؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛

     محمدولی سهرابی اسمرود    

جنگ چیز بدی است، خیلی بد
سفیر گلوله ها،ترکش خمپاره ها
آوای آواکسها،سفر موشک‌ها
غرش توپخانه ها، انفجار مینها و…
آوای جغدی است که نابه هنگام
دل هرکسی را می لرزاند،خبر شومی است که دوست نداری باور کنی؛اما
شتری است که مهمان ناخوانده گاه وبیگاه قومی،کشوری
و لشکری می‌شود؛ پس گریزی از جنگ نیست؛ داستان پس‌از تحمیل جنگ
آغاز می شود؛زمانی که نا چار
می شوی دفاع کنی،ظلم را نپذیری،از موجودیت خود،خانواده،شهر وکشورت دفاع کنی.
از این پس دیگر ماجرا عوض
می شود،ظلم ستیزی وظیفه
می شود،دفاع از خود وتمامیت ارضی، تلخی

جنگ را شیرین می کند، حتی به بهای جان.
آنهائی که جنگ را دیده‌اند؛ نه فقط شنیده اند،درک درستی از دفاع دارند
وقتی مورد ظلم و تجاوز قرار
می گیری،رگ غیرتت بالا می زند، حاضر نیستی به هیچ بهاو بهانه ای
از حقت کوتاه بیایی،ذلت را بپذیری
حتی اگر زورت به ظالم نرسد،
نمی خواهی کوتاه بیایی.

…
۲۶فروردین  وعملیات “وعده صادق”یکی از آن روزهای سخت
تصمیم گیری،برای دفاع از تمامیت عرضی
وعرض اندام در مقابل کشوری بود که بارهاناجوانمردانه
دست به ترور دانشمندان هسته ای ومردان
موشکی این مرز وبوم زده بود.
باید هیمنه،غرور ودیوار آهنین اش رامی شکستیم
وشکستیم؛آن هم با پهپادها وموشکهای
ساخت خودمان،که روزی،روزگاری،داشتن
چند فروند را با حسرت، زبیگانه تمنا می کردیم!

…
وقتی سفیر وسفر موشکهای دشمن بعثی آرامش
مردم ما را در شهرها به هم ریخته بود
جوانان غیرتمند جبهه وجنگ،زیر بارش سنگین توپ ونانک وموشک
رگ غیرت،دانش وتوان نظامیشان گل کرد وطرحی نو در انداختند
وبا مهندسی معکوس، کاری کردند،کارستان که حاصل
مجاهدات علمیشان،انبوه پهپاد وموشکی شد که
چون ابابیل، مرزها را در نوردید وچرت دشمن راچنان پاره کرد
که همه دشمنان قسم خورده این ملت، دست در دست هم
برای خنثی کردن آثار تخریبی این سلاح ها هم قسم شده
ومیلیاردها دلار خرج کردند تا به قول ناصواب خودشان
۹۹ در صد این پرتابه ها را در آسمان نابود کنند!!

…
حتی بر فرض محال،فقط یک درصد پرتابه ها از گنبد
ودیوار نفوز نا پذیر اسرائیل عبور کرده باشد،مگر ارزشمند نیست؟
اصلاپیمودن  ۱۶۰۰ کیلومتر مسافت وآشفته کردن خواب
دشمنِ تا دندان مسلح  که به قولی هفتمین قدرت

نظامی جهان است، وپشت حصار ودژ

  نفوذ نا پذبر،در آرامش، آن هم با موشک ساخت کشور ،افتخار نیست؟!!

…
برخورداری از چنین توان نظامی که تمام کشورهای پیشرفته را
به کمک رزیم اشغالگر وادار می کند،مگر جز اقتدار وعزت
برای این کشور،نامی زیبنده تر می تواند داشته باشد؟

…
بدا به حال کسانی که همنوا با دشمن،می کوشند این دستاورد
را نبینند،کوچک جلوه دهند ویا به حاشیه ببرند.

..
درود وسلام این ملت بر شهیدتهرانی مقدم ویاران وهمقطاران
متفکر،نخبه ودانشمندی که در ۸سال جنگ برایمان افتخار آفریدند
وجانشان را برای این افتخار علمی ونظامی هدیه دادند و
برای این ملت میراثی ارزشمند واقتدار آفرین به یاد گار گذاشتند.
جایتان خالی است؛امامیراثتان عالی.

