شاید فردا دیر باشد

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

محمد ولی سهرابی اسمرود

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

محفل دوستانه است و دو خانواده به بهانة دید و بازدید عید، پس از سال‌ها به گپ و گفت مشغولند. پدر و مادرها متعلق به نسل دوّم انقلاب هستند و در آستانة دهة پنجم زندگی و به یقین، فراز و فرودهای زندگی در ایّام نوجوانی و جوانی را در تب و تاب پیروزی و ثبات انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی گذرانده‌اند.

پدران دو خانواده همدرس دوران تحصیل و همرزم دوران دفاع مقدس هستند و خاطرات مشترک فراوانی برای گفتن دارند که اگر فرصت بیان باشد، حداقل مثنوی ۲۰من! کاغذ می‌شود، امّا جوانان دو خانواده که عموماً تحصیل‌کرده در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه‌های به‌نام دولتی هستند، ساکت و آرام به خاطرات مشترک پدران و گپ و گفت مادران گوش سپرده‌اند و گاهی نیز که حوصله‌شان سر می‌رود، به تناسب جنسیت، به اتاق‌های اختصاصی فرزندان میزبان پناه می‌برند و یا به گوشی‌های مجهز به انواع نرم‌افزارهای ارتباطی جدید، تا این دقایق و یا چند ساعت در کنار هم بودن را به خیر و خوشی به سر کنند!

یکی از پدران برای شکستن یخ ارتباط جوانان خانواده به شوخی می‌گوید: می‌بینید جوانان قدیم چقدر حرف و خاطره برای گفتن دارند و شما از این نعمت بی‌بهره هستید و رفیق فابریکِ شما پیامک است و وایبر و…

با این شوخیِ جدی، فضای سنگین و کمی تا قسمتی ابریِ حاکم بر گفتمان دو خانواده، اندکی تغییر می‌کند و به تبع آن، جوان ۲۸ سالة کارشناس ارشد کامپیوتر دانشگاه تهران هم به حرف می‌آید و رو به پدر می‌گوید: خوب، حق دارید با دوست دوران تحصیلتان ساعت‌ها گپ بزنید و از خاطرات مشترک بگویید و به قولی، گل بگوئید و گل بشنوید و ما به فضای مجازی، پیامک و وایبر و… پناه ببریم!

شما (پدر) در سن و سال من که بودید، ۶ سال سابقة کار داشتید و من (۲۸ ساله)، خواهرم (۲۹) ساله و برادر ۲۵ ساله، با تحصیلات عالی، همه سربار خانواده‌ایم و به هر دری که برای کار می‌زنیم، به در بسته می‌خوریم. هر وقت سر سفره خانواده می‌نشینیم، خجالت می‌کشیم که هنوز هر سه نفرمان، نه تنها باری از دوش شما برنداشته‌ایم، بلکه همچنان از حقوق فرهنگی پدر و مادر، که در حال بازنشسته شدن هستند، ارتزاق می‌کنیم.

پدر خانواده ظاهراً اوّلین بار است این حرف‌ها را از زبان فرزند ارشدِ بیکار خانواده ـ به نمایندگی از دو فرزند دیگر می‌شنود. اشک در چشمانش حلقه می‌زند، امّا استوار و مسلط می‌گوید: همة دلخوشی من و مادرتان، خوشی و دلخوشی شماست و تا به حال نیز، با وجود همة مشکلات زندگی، تلاش کرده‌ایم در حد توان، برای تحصیل و زندگی شما کم نگذاریم. از این پس نیز خداوند کریم است و رزق و روزی در دست اوست.

مادر خانواده خطاب به مهمان‌ها می‌گوید: پدرشان، مثل خود بچه‌ها، چندین سال است که برای اشتغال بچه‌ها تلاش می‌کنند، امّا تا به حال نتیجه‌ای نگرفته‌ایم. اگر شما هم جائی ؟ سراغ داشتید، کمکمان کنید، چون احساس می‌کنیم هر روز که می‌گذرد، و تلاش بچه‌ها برای یافتن شغل، به نتیجه نمی‌رسد، روحیة همة ما خراب می‌شود و حتی از کنار هم بودن هم لذت نمی‌بریم!

