سخن هفته
شعر شهریار، آبی بر آتش ؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛ دکتر غلامعلی حداد عادل در ششمین کنگره بزرگداشت شهریار، با اشاره به اینکه اشعار شهریار به ضرب‌المثل نیز تبدیل شده است، عنوان کرد: خاطرم هست زمانی که رئیس مجلس شورای اسلامی بودم، اختلاف میان دولت و مجلس رخ داد و قرار بود که رئیس جمهور در مجلس حضور پیدا کند اما به تأخیر طولانی ایشان جلسه مجلس به تشنج و دعوا کشیده شد و وقتی که رئیس جمهور به مجلس آمدند من این شعر شهریار را قرائت کردم که «آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا» و این بیت مانند آبی بر آتش بود و جلسه متشنج آن روز سامان داد. چندی بعد در قم خدمت آیت‌الله مشکینی که آذربایجانی بود رسیدم و ایشان به من گفت که آن جلسه مجلس را از رادیو گوش می‌داده و چه اندازه از استفاده به جای من از این شعر شهریار لذت برده است.
آمار سایت
افراد آنلاین : 1
<==================> تعداد نوشته ها : 1061
<==================> بازدید امروز : 137
<==================> بازدید دیروز : 148
<==================> بازدید این هفته : 294
<==================> بازدید این ماه : 2068
<==================> بازدید کل : 1649507
<==================>
بایگانی

برای…

برای عرض ارادت…

،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

رحمان ستاری اسمرود

در باغچه نشسته بودم نگاهی گنگ به اطراف داشتم به فاصله دوسه متری خط سیر مورچه ها جلب توجه نمود بی وقفه به دوستون در رفت وامد بودند اغلب نیز در حال حمل بودند بدون اینکه مشغول خوردن باشند البته خوردن شان را تا حالا ندیدم ویا اینکه خوردنشان طوریست که من متوجه نمی شوم ازطرفی نیز پس ماند غذایم را کنار ریخته بودم گنجشکان می امدند بدون اینکه خواسته باشند ببرند مشعول خوردن می شدند.

در ذهنم درمقام مقایسه زندگی این دو حیوان بر امدم اولین چیزی که به ذهنم امد این بود که گنجشکها اصلا به دنبال ذخیره وجمع کردن نیستند. هر جا فرود می ایند نوکی می زنند وشادمان پرواز می کنند ومی روند .ادم احساس می کند موجودات شادی هستند نه غصه فردا می خورند نه غصه مراقبت از داشته خود دارند نه در حال حمل چیزی هستند ولی مورچه درست نقطه مقابل انها هستد دایما درحال حمل بار حداقل دوبرابر جثه خود هستند وبه نظر موجودات غمگینی هستند وبه راحتی هم در معرض اسیب هستند گویی غصه پیدا کردن اذوقه وحمل و نگهداری به این وضعیت دچارشان ساخته است.

چقدر زندگی مورچه ها شبیه زندگی ما انسانها ست بی وقفه ب دنبال ذخیره و پس انداز بدون حد وبی پایان واز مصرف و هزینه تا جایی که ممکن هست اجتناب می کنیم وبیشتر به مصرف حد اقلها اکتفا می کنیم. یک مثال خانمی را شاید فراوان دیده اید گردن وانگشتان مچ پر طلاست در عین حال می بینید یک دندان سالم در دهانش نیست. یا مردانی هستند با همه مکنتی که دارند دوست دارند برای صرف یک وعده غذای دسته جمعی سر دیگر اوار شود. در این صورت انسان چقدر زندگی مورچه واری دارد. بلاخص انجا که با کوچکترین بهانه عمرش به اخر می رسد  ومی میرد!

فراموش نکرده،بگویم که:

درسالیان گذشته اغلب ما سهم اندکی در مراسم عزاداری دیارمان داشتیم، شایدامسال اغلب ما ها احیانا  به خاطر توصیه های ایمنی وزارت بهداشت،بی نصیب باشیم .

اگر خدا بخواهد فردا برای چند روزی عازم هستم، هم برای ابیاری وهم نصب پرچم امام حسین وعرض ارادت به عینعلی بابا.

تا ایام تاسوعا و عاشورا یا نصیب و یا قسمت.

،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

سلام عزیز دل برادر؛  التماس دعای فراوان

خواهشا مریض ها فراموش نشود.

ملتمس دعای همه‌ی عزیزان بزرگواران اسمرودی  هستیم . زیارت قبول

الله بخش عسگری اسمرود

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>