…………………………………………………………………………………

راز یک معامله شیرین!                    

تو جبهه قسمت تعمیرگاه کار مى کردم چون هواى جنوب

خیلى گرم بود، صبح زود تاظهر کار مىکردیم ظهر هم، مى رفتیم

استراحت. یه روز ظهر، تو هواى گرم یه بسیجى جوانى اومد گفت:

اخو ، خدا خیرت بده ما عملیات داریم ماشین ما رو درست کن برم.

گفتم مردحسابى الآن ظهره خسته ام، برو فردا صبح بیا.

با آرامش گفت: اخوى، ما عملیات داریم. از عملیات مى مونیم.

منم صدامو تند کردم  وگفتم: برادر ؛،من ازصبح دارم کار مى کنم.

خسته ام، نمى تونم، خودم یه ماهه لباسمو  هنوز وقت

نکرده ام بشورم. گفت: بیا یه کارى کنیم. من لباساى شما رو بشورم

شما هم ماشین منو درست کن.

َ منم برا رو کم کنى رفتم هرچى لباس بود مال بچه ها رو هم

برداشتم گذاشتم جلو تانکر، گفتم بیا بشور. ایشون هم آرام با دقت

لباسا رو مى شست. منم برا اینکه لباسا رو تموم کنه کار تعمیر رو لفت

دادم. بعد تموم شدن لباسا اومد. گفت: اخوى، ماشین ما درست شد؟

ماشین رو تحویل دادم. داشت از محوطه خارج مى شد که با

مسئولمون برخورد کرد. بعد پیاده شد و روبوسى کردن و همدیگه

رو بغل کردن. اومدم داخل

ِسنگر به بچه ها گفتم: این آقا از فامیلاى

حاجى هست، حاجى بفهمه پوستمونو مى کنه. حاجى اومد داخل،

سفره رو انداختیم، داشتیم غذا مى خوردیم. حاجى فهمید که داریم

یه چیزى رو پنهان مى کنیم پرسید چى شده؟

گفتم: حاجى، اونى که الآن اومده فامیلتون بودن؟ حاجى گفت:

چطور نشناختین؟ ایشون مهدى باکرى -فرمانده لشکر بودن.

………………………………………………………………………….

راوى: رضا رمضانى- کتاب “خداحافظ سردار”

دستور آیت‌الله خلخالی از اعدام رهید

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

یکی از رویدادهای ناگفته عملیات مرصاد روایت جالب نجات جان خبرنگار کرمانشاهی حاضر در این عملیات به دستور مرحوم خلخالی است

به گزارش مهر از کرمانشاه، عباس کشمیری تنها خبرنگار ورزشی استان کرمانشاه در دوران دفاع مقدس که برای روزنامه کیهان مطلب می نوشت و به صورت افتخاری با خبرگزاری پارس آن زمان و جمهوری اسلامی فعلی همکاری می کرد در عملیات شکوهمند مرصاد حاضر بود و به ضبط و ثبت تصاویر پرداخت.

این روزنامه نگار قدیمی استان کرمانشاه خاطرات بی شماری از دوران دفاع مقدس خصوصا عملیات مرصاد دارد، عملیاتی که به قول خودش نزدیک بوده در آن به جای نیروهای منافق جانش را از دست بدهد.

کشمیری در گفت و گو با خبرنگار مهر، به شرح ماجرای خود در عملیات مرصاد در تاریخ پنجم مرداد سال ۶۷ پرداخت.

وی گفت: در عملیات حساس و مهم مرصاد که پیروزی برای سپاه اسلام در مقابل منافقین کوردل اهمیت بسزایی داشت در بین خبرنگاران استان کرمانشاه تنها من و مرحوم محمدباقر احمدی که آن زمان رئیس خبرگزاری پارس (جمهوری اسلامی) بود حضور داشتیم.

کشمیری خاطرنشان کرد: با اینکه من غالبا خبرنگار ورزشی بودم اما به دلیل کمبود خبرنگار در آن روزگار همراه با یکی دو نفر دیگر از روزنامه نگاران از جمله مرحوم آقای احمدی در جبهه ها برای تهیه گزارش و البته بیشتر عکس حضور می یافتم.

این پیشکسوت عرصه خبر افزود: روز چهارم مرداد و یک روز قبل از اجرای عملیات مرصاد، جلسه ای اضطراری با حضور برخی مقامات کشوری از جمله مرحوم آیت الله خلخالی که آن زمان رئیس دادگاه های انقلاب اسلامی بود در کرمانشاه برگزار شد.