جمله آخر مادرِ خانواده تلنگری به ذهنم می‌زند و با حرف‌های فرزند ارشد خانواده درمی‌آمیزد که این نگرانی، این تشویش و دلهره، خاص یک خانواده نیست، بسیاری از خانواده‌های ایرانی اکنون با همین دغدغه‌های دل آزار دست و پنجه نرم می‌کنند. خانواده‌ها با هزاران دردسر، حتی با تحمل هزینه‌های سنگینِ دانشگاه‌های آزاد، غیرانتفاعی و شبانه و… در تربیت نسل بیکار جامعه می‌کوشند و آنگاه که فارغ‌التحصیل شدند و بیکار، جوانان احساس سربار بودن دارند و خانواده احساس بدتر از آنها را دارند و بدتر از آن، از کنار هم بودن هم نه تنها لذتی نمی‌برند، بلکه برای فرار از وضع موجود، تلاش می‌کنند در بهترین حالت به جمع دوستان و فضاهای مجازی پناه ببرند و در بدترین وضعیت ممکن هم، گاهی به بیراهه می‌روند که ممکن است به هیچستان ختم شود.

وقتی حرف جوان تحصیل‌کرده ۲۸ ساله را که به پدرش می‌گوید: شما می‌گفتید در سن و سال من که بودید ۶ سال سابقة کار داشتید، در ذهنم مرور می‌کنم، به او و جوانان هم سن و سالش حق می‌دهم و نقبی به دوران جوانی خودم می‌زنم که بلافاصله پس از دانشگاه، فرصت‌های شغلی فراوان داشتم و انتخاب اصلح دست من و یا دوستان هم سن و سال من بود، امّا الان اینگونه نیست و خانواده‌های زیادی با مشکل بیکاری جوانان ـ بخصوص تحصیلکرده مواجه هستند که باید مسئولین کشور چاره‌ای بیندیشند و از عوارض جانبی اجتماعی و روحی روانی جوانان بکاهند که شاید فردا دیر باشد.

==========================================

سخن مدیر مسئول/جوانان امروز/اردیبهشت ۹۴

==========================================

«کاسبان ترور»

 الان وقت نیش و کنایه نیست

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

دو حادثه تروریستی در تهران رخ داد. برخی عوامل دستگاه های اطلاعاتی معاند نظام جمهوری اسلامی ایران از جمله داعش مدعی انجام آن شده و مسئولیت این اتفاقات را بر عهده گرفته است. متأسفانه این اتفاق منجر به شهادت دوازده تن از هموطنان‌مان و زخمی شدن ۴۲ تن دیگر شده است.

در چنین شرایطی علاوه بر داغ شدن بازار شایعات در فضای مجازی و شبکه های اجتماعی، برخی رفتارها از سوی عده ای که خود را حامی و یا منتسب به برخی جریان های سیاسی می دانند، بسیار تعجب برانگیر و زننده است، چون تلاش می کنند از وقوع چنین حادثه دردناکی بهره برداری سیاسی کنند و یا با توسل به آن نسبت به تخریب رقیب بپردازند.

البته این رفتارها معمولا از چهره هایی که پختگی سیاسی لازم را دارند و به هر مسأله ای از جمله چنین اتفاقات دردآروی با نگاهی عمیق و تحلیل گونه می نگرند، سر نمی زند و عمدتا چنین واکنش هایی را کسانی انجام می دهند که برداشتی سطحی از سیاست دارند و آن را دستمایه ای برای حمله به تفکر مخالف خود می دانند.

پس از حادثه تروریستی تهران که منجر به از دست رفتن جان ۱۲ تن از هموطنان بی گناه مان شد و البته به زخمی شدن شمار دیگری از هم میهنان ‌مان انجامید، برخی برای تخریب رقیب سیاسی خود دست به قلم شدند و بیشتر در فضای مجازی اقدام به استهزا و یا خرده گیری از سخنان و اقدامات رقیب پرداختند که در چنین شرایطی در پیش گرفتن این رویکرد باعث شرمساری و خجالت است.

این افراد که گویا خود را مصداق «انا الحق» می دانند، هر عرصه ای را اگر حتی اتفاقی مانند حادثه تروریستی امروز تهران باشد، برای حمله به رقیب سیاسی و تخریب او مناسب می دانند و اصلا به منافع و مصالح ملی هم توجهی ندارند. جالب است که خود افراد مدعی هستند «برخی تلاش کرده اند، شکاف بین برخی مسئولان و مردم را از بین ببرند و وحدت را خدشه دار کنند و دشمن هم شرایط را مناسب انجام چنین اقداماتی در کشور دیده»، اما خودشان کوچک ترین توجهی ندارند که همین کار را دارند انجام می دهند.

