دلتنگی های روزگار

———————————————————————–

رحمان ستاری اسمرود

———————————————————————-

یاد روزگاران بی کرونا بخیر،یاد ایامی که آزادانه به هر جا می خواستیم،چمدان سفر می بستیم .

هروقت می خواستیم مهمانی می رفتیم، یا مهمان می آمد؛ مخصوصا دلم برای مشهد لک می زند.

ازهمه مهمتر، امسال عهد شرکت در اربعین داشتم، تمام خواسته هایمان را فرو کاستیم ،این ویروس

منفور بلکه رهایمان کند ،ولی افسار گسسته و بی رحمانه می تازد.

از مضایقه آسمان وسخت گیری زمین کشیده بودیم، تنگی تنفس و خساست هوای آزاد نیز

افزون گردید .

روزانه چند صدنفر بی صدا می میرند؛ خدایا، این همه را  تاوات عقوبتمان قرار بده

ونیامرزیده نبر. پروردگار مهربان؛ رحمت واسعه خود را بر ما بگستران.