روی خوش روزگار
»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
محمّد ولی سهرابی اسمرود
ٌٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍ
پس از ۵ روز خانه نشیتی، ناشی از کمردرد
امروزتوانستم سری به خیابان نزدیک خانه بزنم .
خدا را شکر گزار بودم که باز قادر به حرکت شدم.
شهران اندکی خلوت بود،بعضی مغازه ها تعطیل
و سکوت ناخوشایندی در برخی کوی وبرزن بود.
؛؛؛
در برگشت،لحظه ای درختان وسبزه پارکها را دید می زدم
که با جوانه وسبزه،نوید زندگی دوباره می دادند وامید را به آدمی.
اندکی به خود نهیب زدم که:
اصلا فرصت قدم زدن در کوچه،خیابان وبیابان
بدون کمردرد و دغدغه کرونا و… چه نعمت
وفرصت مغتنمی بوده که بی توجه وبی خیال
تکرار هر روزه ام بوده واز کنار همین نعمتهای به ظاهر اندک
می گذشتم والان قدر می دانم نعمتهای به ظاهر ساده را .
؛؛؛
سکوت و تکاپوی بی رمق مردم،مرا یاد
شعر مرحوم اخوان ثالث انداخت:
سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت
سرها در گریبان است
کسی سر بر نیارد کرد
پاسخ گفتن ودیدار یاران را
نگه جز پیش پا را دید نتواند
که ره تاریک و
لغزان است
وگر دست محبت سوی کسی یازی
به اکراه آورد دست از بغل بیرون
؛؛؛
تا روزگار بوده،چرخ روزگار اینگونه چرخیده.
ان شاءالله با لطف حضرت حق و تلاش دانشمندان کشور وعزم عمومی
زندگی دوباره روی خوش به آدمیان نشان خواهد داد.
وبه قولی:
“زندگی سخت است ،ولی باید کرد”
زندگیتان پر از نشاط ، آرامش وامید.