در حقیقت حرف این افراد این است که برخی وحدت را شکننده نشان داده اند و دشمن هم به همین واسطه تلاش کرده است از این شرایط سوء استفاده کند؛ غافل از اینکه با طرح چنین مباحث و سخنانی خود وحدت شکن شده اند و همین کاری را که مدعی نادرست بودن آن هستند انجام می دهند. این افراد با به کارگیری چنین ادبیات سخیفی برای رسیدن به منویات سیاسی خود امروز مظهر وحدت شکنی هستند.

در شرایطی که عده ای تروریست نابکار و بزدل با توسل به برخی عوامل دستگاه های اطلاعاتی معاند نظام جمهوری اسلامی ایران و گروهک تروریستی داعش تلاش کرده اند اولین اقدام تروریستی خود را در تهران انجام داده و آن را موفق جلوه دهند، هیچ گاه مطرح کردن بحث گروه و جناح و فرد در داخل مسأله درستی نیست و نه تنها به مقابله با این گونه اقدامات کمک نمی کند بلکه برهم زننده آرامش و امنیت روانی در جامعه است و نوعی اقدام علیه امنیت کشور محسوب می شود.

در اوضاع کنونی همه گروه های سیاسی، جناح ها و افراد؛ ایرانی، همدل و هموطن هستند، اگر چنین فرضی را در شرایط سخت داشته باشیم، مانند بسیاری از برهه های سخت، کار مقابله با چنین اقدامات مخل امنیتی در کشور به بهترین شکل ممکن پیش خواهد رفت و دشمنان نظام اسلامی جرأت نخواهند کرد که به صفوف به هم پیوسته و متحد ملت ایران تعرضی داشته باشد.

اما در پیش گرفتن رویکرد وحدت شکنانه مانند آنچه امروز در برخی شبکه های اجتماعی و فضای مجازی شاهد آن بودیم، قطعا دردی از دردهای ملت دوا نخواهد کرد و جدای از آسیب هیچ رهاورد دیگری برای ملت و مردم نخواهد داشت. لذا امروز به هیچ عنوان فضا، فضای مطرح کردن موضوعات انحرافی نیست و بهترین کار در پیش گرفتن رویکردی یک دلانه و وحدت آمیز است تا جلوی هرگونه اقدامات ضد امنیتی علیه مردم کشورمان گرفته شود.

بهتر است مسائل سیاسی و انتخاباتی را فقط در شرایط خاص و مختص خود مطرح، دنبال و مطالبه کرد. قطعا طرح چنین موضوعاتی در شرایط خاصی که منجر به انجام دو حادثه تروریستی در تهران شده است، صرفا موجب تشویش اذهان و برهم زدن وحدت خواهد شد و هیچ عایدی جز افزایش تنش های سیاسی در پی نخواهد داشت؛ بنابراین، همه ایرانیان، جناح ها، مسئولان، شخصیت ها، رسانه ها و سایر افراد و نهادهای تأثیرگذار باید با محکوم کردن چنین اتفاقاتی و پرهیز از رویکردهای نادرست سیاسی جلوی این گونه اقدامات بایستند.

قطعا اگر اتحاد و یکپارچگی که از ابتدای انقلاب اسلامی تاکنون داشته ایم، حفظ و تقویت شود، جلوی تکرار چنین اتفاقات کم سابقه ای گرفته خواهد شد. امروز روز عزداری در غم از دست دادن ۱۲ هموطن، اندوهگین بودن به خاطر زخمی شدن ۴۲ تن از ایرانیان، خسته نباشید گفتن به نیروهای امنیتی و نظامی برای مقابله با تروریست ها، اعلام انزجار از هرگونه اقدام تروریستی در هرکجای دنیا از جمله ایران اسلامی و وحدت و یکپارچگی برای از بین بردن پدیده شوم تروریسم است.