کشمیری ادامه داد: بنده هم به همراه مرحوم آقای احمدی در آن جلسه حضور داشتیم و خبرهای جلسه را که حالت غیرمحرمانه داشت برای مرکز از طریق تله فکس هایی که وجود داشت ارسال می کردیم.

وی ادامه داد: در آن جلسه آقای خلخالی ضمن تمجید از ایستادگی و پایمردی مردم کرد در برابر دشمنان، جمله ای حضرت امام(ره) به این مضمون که “مردم کرد زبان هیچگاه صحنه جنگ و نبرد با دشمنان اسلام را ترک نکردند” بیان کرد.

این خبرنگار ورزشی افزود: آن جلسه گذشت و علی رغم اینکه در آن تاکید شده بود که بهتر است خبرنگاری در عملیات مرصاد حضور پیدا نکند ولی من به خاطر اهمیت کار و تهیه گزارش های مستند به همراه عکس، هرطوری شد خودم را به منطقه رساندم.

کشمیری افزود: ساعت ۵ صبح روز عملیات (پنج مرداد) در گردنه حسن آباد حضور داشتم و چند ساعتی را مشغول تهیه گزارش و گرفتن عکس بودم که توسط رزمندگان اسلام به گمان اینکه جزو نیروهای منافق بوده و در حال جمع آوری اطلاعات و عکس برای منافقین هستم دستگیر شدم.

وی گفت: شرایط آن عملیات به گونه ای که بود برخی از منافقین در لباس رزمندگان در حال پیش روی به سمت کرمانشاه برای کشتن مردم بی گناه بودند و همین باعث شده بود کار بسیار سخت و شناسایی دوست از دشمن کار دشواری باشد.

این خبرنگار رزمنده دوران دفاع مقدس افزود: پس از دستگیری دوربین من را نیز گرفتند و از آن جایی که در ابتدا کار من را جاسوسی برای دشمن تشخیص داده بودند حکم اعدام من را صادر کردند.

کشمیری خاطرنشان کرد: با اصرارهای فراوان موفق شدم در آن وضعیت اضطراری آقای خلخالی که آن زمان حاکم شرع بود را ملاقات کنم که وی نیز ابتدا حکم اعدام من را تائید کرد.

وی گفت: من در آن موقع خیلی اصرار و تاکید کردم که بنده از نیروهای خودی و خبرنگار روزنامه کیهان و خبرگزاری پارس (جمهوری اسلامی) هستم و حتی در جلسه روز گذشته شما نیز حضور داشته ام.

این روزنامه نگار پیشکسوت کرمانشاهی ادامه داد: در آن زمان بود که آقای خلخالی نشانه ای برای اثبات درست بودن ادعایم که در جلسه حضور داشته ام مطالبه کرد و من هم نقل قول ایشان از حضرت امام (ره) که فرموده بودند “مردم کرد زبان هیچگاه صحنه جنگ و نبرد با دشمنان اسلام را ترک نکردند” را به زبان آوردم.

کشمیری گفت: پس از آن اطلاعات دیگری از جلسه و مکان و زمان برگزاری آن را هم اعلام کردم تا به آن ها ثابت شد که من از نیروهای خودی بوده و برای تهیه گزارش و عکس در منطقه حضور پیدا کرده ام و به دنبال آن بود که با دستور آقای خلخالی آزاد شدم.

وی در پایان اظهار کرد: در عملیات مرصاد مردمان بسیاری از اقصی نقاط کشور برای کمک به رزمندگان آمده بودند تا در نهایت عده ای از منافقین با خفت و خواری پا به فرار گذاشتند و یا دستگیر شدند و عده ای هم به درک واصل شدند.

شاید فردا دیر باشد

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

محمد ولی سهرابی اسمرود

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

محفل دوستانه است و دو خانواده به بهانة دید و بازدید عید، پس از سال‌ها به گپ و گفت مشغولند. پدر و مادرها متعلق به نسل دوّم انقلاب هستند و در آستانة دهة پنجم زندگی و به یقین، فراز و فرودهای زندگی در ایّام نوجوانی و جوانی را در تب و تاب پیروزی و ثبات انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی گذرانده‌اند.

