امنیت غذائی می‌خواهیم!

—————————————————————————-

ـ بنزین پتروشیمی‌ها سرطان زاست
ـ ۳۵% نمک‌های بازار تقلبی است
ـ ظروف یک‌بار مصرف، سرطان‌زاست
ـ تقلب، این بار در تولید عسل از شیرة قند
ـ آب یک سوم مناطق پایتخت آلوده است
ـ به دلیل استفاده از روغن پارافین، سیب و خیار را با پوست نخورید
ـ بیشتر میوه‌های وارداتی در بازار آلوده هستند
ـ آلودگی پرفروش‌ترین سیگار قاچاق به مواد هسته‌ای
ـ وجود دو هزار جایگاه CNG غیراستاندارد در کشور
ـ لابی دلالان و برخی پزشکان پشت پرده تجویزهای غیرضرور
ـ ماجرای استفاده از هورمون رشد در گوجه فرنگی
ـ استفاده از داروهای غیرمجاز در تغذیة دام و طیور
ـ افزایش عطرهای تقلبی در بازار
ـ معرفی ۱۴ برند آبلیموی غیرمجاز
ـ و…
گذر و نظری بر عناوین ذکر شده در رسانه‌های گروهی که نَقل و نُقل محافل و مجالس خصوصی و عمومی ما ایرانیان حداقل در سال ۱۳۹۴ است، چه حس و حالی به من و شما شهروند ایرانی می‌دهد که گاهی زیربار مشکلات زندگی، کمر همتمان هم خم می‌شود؟!
امنیت در یک جامعه و یک کشور، برای شهروندانش، تحفه‌ای است بس ارزشمند که در سایة تدبیر دولتمردان، به تک تک افراد هدیه می‌شود که البته گاهی به غفلت، ما قدرش را نمی‌دانیم. برای مثال، امنیت اجتماعی که کشور ما در سایة وجود و حضور نیروهای نظامی و انتظامی مقتدر در منطقه برای کشور به ارمغان آورده است، موهبتی است بزرگ در جهان پرآشوب و منطقة پرآشوبتر خاورمیانه، که هر روز شاهد قتل عام و کشت و کشتار گروه زیادی از شهروندان بی‌دفاع کشورهای همسایه خود هستیم.
امنیت فضائی که به گفتة کارشناسان، در سال‌های اخیر، یکی از امن‌ترین دالان‌های هوایی برای پرواز هواپیماهای غیرنظامی است، یکی دیگر از امنیت‌های مورد نیاز هر کشوری است که الحمدا… بی‌عیب و نقص، آسمان کشورمان را به فضای ایمنی برای حمل و نقل هوایی تبدیل کرده است.پ
امنیت قضائی، نمونه‌ای دیگر از امنیت مورد نیاز شهروندان هر ملک و مملکتی است که در سایة این امنیت، هرکسی احساس کند مورد ظلم و تجاوز دیگران قرار گرفت، فریادرسی خواهد بود که او بتواند به حقوق قانونیش در اجتماع برسد.
امنیت غذائی، یکی دیگر از امنیت‌های مورد نیاز شهروندان هر کشوری است که با امور روزمره همه افراد جامعه عجین شده که مهمتر از امنیت فضائی و قضائی، با روح و جسم همگان ارتباط ناگسستنی دارد. وقتی این امنیت با حضور و ظهور انواع خبر و تیترهای نگران کننده در مطبوعات و فضاهای مجازی و رسانه‌های شنیداری، تهدید می‌شود، تبعات ناشی از حجم انبوه و پی‌درپی وجود تقلب در تولید و توزیع مواد غذائی و یا زیان‌های بهداشتی ناشی از مصرف انواع خوردنی‌ها و نوشیدنی‌ها، ذهن و جسم شهروندان را نشانه می‌رود که گاهی جبران این تبعات امری است غیرممکن و مخل آسایش و آرامش برای هر شهروندی.
اگر قرار باشد آنچه را که می‌خریم، می‌خوریم و می‌پوشیم، مخل سلامتی و بهداشت جسمی و روحی ما باشد، امنیت غذائی در جامعه چه مفهومی خواهد داشت تا با فراغ بال بتوانیم فکر سالم و جسم سالمی برای گذران زندگی داشته باشیم.
با مرور خبرهای ناخوش تقلب در تولید انواع مواد غذائی، گویی زین پس با خرید هر قلم از اقلام مواد غذائی، سبد خرید و سفرة هر ایرانی با انبوهی از بمب‌های پرخطر پر و آرایش می‌شود تا به دست خود، سلامتی خود را نشانه بگیریم و آنچه را که برای سلامتی و بقای خود مصرف می‌کنیم، تصور ما این باشد که با دست خود، اسباب مریضی و هلاکت خود را فراهم می‌سازیم!
اگر قرار باشد ما هر روز شاهد چنین خبرهای درست و گاهی نادرست در جامعه باشیم و با هر لقمه‌ای، نگران به خطر افتادن سلامتی خود و خانواده‌مان باشیم، تاوان بی‌اعتمادی و نگرانی در امنیت غذائی ما را چه کسی عهده‌دار خواهد شد؟! وظیفة دولتمردان، وزارتخانه‌ها و مسئولین امور در کنار تأمین امنیت فضائی و قضائی، تأمین امنیت غذائی برای شهروندان هم هست که مدتی است به فراموشی سپرده شده است!

========================

*سخن مدیر مسئول/  محمد ولی سهرابی اسمرود/نشریه جوانان امروز-ماهنامه روزنامه اطلاعات

========================