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

• محمد ولی سهرابی اسمرود
• 
  
• =============================== 
•   
• 
  
• ســـالها پیش، به مناســـبتی و در مقاله ای، از پیرمرد عاقل و سرد و گرم
•  
• چشـــیده و رنج دیده ۸۵ ساله فامیل یادی کرده بودم که وقتی
•  
• سختیهای دوران بی برقی را یاد می کرد، همیشه وقتی کلید برق خانه
•  
• را می زد، به روح مخترع جریان برق از دل و جان صلوات می فرستاد که
•  
• زندگی را اینگونه بر جهانیان آسوده کرده است.
•  
• حکایت تنوع فضاهای مجازی و راحتی دسترسی خلق االله به انواع اطلا عات
•  
• بی شـــباهت به داســـتان مخترع جریان برق نیست، تا همة ما در کنار
•  
• سلام و صلوات بر اولیاء، انبیاء و صلحا، فاتحه ای هم نثار مخترع فضای
•  
• لا یتناهی مجازی بکنیم  و دعایی برای سلامتی اش! که اینگونه ما را
•  
• با انبوهی از اطلاعات ریز و درشـــت، در عالم بیکران اطلاعات، غرق در
•  
• شادی و سرور کرده است.
•  
• کتمـــان این واقعیت که فضاهای مجازی اینک افق جدیدی را فراروی
•  
• کاربرانش قرار داده، که بی هیچ مرکبی، سوار بر امواج، مرزهای جغرافیایی
•  
• را در طرفةالعینـــی در می نوردیم و اطلاعات مورد نیازمان را در اندک
•  
• زمانی به دست می آوریم، انکار واقعیتی است که کمتر کسی با این حربه،
•  
• می تواند فقط از تهدیدهای پیشروی این فضا های مجازی سخن بگوید وفرصتهای فراهم آمده از این
•  
•  فناوری را نادیده بگیرد.
•  
• کاهش فواصل زمانی و مکانی ناشـــی از بهره گیری از فضای ســـایبری،
•  
•  حذف و-کوتاه کردن مرزها و محدوده های جغرافیایی، دسترسی آسان
•  
• به اطلاعات مورد نیاز، کاهش هزینه های اقتصادی و حمل و نقل ناشی
•  
• از بهره گیری از این امکانات، جذابیت و تنوع موجود در این رســـانه های
•  
• ارتبـــاط جمعـــی و ده ها مزیت دیگر که زندگی امروزی ما با آنها عجین
•  
• شده است، نمونه های عینی هستند که همةما خواسته و ناخواسته، طول
•  
• و عرض زندگیمان را بر آنها پیوند زده ایم.
•  
• اســـتفاده از فناوری فضای مجازی، همانند تمام ابزارهای نوینی که در
•  
• دهه های اخیر وارد زندگی فردی و اجتماعی ما شـــده اســـت، همچون
•  
• شمشـــیر دولبه، فرصتها و تهدیدهای پیدا و پنهانی را فراروی ما قرار
•  
• داده است که در بالابه بخشی از این فرصتها اشاره شد که به یقین،
•  
• مزیتهای گفته شـــده، بخشـــی از انبوه مزایای اینگونه وسایل ارتباطی
•  
• اســـت و غیرمنصفانه اســـت که فقط تهدیدهای ناشی از بهره گیری از
•  
• فضای ســـایبری را ملاک ارزیابی و قضـــاوت خود قرار دهیم. اما چون
•  
• مزایای استفاده از فضاهای مجازی برای همگان به نوعی عیان است، در
•  
• اینجا می خواهم به آن روی سکه هم نگاهی بیندازم؛ باشـــد که برایمان
•  
• تلنگری باشد جهت استفادة هدفمند، از آنچه دیگران برایمان به ارمغان
