» دانشگاه

کودکی…

محمد ولی سهرابی — Thu, 08 Mar 2018 21:22:45 +0000

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

کودکی هایم کجاست؟!

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

توضیح:بارها نوشته ام وبار دگر می گویم:شما عزیزان، تنبلی بنده رابه خاطر

تایپ نکردن آثاری که در دوران ۳۰ ساله روزنامه نگاریم در نشریات مختلف و

مناسبتهای متفاوت نوشته ام،اولا با بزرگواری خودتان،ثانیابا دوبار کلیک متن

وبزرگنمائی،نادیده بگیرید.البته به قول آقای دکتر اذن الله آذرگشب،به شرط

اینکه شما هم مثل من،مطالب سایت وتلگرام را با رایانه ولب تاب ببینید.

این روش را امتحان کنید،ضرر نمی کنید؛زیرا با این کار ،حضور شما در فضاهای

مجازی نظامند می شود ودر وقت هم صرفه جویی می کنید!

برای توجیه تنبلی،چه توجیهی از این بهتر؟

————————————————————————————

*پی نوشت:

مثلا همین توضیح چند خطی را که تایپ کردم؛البته با دردسر وصرف وقت زیاد!!

تا خواستم در سایت بار گذاری کنم،اینتر نت قطع شد،گویی انگشت من هم

قطع شد؛چون مجبور شدم تا نزدیک ۲ نصف شب،دوباره تایپ کنم ودوباره

مسیر بارگذاری نوشته را از اول شروع کنم.وچه صرفه جویی از این بهتر؟!

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

توجه:روی متن دوبار کلیک کنید

شاید فردا…

محمد ولی سهرابی — Wed, 14 Jun 2017 02:40:44 +0000

شاید فردا دیر باشد

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

محمد ولی سهرابی اسمرود

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

محفل دوستانه است و دو خانواده به بهانة دید و بازدید عید، پس از سال‌ها به گپ و گفت مشغولند. پدر و مادرها متعلق به نسل دوّم انقلاب هستند و در آستانة دهة پنجم زندگی و به یقین، فراز و فرودهای زندگی در ایّام نوجوانی و جوانی را در تب و تاب پیروزی و ثبات انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی گذرانده‌اند.

پدران دو خانواده همدرس دوران تحصیل و همرزم دوران دفاع مقدس هستند و خاطرات مشترک فراوانی برای گفتن دارند که اگر فرصت بیان باشد، حداقل مثنوی ۲۰من! کاغذ می‌شود، امّا جوانان دو خانواده که عموماً تحصیل‌کرده در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه‌های به‌نام دولتی هستند، ساکت و آرام به خاطرات مشترک پدران و گپ و گفت مادران گوش سپرده‌اند و گاهی نیز که حوصله‌شان سر می‌رود، به تناسب جنسیت، به اتاق‌های اختصاصی فرزندان میزبان پناه می‌برند و یا به گوشی‌های مجهز به انواع نرم‌افزارهای ارتباطی جدید، تا این دقایق و یا چند ساعت در کنار هم بودن را به خیر و خوشی به سر کنند!

یکی از پدران برای شکستن یخ ارتباط جوانان خانواده به شوخی می‌گوید: می‌بینید جوانان قدیم چقدر حرف و خاطره برای گفتن دارند و شما از این نعمت بی‌بهره هستید و رفیق فابریکِ شما پیامک است و وایبر و…

با این شوخیِ جدی، فضای سنگین و کمی تا قسمتی ابریِ حاکم بر گفتمان دو خانواده، اندکی تغییر می‌کند و به تبع آن، جوان ۲۸ سالة کارشناس ارشد کامپیوتر دانشگاه تهران هم به حرف می‌آید و رو به پدر می‌گوید: خوب، حق دارید با دوست دوران تحصیلتان ساعت‌ها گپ بزنید و از خاطرات مشترک بگویید و به قولی، گل بگوئید و گل بشنوید و ما به فضای مجازی، پیامک و وایبر و… پناه ببریم!

شما (پدر) در سن و سال من که بودید، ۶ سال سابقة کار داشتید و من (۲۸ ساله)، خواهرم (۲۹) ساله و برادر ۲۵ ساله، با تحصیلات عالی، همه سربار خانواده‌ایم و به هر دری که برای کار می‌زنیم، به در بسته می‌خوریم. هر وقت سر سفره خانواده می‌نشینیم، خجالت می‌کشیم که هنوز هر سه نفرمان، نه تنها باری از دوش شما برنداشته‌ایم، بلکه همچنان از حقوق فرهنگی پدر و مادر، که در حال بازنشسته شدن هستند، ارتزاق می‌کنیم.

