…در حدیث دیگران

؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛

مسابقه نفسگیر

؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛

ارمغان زمان فشمی

آدم‏های قابل ترحمی شده ‏ایم. هرچقدر میل به خودنمایی و ظاهرسازی در ما افزایش می ‏یابد، رفت‏ وآمدهایمان کمتر می‎شود. سال تا سال فامیل‏هایمان را نمی‏بینیم اما دوست داریم پز خانه و ماشینمان را به آنها بدهیم. دیگر از مهمانی‏های ساده و بی‏غل و غش خانوادگی خبری نیست، اما به اندازه یک مهمانی بزرگ، ظرف و ظروف چینی و کریستال در خانه جمع کرده‏ایم. دیگر در خانه کیک و شیرینی نمی‏پزیم اما چند مدل مخلوط‏کن و همزن برقی و قالب پخت کیک خریده‏ایم. مستأجریم و هرسال باید خانه را عوض کنیم اما قسطی هم که شده، آخرین مدل یخچال دوقلو را می‏خریم تا از دیگران عقب نمانده باشیم. مبلمان لوکس خانه در هر اسباب‏کشی صدمه می‏بیند، اما همچنان سعی می‏کنیم به تعدادشان بیفزاییم و هرچندوقت یک بار نویشان کنیم. دم از حفظ محیط زیست می‏زنیم، اما کمد لباسمان پر است از لباس‏هایی که بعضی از آنها را حتی یک بار هم نپوشیده‏ایم.

دیر به‎دیر همدیگر را می‏بینیم و دورهمی‏هایمان هم به‏جای آن‏که مانند گذشته به خوش و بش و باخبر شدن از حال و احوال یکدیگر بگذرد، صرف این می‏شود که ببینیم در این مدت که همدیگر را ندیده‏ایم، چه‏ چیزهایی خریده‏ایم و چه تغییراتی در دکوراسیون خانه داده‏ایم و کداممان توانسته‏ایم به چند محله بالاتر نقل مکان کنیم و کداممان در شغلمان ترفیع گرفته‏ایم و کداممان حقوق بیشتری می‏گیریم و کداممان به سفر خارجی رفته‏ایم و…

سر همدیگر کلاه می‏گذاریم، نقشه می‏کشیم که چطور خون مشتری و مستأجرمان را در شیشه کنیم، حتی هنگام ازدواج که باید عاشقانه‏ترین فصل زندگی باشد، از پول و مهریه و طلا حرف می‏زنیم… و با این همه دلمان برای خوشبختی هم تنگ می‏شود!

زندگی به مسابقه نفسگیری بدل شده است که هیجانش دشمن قلب است و پایان ناخوشش، محتوم. دائم درحال دویدنیم و از مسیر لذت نمی‎بریم. لحظه‏ها را می‏بازیم و در ازایش چیز دندانگیری نصیبمان نمی‏شود.

کاش آنقدر که تلاش می‏کنیم آخرین مدل آیفون را بخریم و اتومبیل بهتری داشته باشیم، سعی می‏کردیم انسان والاتری باشیم. مانند کسی که چشمش به زندگی دیگران نیست، طمع ندارد و قدر داشته‏هایش را می‏داند، دلش با خوشی‏های کوچک هم گرم می‏شود و از بودن در کنار خانواده و دوستان خود لذت می‏برد، بی‏آنکه بخواهد جایگاه مادی و اجتماعی‎اش را به کسی ثابت کند. شاید آن‏وقت فرصت پیدا می‎کردیم به معانی ناب‎تر و عمیق‏تری از زندگی بیندیشیم.

؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛

توضیح وپوزش:

متن در تبدیل حروف،اندکی به هم ریخته است.فرصت اصلاح نبود

با سعه صدر و بزرگواری خودتان ،درست بخوانید!

منبع:روزنامه اطلاعات 

Source URL: https://www.ettelaat.com/?p=633877