•  
• آورده اند و در مطلع کالم هم سلام و دعای خود را، به رســـم ادب و
•  
• قدرشناسی، نثارشان کردیم.
•  
• اندر معایب و تهدیدهای ناشـــی از فضاهای مجازی که متأســـفانه قشر
•  
• عظیمی از جوانان ما را، به اقتضای شـــور و حالشـــان، به خود مشـــغول
•  
• کرده است، گفتنی ها فراوان است که از جملة آنها، فهرست وار، می توان
•  
• به موارد زیر اشاره کرد:
•  
• ـ بستری مناسب برای تهاجم و شبیخون فرهنگی/ تهدید تعامل اعضای
•  
• خانـــواده/ تغییر ارزشها و هنجارهـــای اجتماعی/ جایگزینی ارتباطات
•  
• اجتماعی با ارتباطات فردی/ رواج و نشر اطلاعات بی  پایه و اساس در جامعه/
•  
• گســـترش لجام گسیخته فرهنگ غالب غرب با تولیدات برنامه ریزی شده
•  
• محصوالت فرهنگی/ تهدید کیان خانواده با سرک کشیدن به شبکه ها و
•  
• فضاهای بی در و پیکر/ رواج سطحی نگری در پذیرش افکار و اندیشه های
•  
• بی پایه و اســـاس و ســـلب نقد و تحلیل علمی پدیده ها، با  عدم مطالعة منابع
•  
•  معتبر ،یا عدم اســـتفاده از نظر کارشناسان مجرب در این زمینه/ تأثیرپذیری
•  
• بی قید و شرط و بدون تحقیق اندیشه های نوظهور، با غفلت از نیات پشت
•  
• پرده و زوایای پنهان صاحبان این اندیشـــه ها/ مواجه شدن نسل جدید با
•  
• حجمـــی از اطلاعات و گزینـــش و پذیرش آن، بدون تحقیق و مطالعه/
•  
• گرایش اعضای خانواده، خصوصانسل جوان به انزواگرایی و سرگرم شدن
•  
• با انبوه اطلاعات ســـره و ناســـره/ شکاف بین نسلی، با سرگرم شدن هر
•  
• یک از اعضای خانواده با یکی از وســـایل ارتباطی نوین، به جای دور
•  
• همنشینی و گفتگو/ تخریب چهره های ملی و مذهبی موجه و تأثیرگذار
•  
• گذشـــته و حال و چهره ســـازی های کاذب برای اشخاصی که حقشان
•  
• گمنامی است/ دامن زدن به اختلافات قومی و قبیله ا ی که رمز اتحاد و
•  
• همدلی ملت و کشور ما در مقابل دشمنان بوده و هست/ نشانه گرفتن
•  
• بنیاد خانواده که رکن رکین اعتلای شخصیت افراد برای ورود در جامعة
•  
• برتلاطم و پرشروشور امروزی است/ تضعیف اعتقادات، با ایجاد شبهات
•  
• فکری، برای تزلزل باورهای دینی کاربران سست عقیده و یا کم اطلاع
•  
• و به حاشـــیه بردن ارزشهای ســـالم افراد/ پندار غلط در بین برخی از
•  
• کاربران جوان که بر این عقیده هستند، با سرگرم شدن با انبوه اطلا عات
•  
• فضاهای مجازی، عالم دهر شـــده اند و همه چیز و همه کس زیر بال و
•  
• پر آنهاســـت و دیگر نیازی به مطالعه کتابهای مفید و اســـتفاده از نظر
•  
• کارشناسان اهل فن ندارندو…
•  
• نیاز هســـت که در مورد هر یک از این تهدیدها، با کار کارشناســـی،
•  
• سخنها گفته شود و تحلیل و راهکار ارائه شود، اما آنچه که بیش از همة
•  
• تهدیدها در این فضاهای مجازی، به عیان دیده می شود، تلاش فراوان
•  
• برای ایجاد و القای شبهه در بین نسل جوان برای دین زدایی، ارزشهای
