سخن هفته

نابینا!
===
-وقتی بچه بودم،خدا را دیدم،
فرشتگان را دیدم،

رازهای جهان های لاهوتی وناسوتی را پیش چشم تما شا کردم،
تصورم این بود که،
همه آدمیان چنین می بینند،
سر انجام پی بردم
که آنها نابینایند...
شمس تبریزی
===
منبع:چهل قانون ملت عشق/الیف شافاک/ ترجمه زهره قلی پور

آمار سایت
افراد آنلاین : 3
<==================> تعداد نوشته ها : 1336
<==================> بازدید امروز : 67
<==================> بازدید دیروز : 179
<==================> بازدید این هفته : 67
<==================> بازدید این ماه : 246
<==================> بازدید کل : 2006219
<==================>
بایگانی

عکس…

عکس ومکث::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::۳۹

در جستجوی تنگه کوچه                  

=========================================>

رحمان ستاری                                                                              

=========================================>

“عکس ومکث” این نوبت حاصل سفر آقای رحمان ستاری به ولایتمان

اسمرود است،که با سپاس از ایشان،باهم می بینیم ولذت می بریم

=========================================>

اسمری،با تغییر رنگ در چهره به اسمرود تبدیل گشته در محاورات نسل جدید به ندرت کلمه اسمری به گوش می خورد شاید خوشرنگتر گشته ای ولی تنگه کوچه های کودکی ما برای همیشه گم گشته نه خبری از خانه های کاه گلی است. ونه پشت بامهای به هم پیوسته اثری مانده است گویی هیچ حرفی برای گفتن باهم دیگر باقی نمانده به جز چند دیوار کاه گلی لرزان گویی هزار سال از قدمتشان می گذرد در جستجوی همان تنگه کوچه ام که هر صبح هرکس جلوی خانه خود را جارو می زد و اب می پاشید بخصوص در ایام خجسته روستا نجابت خاصی می یافت.

=======================================>

……………………………………………………………………….

…………………………………………………………………………

……………………………………………………………………..

………………………………………………………………………….

رفیق دشت جنون؛ تو ماندگار شدی، این ماییم که رفتنی هستیم ،برای همیشه

اما تومی مانی تا دنیا باقی است ،وتا دنیا باقی است تو اسمرود وعینعلی بابا به

مدد هم خواهید ماند. حق رفیقی یادت نرود هم در این فانی هم دران باقی.

همراه هم بودیم اما پیشی گرفتی و به گرد راهت هم نرسیدم.

نازنین، بر سر راه هستی  وبا هر رهگذری یک سینه حرف برای گفتن داری.

قبل و بعد اسمرود با نامت خواهد امیخت ،چون تاریخ تو گویاتر است.

نسلها خواهد امد با انان سر صحبت از ماهم به میان بیاور. از دو کبوتر

خونین بال رشید هم بگو ،از سایر جوانان این دیار همرزمانت وپویندگان ارمانت هم بگو.

قاسمها وحبیب بن مظاهر ها حداقل در تشابه سنی با این نویدگراران

ازاد مردی کربلا از این دیار رهسپار جبهه ها شدند.

رفیق عزیز، شاید در هیچ کدام از دیدارهای سالانه وماهانه اینچنین احساس غریبی

نداشتم ،عجب حس دورنگری روانم را درنوردید، همان حسی که در ادامه راه

باهم داشتیم ولی تو عمیقتر وراسختر بودی ،تا اخر پیمودی تا بمانی این

ما بودیم برای همیشه باید برویم ،چون ماندن را بد تفسیر نمودیم.

…………………………………………………………………………………………

……………………………………………………………………………………..

……………………………………………………………………………..

……………………………………………………………………………………

……………………………………………………………………………..

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>