پدران دو خانواده همدرس دوران تحصیل و همرزم دوران دفاع مقدس هستند و خاطرات مشترک فراوانی برای گفتن دارند که اگر فرصت بیان باشد، حداقل مثنوی ۲۰من! کاغذ می‌شود، امّا جوانان دو خانواده که عموماً تحصیل‌کرده در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه‌های به‌نام دولتی هستند، ساکت و آرام به خاطرات مشترک پدران و گپ و گفت مادران گوش سپرده‌اند و گاهی نیز که حوصله‌شان سر می‌رود، به تناسب جنسیت، به اتاق‌های اختصاصی فرزندان میزبان پناه می‌برند و یا به گوشی‌های مجهز به انواع نرم‌افزارهای ارتباطی جدید، تا این دقایق و یا چند ساعت در کنار هم بودن را به خیر و خوشی به سر کنند!

یکی از پدران برای شکستن یخ ارتباط جوانان خانواده به شوخی می‌گوید: می‌بینید جوانان قدیم چقدر حرف و خاطره برای گفتن دارند و شما از این نعمت بی‌بهره هستید و رفیق فابریکِ شما پیامک است و وایبر و…

با این شوخیِ جدی، فضای سنگین و کمی تا قسمتی ابریِ حاکم بر گفتمان دو خانواده، اندکی تغییر می‌کند و به تبع آن، جوان ۲۸ سالة کارشناس ارشد کامپیوتر دانشگاه تهران هم به حرف می‌آید و رو به پدر می‌گوید: خوب، حق دارید با دوست دوران تحصیلتان ساعت‌ها گپ بزنید و از خاطرات مشترک بگویید و به قولی، گل بگوئید و گل بشنوید و ما به فضای مجازی، پیامک و وایبر و… پناه ببریم!

شما (پدر) در سن و سال من که بودید، ۶ سال سابقة کار داشتید و من (۲۸ ساله)، خواهرم (۲۹) ساله و برادر ۲۵ ساله، با تحصیلات عالی، همه سربار خانواده‌ایم و به هر دری که برای کار می‌زنیم، به در بسته می‌خوریم. هر وقت سر سفره خانواده می‌نشینیم، خجالت می‌کشیم که هنوز هر سه نفرمان، نه تنها باری از دوش شما برنداشته‌ایم، بلکه همچنان از حقوق فرهنگی پدر و مادر، که در حال بازنشسته شدن هستند، ارتزاق می‌کنیم.

پدر خانواده ظاهراً اوّلین بار است این حرف‌ها را از زبان فرزند ارشدِ بیکار خانواده ـ به نمایندگی از دو فرزند دیگر می‌شنود. اشک در چشمانش حلقه می‌زند، امّا استوار و مسلط می‌گوید: همة دلخوشی من و مادرتان، خوشی و دلخوشی شماست و تا به حال نیز، با وجود همة مشکلات زندگی، تلاش کرده‌ایم در حد توان، برای تحصیل و زندگی شما کم نگذاریم. از این پس نیز خداوند کریم است و رزق و روزی در دست اوست.

مادر خانواده خطاب به مهمان‌ها می‌گوید: پدرشان، مثل خود بچه‌ها، چندین سال است که برای اشتغال بچه‌ها تلاش می‌کنند، امّا تا به حال نتیجه‌ای نگرفته‌ایم. اگر شما هم جائی ؟ سراغ داشتید، کمکمان کنید، چون احساس می‌کنیم هر روز که می‌گذرد، و تلاش بچه‌ها برای یافتن شغل، به نتیجه نمی‌رسد، روحیة همة ما خراب می‌شود و حتی از کنار هم بودن هم لذت نمی‌بریم!

جمله آخر مادرِ خانواده تلنگری به ذهنم می‌زند و با حرف‌های فرزند ارشد خانواده درمی‌آمیزد که این نگرانی، این تشویش و دلهره، خاص یک خانواده نیست، بسیاری از خانواده‌های ایرانی اکنون با همین دغدغه‌های دل آزار دست و پنجه نرم می‌کنند. خانواده‌ها با هزاران دردسر، حتی با تحمل هزینه‌های سنگینِ دانشگاه‌های آزاد، غیرانتفاعی و شبانه و… در تربیت نسل بیکار جامعه می‌کوشند و آنگاه که فارغ‌التحصیل شدند و بیکار، جوانان احساس سربار بودن دارند و خانواده احساس بدتر از آنها را دارند و بدتر از آن، از کنار هم بودن هم نه تنها لذتی نمی‌برند، بلکه برای فرار از وضع موجود، تلاش می‌کنند در بهترین حالت به جمع دوستان و فضاهای مجازی پناه ببرند و در بدترین وضعیت ممکن هم، گاهی به بیراهه می‌روند که ممکن است به هیچستان ختم شود.