•  
• اسلامی، باورها و اعتقادات آنان است و با زیرکی هر چه تمام، با انبوهی
•  
• از هجمه، این باورها را نشانه رفته اند. متأسفانه بعضی از کاربران جوان
•  
• هم که ســـابقه ای از مطالعات عمیق در مورد این ســـئواالت و شبهات را
•  
• ندارند، خواسته و ناخواسته با قبول این شبهات بی اساس، عاملی برای
•  
• نشر خواسته های صحنه گردانان این ایده ها و عقیده ها می شوند و گاهی
•  
• این شبهات را با چنان رنگ و لعابی به خورد مخاطب می دهند که روح
•  
• کاربر از شیطنت پشت پرده گردانندگان آن هم خبر ندارد.
•  
• رواج و القای شبهات دینی، ارزشها و هنجارهای اجتماعی در شبکه های
•  
• رنگارنگ مجازی، پدیدة نوظهور شبیخون فرهنگی دشمن است که به
•  
• نوعی هویت نسل تأثیرگذار جامعة ما را نشانه گرفته است. و از آنجائیکه
•  
• اکثریت مشـــتریان و مخاطبان فضاهای مجازی، نســلهای جوان و
•  
• نوجوان جامعة ما هســـتند و پشتوانة ذهنی، علمی و تحقیقی قوی هم
•  
• برای تشخیص سره از ناسره ندارند، چون شرایط سنی چنین فرصتی را
•  
• به آنها نداده است، آنها ناخواسته قافله سا لار و پیشقراول هجوم شبهات هستند
•  
• و مســـئولین، متولیان امور فرهنگی، نهادها و وزارتخانه های متولی امور
•  
• جوانان باید برای خنثی کردن این نقشـــة دشـــمنان، چاره ای اساسی
•  
• بیندیشـــند و مراکز عریض و طویل دولتی و غیردولتی که رسالتشـــان
•  
• پاسخگوئی به شبهات و سئواالت در حوزه رسانه های مکتوب است که
•  
• عموماهم پاســـخ اینگونه سوالات قابل جســـتجو در رسالة علما و فضلا ست، برای
•  
• رصد و پاسخگوئی به شبهات فضای مجازی هم چاره ای بیندیشند که
•  
• فردا دیر است.
•  
• یکی از راه های عملی برای رصد و پاسخگوئی به این جوسازیها و شبهات،
•  
•  استفاده از افراد مطلع، از جنس مخاطبان جامعة هدف است. یعنی حضور
•  
• فرد یا افرادی مطلع، اهل علم و تحقیق و کارشـــناس خبره در جمع
•  
• مخاطبان خاص فضاهای مجازی، تا با مطالعه شبهات و سئواالت مطرح
•  
• شده، پاسخهای مناسب را به این شبهات بدهند. استفاده از کارشناسان
•  
• در حوزه هـــای مختلف تاریخی، دینی، فرهنگی و اجتماعی از ضروریات
•  
• حضور در فضاهای مجازی، برای خنثی کردن برنامة دشـــمن در ایجاد
•  
• شـــک و شـــبهه در میان جوانان است. البته نقش اساسی خانواده ها در
•  
• آموزش، هدایت و کنترل این قشر و حضور هدفمند و هوشیارانه خود
•  
• نسل جوان در فضاهای مجازی در شکل دهی و هویت بخشی و مقابله با
•  
• القائات بی اساس شبکه های مجازی بی تأثیر نیست تا بدینوسیله، ضمن
•  
• بهره گیری عالمانه و هوشیارانه از فناوری نوین فضای مجازی، با افراط
•  
• و تفریط، اسیر دام ها و تله های دشمنان هم نشویم .ان شاء الله
• ———————————————————————————–
• سخن مدیر مسئول/جوانان امروز/ ماهنامه روزنامه اطلاعات/خردادماه ۱۳۹۵

