سخن هفته
راه خاکی! :::::::::::::::::> در حالی که انبیاء با صراحت وقوت ،تکلیف بشر را روشن می کنند،فلاسفه شخص را از سادگی وصفای فطری به تاریکی حیرت وبد بینی نسبت به خلقت وحقیقت در می آورند. راه انبیاء پرواز مستقیم است،راه ما راه خاکی است وپر از موانع،وچه بسابه خطرات هم بر بخوریم ولی می خواهیم این راه را ،اگر چه در زمان طولانی وزحمت زیاد طی کنیم. :::::::::::::::::::> راه طی شده/مرحوم مهندس مهدی بازرگان
آمار سایت
افراد آنلاین : 3
<==================> تعداد نوشته ها : 521
<==================> بازدید امروز : 55
<==================> بازدید دیروز : 218
<==================> بازدید این هفته : 605
<==================> بازدید این ماه : 8558
<==================> بازدید کل : 637748
<==================>
بایگانی

عکس ومکث

عکس ومکث/۱۵

==========================================

…یادش به خیر

سلام..سیزده بدر ..حضرتعالی..درکنارخانواده محترم مبارک باشد..ای…قارداش.. ای.یولداش.. ای.همکتدی.ای همسایه ای قدیمی…هیچ لذتی مثل این همین همسایگی قدیمی نمیشه..وبایاد.برادر.
شهیدت..ومن هرگزان صحنه های که با شهیدشمارادونفری..در.ذهن من ثبت شد ه.. به همین خاطربنده شمارا بدون شهید صیغت…همیشه احساسم براین است که همیشه شهیدمیایید.درکنارشما بنده . واضحتربگوییم. شهید.صیغت راهمیشه درکنار. شما میبینم وحس میکنم باور.. این.است..ودر ..دهه ما در.روستا مثل یک خانواده بودیم همگی دریک خانواده بودیم قدران روزهای شیرین را .نمیدانستیم یاد.ان.روزهای شیرین وپرخاطراتش بخیر..شهیدان .زنده اند..الله.اکبر.(:شهیدان.زنده اند:)
الله واکبر…روحتان..شاد.کی بودین جوانهای پاک. وطن.بودین..یادش بخیر
داس..در دوش..شهیدصیغت. یادش بخیر..

=========================================

محمد حسین اسدی اسمرود

=========================================

در بهار آمد،بهاری زیست ودر بهار رفت!

 

شهید صیقت؛راست ودوست همرزمش که متاسفانه نمی شناسم.عکس

احتمالا در سال ۶۰ ودر پایگاه بسیج خلخال،که شهید شبها نگهبانی

می داد، گرفته شده است.من هیکل وجوانی شهید را،که برخلاف ما،چهارشانه

قد بلندو قوی هیکل بود،به نوعی در سیمای جوانی رسول خادم می بینم.

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

فروردین ؛ماهِ تولد وشهادت شهید بزرگوار

شهید صیقت سهرابی*                                

 

است.او با بهار آمد،بهاری زیست وبا بهار رفت وبه یقین،بهار گونه  هم

خواهد زیست.

شهید صیقت ،بهار زندگی ما بود،کوچک بود،اما با افکار بزرگ،کم زیست،

امامفید،جوان بود،اما  همچون نمونه یک انسان کامل،هیچ ادعایی نداشت،اما توانا

بود واهل عمل.اهل ریا وتظاهر نبود،پارسائی بودکه نشانگان پارسایان

پیرِتاریخ را در جوانی داشت.

زیبائی اخلاقش زبانزد بود وعطوفت ومهربانیش الگو.تلاش وپشتکار او در

هر کاری،موفقیتش را تضمین می کرد.علیرغم کار بسیار طاقت فرسای

تابستان روستا،در تمام دوران تحصیل در روستا شاگرد اول بود واولین سال

ورودبه دبستان سعدی خلخال،به عنوان شاگرد ممتاز مقطع پنجم ابتدایی،

در شهر خلخال ،از فرماندار وقت، لوح تقدیر وجایزه گرفت.

باوجود اینکه در منزل مان در هرو آباد،با کمترین امکانات رفاهی وغذایی

تحصیل می کردیم؛شهید عموما روزهای دوشنبه وپنجشنبه روزه می گرفت.

شهید صیقت علیرغم اختلاف سن چهار ساله، برای من الگو بود من واو

بیشتر از همه اعضای خانواده  باهم بودیم؛حتی در جبهه؛اما گوئی او

سبکبال وسبکبارتر از آن بود که در دهر بماند وبا ما همسفر زندگی شود.

او با اندیشه ای والا،همتی ستودنی ،عزمی راسخ وروحیه ای مثال زدنی

در جبهه ماند تا مرام ومسلک او وهمه یاران شهیدش برای نسلهای این

مرز وبوم به یادگار بماند.

هرگز سیمای بشاش ونورانی اورا که صبح زود یک روز پائیزی، باساکی در

دست از حمام عمومی شهر بر می گشت وگوئی از اول غسل شهادت

کرده بود،فراموش نمی کنم.

شهید صیقت،درعین  جدی بودن در زندگی،تحصیل و… بسیار شوخ طبع

بود وحتی در جبهه نیز با شوخ طبعیهایش،همیشه باعث انبساط خاطر

همرزمانش می شد.

او زمستان سال ۶۲ مرا به این بهانه که سال چهارم تجربی هستی وباید

امتحان نهائی بدهی،و برای شما فرصت جبران نیست؛متقاعد به بازگشت

کرد،خود ماند،تا به عهدی که بسته بود،وفا کند وچنین کرد و اول بهار

۴۵ که محفل مارا بهاری کرده بود، ۲۶ فروردین ۶۲،در اوج بهار زندگی

جاودانه شد.

در ۳۴ بهاری که بدون او ،اما به یاد او زیسته ام،دوبار در خواب؛آن هم

اسمرود،لحظاتی همسفر وهمکلام شذه ایم؛درست عین زمان کودکی و

نوجوانیمان که عازم دشت وبیابان می شدیم؛ آن هم ایام خوش بهار

اسمرود؛اما گوئی او در هردو بار،عجله ای برای بازگشت داشت وخدا

حافظی های زود هنگامش در خواب نیز مثل ایام زندگی، جالب وعبرت آموز

بود:

گر از یادم رود عالم،تو از یادم نخواهی رفت

به شرط آنکه گهگاهی تو هم از من کنی یادی

*لازم به ذکر است که”صیقت” در فرهنگ لغت، به معنای پاره آفتاب است.

One Response to عکس ومکث

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

دانش آموختگان اسمرود