزگاری است نور وحرارتش را بی دریغ به انسانها می بخشد این عید شبانه باستانی بر مردم ایران مبارک باد.

===================================

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>