]]> http://aftabasmarod.ir/?feed=rss2&p=4541 0 http://aftabasmarod.ir/?p=3756 http://aftabasmarod.ir/?p=3756#comments Mon, 18 Jan 2016 14:57:46 +0000 محمد ولی سهرابی http://aftabasmarod.ir/?p=3756 در کنار امنیت فضائی و قضائی

 
امنیت غذائی می‌خواهیم!

—————————————————————————-

ـ بنزین پتروشیمی‌ها سرطان زاست
ـ ۳۵% نمک‌های بازار تقلبی است
ـ ظروف یک‌بار مصرف، سرطان‌زاست
ـ تقلب، این بار در تولید عسل از شیرة قند
ـ آب یک سوم مناطق پایتخت آلوده است
ـ به دلیل استفاده از روغن پارافین، سیب و خیار را با پوست نخورید
ـ بیشتر میوه‌های وارداتی در بازار آلوده هستند
ـ آلودگی پرفروش‌ترین سیگار قاچاق به مواد هسته‌ای
ـ وجود دو هزار جایگاه CNG غیراستاندارد در کشور
ـ لابی دلالان و برخی پزشکان پشت پرده تجویزهای غیرضرور
ـ ماجرای استفاده از هورمون رشد در گوجه فرنگی
ـ استفاده از داروهای غیرمجاز در تغذیة دام و طیور
ـ افزایش عطرهای تقلبی در بازار
ـ معرفی ۱۴ برند آبلیموی غیرمجاز
ـ و…
گذر و نظری بر عناوین ذکر شده در رسانه‌های گروهی که نَقل و نُقل محافل و مجالس خصوصی و عمومی ما ایرانیان حداقل در سال ۱۳۹۴ است، چه حس و حالی به من و شما شهروند ایرانی می‌دهد که گاهی زیربار مشکلات زندگی، کمر همتمان هم خم می‌شود؟!
امنیت در یک جامعه و یک کشور، برای شهروندانش، تحفه‌ای است بس ارزشمند که در سایة تدبیر دولتمردان، به تک تک افراد هدیه می‌شود که البته گاهی به غفلت، ما قدرش را نمی‌دانیم. برای مثال، امنیت اجتماعی که کشور ما در سایة وجود و حضور نیروهای نظامی و انتظامی مقتدر در منطقه برای کشور به ارمغان آورده است، موهبتی است بزرگ در جهان پرآشوب و منطقة پرآشوبتر خاورمیانه، که هر روز شاهد قتل عام و کشت و کشتار گروه زیادی از شهروندان بی‌دفاع کشورهای همسایه خود هستیم.
امنیت فضائی که به گفتة کارشناسان، در سال‌های اخیر، یکی از امن‌ترین دالان‌های هوایی برای پرواز هواپیماهای غیرنظامی است، یکی دیگر از امنیت‌های مورد نیاز هر کشوری است که الحمدا… بی‌عیب و نقص، آسمان کشورمان را به فضای ایمنی برای حمل و نقل هوایی تبدیل کرده است.پ
امنیت قضائی، نمونه‌ای دیگر از امنیت مورد نیاز شهروندان هر ملک و مملکتی است که در سایة این امنیت، هرکسی احساس کند مورد ظلم و تجاوز دیگران قرار گرفت، فریادرسی خواهد بود که او بتواند به حقوق قانونیش در اجتماع برسد.
امنیت غذائی، یکی دیگر از امنیت‌های مورد نیاز شهروندان هر کشوری است که با امور روزمره همه افراد جامعه عجین شده که مهمتر از امنیت فضائی و قضائی، با روح و جسم همگان ارتباط ناگسستنی دارد. وقتی این امنیت با حضور و ظهور انواع خبر و تیترهای نگران کننده در مطبوعات و فضاهای مجازی و رسانه‌های شنیداری، تهدید می‌شود، تبعات ناشی از حجم انبوه و پی‌درپی وجود تقلب در تولید و توزیع مواد غذائی و یا زیان‌های بهداشتی ناشی از مصرف انواع خوردنی‌ها و نوشیدنی‌ها، ذهن و جسم شهروندان را نشانه می‌رود که گاهی جبران این تبعات امری است غیرممکن و مخل آسایش و آرامش برای هر شهروندی.
اگر قرار باشد آنچه را که می‌خریم، می‌خوریم و می‌پوشیم، مخل سلامتی و بهداشت جسمی و روحی ما باشد، امنیت غذائی در جامعه چه مفهومی خواهد داشت تا با فراغ بال بتوانیم فکر سالم و جسم سالمی برای گذران زندگی داشته باشیم.
با مرور خبرهای ناخوش تقلب در تولید انواع مواد غذائی، گویی زین پس با خرید هر قلم از اقلام مواد غذائی، سبد خرید و سفرة هر ایرانی با انبوهی از بمب‌های پرخطر پر و آرایش می‌شود تا به دست خود، سلامتی خود را نشانه بگیریم و آنچه را که برای سلامتی و بقای خود مصرف می‌کنیم، تصور ما این باشد که با دست خود، اسباب مریضی و هلاکت خود را فراهم می‌سازیم!
اگر قرار باشد ما هر روز شاهد چنین خبرهای درست و گاهی نادرست در جامعه باشیم و با هر لقمه‌ای، نگران به خطر افتادن سلامتی خود و خانواده‌مان باشیم، تاوان بی‌اعتمادی و نگرانی در امنیت غذائی ما را چه کسی عهده‌دار خواهد شد؟! وظیفة دولتمردان، وزارتخانه‌ها و مسئولین امور در کنار تأمین امنیت فضائی و قضائی، تأمین امنیت غذائی برای شهروندان هم هست که مدتی است به فراموشی سپرده شده است!

========================

*سخن مدیر مسئول/  محمد ولی سهرابی اسمرود/نشریه جوانان امروز-ماهنامه روزنامه اطلاعات

========================