دستور آیت‌الله خلخالی از اعدام رهید

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

یکی از رویدادهای ناگفته عملیات مرصاد روایت جالب نجات جان خبرنگار کرمانشاهی حاضر در این عملیات به دستور مرحوم خلخالی است

به گزارش مهر از کرمانشاه، عباس کشمیری تنها خبرنگار ورزشی استان کرمانشاه در دوران دفاع مقدس که برای روزنامه کیهان مطلب می نوشت و به صورت افتخاری با خبرگزاری پارس آن زمان و جمهوری اسلامی فعلی همکاری می کرد در عملیات شکوهمند مرصاد حاضر بود و به ضبط و ثبت تصاویر پرداخت.

این روزنامه نگار قدیمی استان کرمانشاه خاطرات بی شماری از دوران دفاع مقدس خصوصا عملیات مرصاد دارد، عملیاتی که به قول خودش نزدیک بوده در آن به جای نیروهای منافق جانش را از دست بدهد.

کشمیری در گفت و گو با خبرنگار مهر، به شرح ماجرای خود در عملیات مرصاد در تاریخ پنجم مرداد سال ۶۷ پرداخت.

وی گفت: در عملیات حساس و مهم مرصاد که پیروزی برای سپاه اسلام در مقابل منافقین کوردل اهمیت بسزایی داشت در بین خبرنگاران استان کرمانشاه تنها من و مرحوم محمدباقر احمدی که آن زمان رئیس خبرگزاری پارس (جمهوری اسلامی) بود حضور داشتیم.

کشمیری خاطرنشان کرد: با اینکه من غالبا خبرنگار ورزشی بودم اما به دلیل کمبود خبرنگار در آن روزگار همراه با یکی دو نفر دیگر از روزنامه نگاران از جمله مرحوم آقای احمدی در جبهه ها برای تهیه گزارش و البته بیشتر عکس حضور می یافتم.

این پیشکسوت عرصه خبر افزود: روز چهارم مرداد و یک روز قبل از اجرای عملیات مرصاد، جلسه ای اضطراری با حضور برخی مقامات کشوری از جمله مرحوم آیت الله خلخالی که آن زمان رئیس دادگاه های انقلاب اسلامی بود در کرمانشاه برگزار شد.

کشمیری ادامه داد: بنده هم به همراه مرحوم آقای احمدی در آن جلسه حضور داشتیم و خبرهای جلسه را که حالت غیرمحرمانه داشت برای مرکز از طریق تله فکس هایی که وجود داشت ارسال می کردیم.

وی ادامه داد: در آن جلسه آقای خلخالی ضمن تمجید از ایستادگی و پایمردی مردم کرد در برابر دشمنان، جمله ای حضرت امام(ره) به این مضمون که “مردم کرد زبان هیچگاه صحنه جنگ و نبرد با دشمنان اسلام را ترک نکردند” بیان کرد.

این خبرنگار ورزشی افزود: آن جلسه گذشت و علی رغم اینکه در آن تاکید شده بود که بهتر است خبرنگاری در عملیات مرصاد حضور پیدا نکند ولی من به خاطر اهمیت کار و تهیه گزارش های مستند به همراه عکس، هرطوری شد خودم را به منطقه رساندم.

کشمیری افزود: ساعت ۵ صبح روز عملیات (پنج مرداد) در گردنه حسن آباد حضور داشتم و چند ساعتی را مشغول تهیه گزارش و گرفتن عکس بودم که توسط رزمندگان اسلام به گمان اینکه جزو نیروهای منافق بوده و در حال جمع آوری اطلاعات و عکس برای منافقین هستم دستگیر شدم.

وی گفت: شرایط آن عملیات به گونه ای که بود برخی از منافقین در لباس رزمندگان در حال پیش روی به سمت کرمانشاه برای کشتن مردم بی گناه بودند و همین باعث شده بود کار بسیار سخت و شناسایی دوست از دشمن کار دشواری باشد.

این خبرنگار رزمنده دوران دفاع مقدس افزود: پس از دستگیری دوربین من را نیز گرفتند و از آن جایی که در ابتدا کار من را جاسوسی برای دشمن تشخیص داده بودند حکم اعدام من را صادر کردند.