وقتی حرف جوان تحصیل‌کرده ۲۸ ساله را که به پدرش می‌گوید: شما می‌گفتید در سن و سال من که بودید ۶ سال سابقة کار داشتید، در ذهنم مرور می‌کنم، به او و جوانان هم سن و سالش حق می‌دهم و نقبی به دوران جوانی خودم می‌زنم که بلافاصله پس از دانشگاه، فرصت‌های شغلی فراوان داشتم و انتخاب اصلح دست من و یا دوستان هم سن و سال من بود، امّا الان اینگونه نیست و خانواده‌های زیادی با مشکل بیکاری جوانان ـ بخصوص تحصیلکرده مواجه هستند که باید مسئولین کشور چاره‌ای بیندیشند و از عوارض جانبی اجتماعی و روحی روانی جوانان بکاهند که شاید فردا دیر باشد.

==========================================

سخن مدیر مسئول/جوانان امروز/اردیبهشت ۹۴

==========================================

هفته دفاع مقدس را گرامی می داریم

گرامی می داریم هفته دفاع مقدس را وگرامی می داریم  رشادت دلیمردان مرد ۸سال جنگ تحمیلی،جانبازی جانبازان عزیز وگرامی می داریم یاد ونام شهیدان دفاع مقدس را که برایمان عزت وافتخار ابدی به ارمغان گذاشتند.

به همین مناسبت شایسته است یادی بکنیم از:شهیدان بزرگوار اسمرود؛شهید نجف اللهیاری،شهید محرم اسدیان وشهید صیقت سهرابی ویادی می کنیم ازجانبازان عزیز اسمرود،جانباز یوسف اللهیاری،جانباز علاء الدین محمدی،جانباز سلیمان سهرابی،جانباز کوروش همراهی وجانبازمحمد حسین اسدی و همچنین یادی می کنیم ازخاطره حضور حماسی و تاثیر گذار رزمندگان اسمرود در ۸سال دفاع مقدس،آقایان:مرحوم نازعلی اللهیاری ،مرحوم احسان اللهیاری،مرحوم نوروز سهرابی وهمچنین آقایان: منصور انام پور ،رسول انام  پور، چنگیز قلی زاده ، هرمز قلی زاده ،رحمان ستاری،دکتر صفی الله ستاری محمود اسدی،سلمان سهرابی،دکتر فرامرز سهرابی ومحمد ولی سهرابی.

به بهانه هفته دفاع مقدس

                                                                                                                                               محمد ولی سهرابی اسمرود

سید عباس سجادی ـ شاعر معاصر ـ سروده:

وقتی

بغض‌آلود

از جنگ حرف می‌زنم

می‌خندی

تو جنگ را شنیده‌ای

ما دیده‌ایم

  حتماً ضرب‌المثل «شنیدن کی بود مانند دیدن» را هم بارها شنیده‌ایم. اما حکایت جنگ و ۸ سال دفاع مقدس، ناگفته‌ها و ناشنیده‌های فراوانی دارد که معمولاً با آنچه تاکنون در قالب فیلم، کتاب و نوشته در نشریات دیده و شنیده‌ایم، کمی متفاوت است و یا علی‌‌رغم تلاش‌ هنرمندان و نویسندگان، کمتر به این زوایا پرداخته شده است، از جمله:

۱ـ حکایت شور و شیدایی جوانان و نوجوانان برای حضور در صحنه‌های نبرد، در قالب نیروهای مردمی بسیج و سپاه، در کنار نیروهای مسلح دیگر، بدون شک، ناشی از حلقة اتصالی بود که به برکت دم مسیحیایی و روح بلند حضرت امام، در وجود  همه بروز و ظهور یافته بود و حس تحسین‌برانگیز لزوم صیانت و پاسداری از انقلابی که بیشتر از یک سال از عمر آن سپری نشده بود، آن چنان در تار و پود مردان و زنان این مرز و بوم تنیده شده بود که برخلاف دیدگاه و نظر گروهی از افراد و جریان‌های خاص، هیچ انگیزه و محرکی جزپاسداری ازانقلاب ، باعث بسیج همه نیروهای مسلح برای دفاع تمام قد از انقلاب و تمامیت ارضی این کشور نبود.

