===================================>
رحمان ستاری
چندین شب بود اشغالها را دم در گذاشتنی، متوجه می شدم درب خیس است.
از پشت درب صدای چیس چیس امد، درب را باز کردم، دیدم دونفر جوان از سمت
راست کوچه دونفر از سمت چپ دربهای ورودی را ضد عفونی می کنند.
زیبایی کار اینجا بود که آیفنها را با دستمال صد عفونی می کردند.
جوانان رعنا واندام نحیف، مرا به یاد دوران جنگ انداخت.
صبح بلند می شدیم برای صبحگاه، تمام پوتینها واکس خورده و
مقابل چادر ها ردیف می شد.
تا چنین جوانانی در این مملکت تنفس می کنند ،هیچ سلبریتی
از اسایششان کاسته نخواهد شد. وقتی یک کار نمادین انجام دهند
تمام شبکه ها را پراز عکس می کنند ،ولی این جوانان در دل شب
ان هم با چه سلیقه ای که حتی یک وقت زنگ درب دچار اتصال نشود
جوانان تنها سرمایه ای هستند که هرگز توقع و ادعا در کارشان نیست.