کشمیری خاطرنشان کرد: با اصرارهای فراوان موفق شدم در آن وضعیت اضطراری آقای خلخالی که آن زمان حاکم شرع بود را ملاقات کنم که وی نیز ابتدا حکم اعدام من را تائید کرد.

وی گفت: من در آن موقع خیلی اصرار و تاکید کردم که بنده از نیروهای خودی و خبرنگار روزنامه کیهان و خبرگزاری پارس (جمهوری اسلامی) هستم و حتی در جلسه روز گذشته شما نیز حضور داشته ام.

این روزنامه نگار پیشکسوت کرمانشاهی ادامه داد: در آن زمان بود که آقای خلخالی نشانه ای برای اثبات درست بودن ادعایم که در جلسه حضور داشته ام مطالبه کرد و من هم نقل قول ایشان از حضرت امام (ره) که فرموده بودند “مردم کرد زبان هیچگاه صحنه جنگ و نبرد با دشمنان اسلام را ترک نکردند” را به زبان آوردم.

کشمیری گفت: پس از آن اطلاعات دیگری از جلسه و مکان و زمان برگزاری آن را هم اعلام کردم تا به آن ها ثابت شد که من از نیروهای خودی بوده و برای تهیه گزارش و عکس در منطقه حضور پیدا کرده ام و به دنبال آن بود که با دستور آقای خلخالی آزاد شدم.

وی در پایان اظهار کرد: در عملیات مرصاد مردمان بسیاری از اقصی نقاط کشور برای کمک به رزمندگان آمده بودند تا در نهایت عده ای از منافقین با خفت و خواری پا به فرار گذاشتند و یا دستگیر شدند و عده ای هم به درک واصل شدند.

احمد عزیزی

پاشنه های کفش مکاشفه

را کشید ورفت

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

سال ۶۹ بود که سریالی با نام «عطر گل یاس» از شبکه اول سیما پخش شد.

نام این سریال، برگرفته از شعری سروده احمد عزیزی در وصف حضرت فاطمه مرضیه (س) بود. وقتی مجری وقت پخش شبکه اول ، پیش از یکی از قسمت‌های سریال یاد شده، مثنوی بلند عطر گل یاس را خواند، خیلی‌ها با نام احمد عزیزی آشنا شدند.

شعرها و شطحیات عزیزی، البته پیش از آن سریال‌، برای اهل شعر و ادب شناخته شده بود.اهالی اقلیم ادبیات، نبوغ و خلاقیت و زبان نو و جذاب و در عین حال دغدغه‌مندی و تعهد را در هیئت شاعر و نویسنده‌ای می‌دیدند که دوست نمی‌داشت متوقف شود،ساکن بماند و در محدوده زمان و اطوار بی‌درد خاص روشنفکرنمایان دوران، گرفتار شود.

عزیزی‌، شاعر و نویسنده لحظه‌های شور بود! شوری که برخاسته از طغیانش علیه پلشتی‌ها بود. او بیقراری قلم‌اش را مرهون روحیه‌ای بود که از سایه‌سار انقلاب اسلامی هدیه گرفته بود.قلمی که در خدمت باور الهی بود و نه تغزل‌های بی‌رمق زمینی!

او شاعر و نویسنده روز و امروز بود. هم ناظر به رویدادها قلمِ سرود بر سفیدِ کاغذ می‌راند و هم برای آیندگان، تجربه روزگاران خود را به اشتراک می‌گذاشت. از این روست که وقتی آثار او را می‌خوانی، گویی در جهان همین لحظه‌ات به سر می‌بری و آفاق را زیارت می‌کنی.

عزیزی شاعر و نویسنده دقایق عرفانی بود. اما نه عرفان‌های برآمده از شوریدگی‌های نفسانی و عوام فریبانه‌! شعر و نثر عزیزی خواننده را به میهمانی تماشای عاشقانه حیات و کائنات می‌برد و در شگفتی خلقت غرق می‌سازد.