  واضح‌تر بگویم، در مقاطعی از جنگ تحمیلی و یا دوران پس از دفاع مقدس، گروهی اندک و افرادی، دانسته یا ندانسته می‌گفتند، یا می‌گویند که خیلی‌ها برای بهره‌مندی از حقوق و مزایای جنگ، به جبهه‌ها می‌رفتند. آن‌هایی که جنگ را دیده‌اند، می‌دانند که در هیچ مقطعی از دفاع مقدس، نه کسی سودای کسب مال و جاه و مقام از میدان عظیم نبرد را داشت که زمینش با انواع مین‌های دشمن فرش شده بود و آسمانش با بمب‌افکن‌های مجهز همه ابرقدرت‌ها و جلوی چشمانت با لوله‌های توپ و تانک و مسلسل، و نه هیچ عقل سلیمی می‌پذیرفت که کسی دنبال چنین سودای خیالی باشد و نه در عالم واقعیت چنین بازار مکاره‌ای در دوران دفاع مقدس برای بهره‌مندی کسی ایجاد شده بود.

  یکی از بستگان نزدیک ما تعریف می‌کرد که من همیشه با این ذهنیت به اعزام‌ها و حضور نیروها در جنگ نگاه می‌کردم که حتماً افراد کیسه‌ای برای خود دوخته‌اندکه فوج فوج و لشکرلشکر از شهرها و روستاها عازم جنگ می‌شوند. این ذهنیت زمانی برایم خوب ملموس شد که نیمه‌های جنگ، شغل و سرمایه‌ام را از دست دادم و با همان دیدگاه سوداگرانه از جنگ، بارها و بارها تصمیم گرفتم که عازم جبهه شوم تا از این وضعیت نجات پیدا کنم و عاقبت نتوانستم خودم را راضی کنم که به هوای بهره‌مندی از مال و مقامی، پای در راه جنگ بگذارم.

  هر وقت چنین هوس کاسبکارانه‌ای در ذهنم نقش می‌بست، صحنه‌های غرش توپ و تانک و صدای بمب‌افکن‌های دشمن، جنازه‌ی بی‌سر و دست دو طرف درگیر و … در ذهنم نقش می‌بست. در دل، به ‌آن‌هایی هم که به خیال من برای پول و مقام به جنگ رفته بودند، درود می‌فرستادم و عزمشان را تحسین می‌کردم! زیرا به این نتیجه رسیدم که حتی به سودای مال، در عالم خیال هم در جبهه‌های جنگ حاضر شدن، دل شیر می‌خواهد که این سودا هرگز با ترسی که از جنگ داشتم برایم محقق نشد!

   ۲ ـ در یک محفل خانوادگی، رزمنده‌ای از دوران دفاع مقدس خاطرات شیرین و خنده‌داری از حضور یک ساله عمر خود در جبهه‌های جنگ تعریف می‌کرد که برای نوجوانان، جوانان و کسانی که جنگ را تجربه نکرده بودند، جالب و شنیدنی بود.

آن‌ها باورشان نمی‌شد که بسیجی ۱۶ ساله گردان کمیل، پوتین فرمانده گروهان را با تعویض بند رنگی یک هفته پوشیده و فرمانده روحش از قضیه خبردار نشده است، جوانان تعجب می‌کردند وقتی می‌شنیدند که اعضای گروهان حبیب بن مظاهر، یک شب، قبل از عملیات پیراهن تازه فرمانده را در یک بازی سرکاری «بیا برویم مشهد» مثل الک، سوراخ سوراخ کرده بودند.

   آن‌هایی که جنگ را شنیده‌اند، شاید این باور برایشان سخت باشد که رزمندگان ما حتی در لحظات شیرین دعا و نیایش هم از شوخی و سر به سر گذاشتن با همرزمان خود مضایقه نمی‌کردند و در اوج عبادت و اخلاص، به اقتضای سن جوانی، از همه فرصت‌ها و موقعیت‌ها، برای خلق شادی استفاده می‌کردند.

