سخن هفته
دوخراسانی زیرک !
به نظر من دو تن خراسانی زیرک، سر ساواک را به اصطلاح کلاه گذاشتند: شریعتی مزینانی و شفیعی کدکنی. یکی با کلاه شرعی و مذهبی چنین کرد و آن دیگری با کلاه ادبی و هنری. کارشناسان رژیم فقط وقتی حقیقت را دریافتند که دیگر خیلی دیر شده بود. شریعتی به تنهایی نماد یک ارتش چریکی و پارتیزانی مسلح در بخش «ادراک با چگونه» بود و شفیعی نیز، اما در بخش (به تعبیر خودش) ادراک بیچگونه! آثار این دو خراسانی هوشمند و هنرمند، البته هر کدام در مسیری مستقل و مخصوص و متمایز و حتی از جهات و جوانبی غیر قابل قیاس با هم، دهان به دهان و سینه به سینه در صندوق امانات حافظهها ـ حافظه ملی ـ تودیع شد و دیگر سانسورشدنی نبود. هر دو آرمانگرا بودند و هر دو نیز مدینه فاضله را با حفظ فاصله جستجو میکردند. من در اینجا به عنوان دانشجوی جوان همان روزگار شهادت میدهم. حتی نام یکی از مجموعههای شعر شفیعی یعنی «شبخوانی»، همین حکایت را دارد. اسم شب بود و رمز عبور. سخت سمبلیک و معنادار و در عین حال متکی بر سنت و سابقه فرهنگی و مذهبی و قابل دفاع مثل حافظ؛ حافظی که هر چه خواست، گفت و همه را سر کار گذاشت!
==================
جلال رفیع
روزنامه اطلاعات