عکس و…

روضه مکشوفه!            

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

ذوالفقار ستاری اسمرود                           

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

با سلام

مکانی که درمتن وتصویر “شوق بازگشت”اشاره فرمودید 

یکی از دلنشین ترین جاهای روستاست که هراسمرودی

خاطرات  شیرینی ازآنرا به کام دارد .

ولی حزن واندوهی که درآخرمتن بود

به روضه مکشوفه ای می ماند، که درعین سادگی

وشیوایی بیان شده، واز هر نوحه ای اثرگذار تر بود.

مادرم همیشه می گوید:

آنچه بیشتر از داغ دوری او مرا می رنجاند، مظلومیت

وتوداری شهید صیقت بودکه هیچ وقت غصه هایش را نمی گفت .

خداوند به حرمت خون این شهدا ،مارا از این

بلای خانمان سوز کرونا نجات دهد،وعزت

وآزادگی آنهارابه مانیز ارزانی دارد.

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

سلام آقا ذوالفقار عزیز

از احساس پاک  وقلم خوب شما

نسبت به مقام شهید ونوشته حقیر

سپاسگزارم.

 برای خواهر عزیزم-تهمینه هم آرزوی

سلامتی دارم،که نقش مادری برای

مادارد.

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

عکس ومکث؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛>42

………………………………………………………………………………..

شوق بازگشت!                              

……………………………………………………………………………….

من بیشتر خواب می بینم وکمتر خواب را به یاد می آورم!

از قرار، خیلی ازمردان در فراموش کردن

خواب وناتوانی در تعریف وتوصیف جزئیات خواب،مثل من هستند!

به ندرت خواب یادم می ماند واگر خواب زیادو اصطلاحا سنگین

هم ببینم،خیلی خسته می شوم! وخانمم که در باز تعریف خواب

تبحر خاصی دارد،بعضی مواقع که می گویم خواب زیادی  دیده ام

می گوید:یادت که نمانده،فقط خسته نشده باشی!!

این مقدمه را گفتم که بگویم:

از جمله خوابهایی که دیده ام،دوبار هم دیده ام،هردو بار هم

یک مکان مشخص بوده واز عجایبش اینکه خواب را هم به

یاد دارم،مکانی از ولایتمان- اسمرود است که باهم

تماشا می کنیم،اما در واقعیت،نه خواب و رویا!

امّا حکایت این عکس وآن خواب:

از زمان شهادت شهید صیقت،همیشه در آرزو بودم

که یک بار لا اقل در خواب ببینم وهم صحبتش شوم

که هر گز این توفیق حاصل نمی شد،تا اینکه سالها پیش

سعادت یار شد و در  عالم خواب ،از زیر آقبلاغ تا چمنی که در عکس

مشخص شده ،همسفر شدیم.

این رویا دوباره سالها بعد،در همان مسیر وهمان مکان تکرار شد.

در هر دو خواب،شهید تا همین محدوده با ما همسفر بود واینجا که

می رسیدیم،گویی میل ادامه مسیر را نداشت ومن  که به هر بهانه ای

می خواستم بیشتر در کنارش باشم،رضا نمی داد.

بار دوم هم حکایت همبن بود و در مقابل اصرارم گفت(نقل به مضمون):

نه،آخه منتظرند،باید برگردم!ببخشید،من باید برگردم.

در طی مسیر،گویی شوق برگشتن ،بر اصرار ما برای بیشتر در کنار

ما بودن،غلبه داشت واین شوق را وقتی از ما خدا حافظی

کرد وبرگشت،در سیمای نورانی وشادش به چشم می دیدم

وحس می کردم.

به آنچه ما(همسفران شهید در عالم خواب) که عموما همسالان

وهم بازیهای او بودند، دل بسته بودیم وبا آب وتاب از آنها صحبت

می کردیم،شهید با بی تفاتی از کنارشان می گذشت وگویی اصلا

تعلق خاطری به ظواهر این دنیا نداشت ولحظه شماری می کرد

تا برگردد-به کجا؟شاید جایی که خاطر خواه اوست!

از آن تاریخ،به این مکان و عکسش با احترام نگاه می کنم

که رویای دیدارم  با شهید در عالم خواب همینجا اتفاق

افتاد.

تصورم این است که ما در دوران کودکی در گذر از این مسیر

معمولا به جاهایی برای کار کشاورزی می رفتیم که  به ماخوش

می گذشت وباب میلمان بود.مثلا چلّه خانه(چله خانا)

که با خانواده برادران ستاری حدود ۱۰ روز آنجا بیتوته

می کردیم وخوش بودیم.نیخر بولاغی ،با زمین هموار ودرخت

بیدِ تناور وچشم انداز زیبا به روستاهای دور دست ویاحرکت

از همین چمنزاربه میان ده وساری داش که مکانهای دلخواه

ما برای کار بودند وبه همین دلخوش بودیم،امّا از قرار،شهید

دلخوشی های خوشتر از این هم داشت که رفیق نیمه راه

می شد و میل رفتن داشت.

امید که شهدا دستمان را بگیرند تا راحت بتوانیم از دلبستگیهای

زود گذر دنیا دل بکنیم وبه برکت نفس مسیحایی شان

در محضر حضرت حق،روسفید باشیم. ان شاء الله.

…………………………………………………………………………

توضیح:

این عکسها احتمالا حاصل ذوق وهنر آقای شهرام فتح اللهی

است که جا دارد ذکر خیری از آقا شهرام بکنم که پویایی و

چشم نوازی سایت در حوزه تصویر،عموما مدیون تلاش ایشان

است که مدتی است دلمان برای آقا شهرام وعکسهای زیبایش

تنگ شده.هرکجا هست،لطف حق یارش.

——————————————————————————