او تو را مسحور عشقی الهی می‌کند و تا می‌تواند مناظری بدیع و بکر رو به مفاهیم ارزشی پیش رویت می‌گذارد تا تو بیشتر و بیشتر‌، مستغرق عرفان ناب شوی.

انقلاب اسلامی چنان که اشاره آمد برای او و همنسلان او که نشان « انقلابی» بر سینه داشتند، تولدی بزرگ بود که نگاهشان را به بصیرت متبرک نمود و به رایحه التزام به نشر ارزش‌ها مزین کرد.

عزیزی، شاعر محبوب رهبر انقلاب- حصرت آیت الله خامنه‌ای که خود ادیبی وارسته‌اند، واقع شده بود تا آنجا که رهبر معظم انقلاب در سال ۱۳۹۰ در دیدار با شاعران کرمانشاه می‌فرمایند:

«یک غصه‌ای شده در دل ما، ماجرای احمد عزیزی!»

این شاعر و نویسنده گرانمایه‌، سرانجام پس‌ از ۹ سال بستری بودن در بیمارستان، به علت اختلالات کلیوی، دیروز به دیدار حق شتافت .

در زندگی نامه عزیزی آمده است:

«او متولد چهار دی ۱۳۳۷ در سرپل ذهاب کرمانشاه است. در کودکی با عشایر سیاه چادرنشین حشر و نشر فراوان داشت و قبل از رفتن به دبستان، خواندن و نوشتن را بدون معلم و تنها از روی کنجکاوی و تامل و دقت به نوشته‌های روی تابلوها و اسامی خیابان‌ها و…به خوبی فرا گرفت. وی قبل از پیروزی انقلاب به دعوت شمس آل احمد به تهران رفت و دیداری نیز با استاد مرتضی مطهری داشت…»

«کفشهای مکاشفه»، «شرجی باران»، «خوابنامه و باغ تناسخ»، «ترجمه زخم»، «باران پروانه»، «رودخانه رویا»، «ناودان الماس»، «ترانه‌های ایلیایی»، «غزالستان»، «قوس غزل»، «ملکوت تکلم»، «سیل گل سرخ»، «روستای معرفت»، «رویای رویت»، از کتابهای عزیزی این شاعر و نویسنده آیینی و انقلابی است.

گفتنی است، رهبر معظم انقلاب در ۲۸ مهر سال ۹۰ در سفر به استان کرمانشاه، به عیادت احمد عزیزی رفتند و با حضور بر بالین این هنرمند، بر سر وی دست نوازش کشیدند و پیگیر درمان وی شدند.

با هم شعری از عزیزی را می‌خوانیم:

ای تابش شمس و قمر، وی بارش عرفان بیا

ای آفتاب مشرقی! از مشرق ایمان بیا

مردیم از بی‌همدمی و زحسرت بیش وکمی

آه ‌ای نسیم خرمی، از کشور جانان بیا

یعقوب‌ جان‌گریان تو، حیرت زلیخاخوان تو

مصر ملاحت آن تو، ای یوسف کنعان بیا

چشم محبان خیره شد، جان عزیزان تیره شد

ظلمت به عالم چیره شد، خورشید نورافشان بیا

————————————————————————————

…و یک شعر دیگر ازاو:

————————————————————————————

باز هوای سحرم آرزوست

باز هوای سحرم آرزوست

خلوت و مژگان ترم آرزوست

شکوه غربت نبرم این زمان

دست تو و روی توام آرزوست

خسته ام از دیدن این شوره زار

چشم شقایق مگرم آرزوست

واقعه دیدن روی ترا

ثانیه ای بیشترم آرزوست

جلوه این ماه نکو را ببین

رنگ و رخ روی توام آرزوست

این شب قدرست که ما با همیم

من شب قدری دگرم آرزوست

حس ترا می کنم ای جان من

عزلت شبی دگرم آرزوست

خانه عشاق مهاجر کجاست

در سفرت بال و پرم آرزوست

حسرت دل باز دارین شعر من

جام میی در حرمم آرزوست

==========================================>

روحش شاد ویادش گرامی باد