  اینها را گفتم تا تأکید کنم که برخلاف برداشت عموم و آن‌هایی که صرفاً جنگ را شنیده یا از جنگ شنیده‌اند، مردان جنگ فقط زاهد شب و شیر بیشة نبرد نبودند، بلکه مثل هرکس دیگری، خلق و خوی انسان‌های معمولی پشت جبهه را داشتند و با همان چاشنی اعتقاد راسخ به دفع تجاوز دشمن و اطاعت از ولی‌ فقیه زمان، با تمام وجود و با روحیه‌ای مثال‌زدنی، جنگ ۸ ساله را به سرانجام مطلوب رساندند.

  ۳ـ جنگ ناخواسته، خانمان‌سوز و فرصت‌سوز برای ما بود و از طرف دیگر، نعمتی برای کشور ما. خانمان‌سوز از اینکه، بلافاصله پس از پیروزی انقلاب اسلامی، تمام توان و نیروی کشور صرف دفع تجاوزی شد که این امکانات و توان، می‌توانست مرهمی بر زخم‌ها و عقب‌ماندگی کشورمان باشد و نیرو و توان جوانان پرشور انقلابی، در جهت ساختن کشور صرف شود.

آنچه در گفته‌ها، نوشته‌ها و فیلم و سریال‌های تلویزیونی، نوشته و نمایش داده شده، جوانان اسلحه بر دوش در صحنه نبرد یا در حال دعا و نیایش و نماز شب‌خوانی در پشت جنگ بوده است، درحالی که در این جنگ، توانمندترین، باسوادترین، کارشناس‌ترین و زبده‌ترین نیروهای تحصیل‌کرده دانشگاهی ، در گمنامی و بی‌نام و نشانی، در پشتیبانی جنگ و جهاد آنچنان کارهای خارق‌العاده‌ای انجام داده‌اند که کمتر از آن‌ها گفته شده و یا به تصویر کشیده شده است.

   جنگ، از این نظر هم برای ما ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر بود، چرا که نیروهای خلاق، خوش‌فکر و باتوان فنی مهندسی و تفکر نظامی بالا را در این جنگ تحمیلی از دست دادیم.

  نمی‌خواهم بگویم که تمام نیروهای درگیر در جنگ نخبه و تحصیلکرده بودند و اهل فن، ولی به جرأت می‌توان گفت که اکثریت نیروهای نظامی، انتظامی، سپاهی و بسیجی دفاع مقدس که در رده‌های فرماندهی رده بالا و میانی بودند و یا در ستادهای پشتیبانی فنی جنگ و جهاد، نیروهای نخبه، پرتوان و خلاق و عموماً برتر در رشته‌های تحصیلی مختلف در دانشگاه‌ها.

این نیروها هرچند با تمام قوا در جنگ ۸ ساله منشأ کارهای خارق‌العاده شدند و به برکت حضور آن‌ها و تمامی نیروهای درگیر در جنگ، سرافرازانه جنگ را به پایان بردیم، اما اگر این نیروها را در جنگ تحمیلی از دست نمی‌دادیم، یقیناً حضور باصلابتشان در امتداد مسیر پرتلاطم انقلاب اسلامی، می‌توانست گره‌گشای خیلی از کارهای سخت ما در بحران‌های ایجاد شده توسط دشمنان انقلاب باشد.

  در حقیقت برنامه‌ریزی دشمن برای تحمیل جنگ ۸ ساله، رسیدن به همین مقصد و مقصود بود که نیروهای کاری انقلاب را که عموماً جوانان انقلابی پرشور و باسواد بودند، در جنگ فرسایشی از ما بگیرد، همچنانکه با گلچین خیلی از نیروهای خوش‌فکر دینی، فرهنگی، سیاسی و علمی ما در اوایل انقلاب و سال‌های اخیر، بغض فروخفته خود را با ترور وحشیانه آن‌ها نشان دادند، غافل از اینکه انقلاب اسلامی با همه فراز و نشیب‌ها و بی‌مهری‌های دشمنان، استوار و نستوه در راهی که قافله‌سالاران انقلاب، شهدای جنگ تحمیلی و رهبری ترسیم کرده است، گام برخواهد داشت.

  در هفته دفاع مقدس یاد و نام شهدای سرافراز جنگ را گرامی می‌داریم و به رزمندگان، جانبازان و خانواده‌های صبور ایثارگر که مرهون همت بلندشان هستیم، عاشقانه درود می‌فرستیم.