پدر خانواده ظاهراً اوّلین بار است این حرف‌ها را از زبان فرزند ارشدِ بیکار خانواده ـ به نمایندگی از دو فرزند دیگر می‌شنود. اشک در چشمانش حلقه می‌زند، امّا استوار و مسلط می‌گوید: همة دلخوشی من و مادرتان، خوشی و دلخوشی شماست و تا به حال نیز، با وجود همة مشکلات زندگی، تلاش کرده‌ایم در حد توان، برای تحصیل و زندگی شما کم نگذاریم. از این پس نیز خداوند کریم است و رزق و روزی در دست اوست.

مادر خانواده خطاب به مهمان‌ها می‌گوید: پدرشان، مثل خود بچه‌ها، چندین سال است که برای اشتغال بچه‌ها تلاش می‌کنند، امّا تا به حال نتیجه‌ای نگرفته‌ایم. اگر شما هم جائی ؟ سراغ داشتید، کمکمان کنید، چون احساس می‌کنیم هر روز که می‌گذرد، و تلاش بچه‌ها برای یافتن شغل، به نتیجه نمی‌رسد، روحیة همة ما خراب می‌شود و حتی از کنار هم بودن هم لذت نمی‌بریم!

جمله آخر مادرِ خانواده تلنگری به ذهنم می‌زند و با حرف‌های فرزند ارشد خانواده درمی‌آمیزد که این نگرانی، این تشویش و دلهره، خاص یک خانواده نیست، بسیاری از خانواده‌های ایرانی اکنون با همین دغدغه‌های دل آزار دست و پنجه نرم می‌کنند. خانواده‌ها با هزاران دردسر، حتی با تحمل هزینه‌های سنگینِ دانشگاه‌های آزاد، غیرانتفاعی و شبانه و… در تربیت نسل بیکار جامعه می‌کوشند و آنگاه که فارغ‌التحصیل شدند و بیکار، جوانان احساس سربار بودن دارند و خانواده احساس بدتر از آنها را دارند و بدتر از آن، از کنار هم بودن هم نه تنها لذتی نمی‌برند، بلکه برای فرار از وضع موجود، تلاش می‌کنند در بهترین حالت به جمع دوستان و فضاهای مجازی پناه ببرند و در بدترین وضعیت ممکن هم، گاهی به بیراهه می‌روند که ممکن است به هیچستان ختم شود.

وقتی حرف جوان تحصیل‌کرده ۲۸ ساله را که به پدرش می‌گوید: شما می‌گفتید در سن و سال من که بودید ۶ سال سابقة کار داشتید، در ذهنم مرور می‌کنم، به او و جوانان هم سن و سالش حق می‌دهم و نقبی به دوران جوانی خودم می‌زنم که بلافاصله پس از دانشگاه، فرصت‌های شغلی فراوان داشتم و انتخاب اصلح دست من و یا دوستان هم سن و سال من بود، امّا الان اینگونه نیست و خانواده‌های زیادی با مشکل بیکاری جوانان ـ بخصوص تحصیلکرده مواجه هستند که باید مسئولین کشور چاره‌ای بیندیشند و از عوارض جانبی اجتماعی و روحی روانی جوانان بکاهند که شاید فردا دیر باشد.

==========================================

سخن مدیر مسئول/جوانان امروز/اردیبهشت ۹۴

==========================================

بهار دانش…

محمد ولی سهرابی — Thu, 02 Feb 2017 16:27:29 +0000

بهار دانش در بوستان انقلاب*

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

محمدولی سهرابی اسمرود

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

پس از برگزاری نشست ایرانیان مقیم خارج از کشور، در سالن کنفرانس

موسسه اطلاعات، میزبان یکی از این میهما نها بودیم. وی دکترای خود رااز یکی

از دانشگا ه های معتبر آمریکا گرفته و نزدیک ۳۰ سال هم در مراکز

مهم دانشگاهی و تحقیقاتی کار کرده بود و از اشتیاق وصف ناپذیر

خود به زادگاهش – بیرجند – سخن می گفت، از امکانات رفاهی، حمل

و نقل، مراکز آموزش عالی و… که در طول سی سال اخیر در اکثر

شهرها و روستاهای کشور برای مردم فراهم آمده که در قیاس با

قبل از انقلاب اسلامی، برایش جالب و غیرقابل باور بود.

پرسیدم چه حرکت مثبت و درخور توجهی در جامعة علمی کشور

برایش درخور توجه بود، گفت: با ارتباط علمی که با مراکز علمی و

تحقیقاتی کشور دارم و هر از چند گاهی که در کنگر ه ها و سمینارهای

برگزارشده در ایران حضور پیدا می کنم، نگاه ویژ ه ای که در ایران به

تکریم علم و مقام عالمان در رشته های مختلف علوم می بینم، برایم

شو ق انگیز و امیدوارکننده است و یکی از عوامل پیشرفت علم در

ایران، همین ارج نهادن به ارزش علم و تحقیق و عالمان و محققان

است.

در تأیید گفته های این محقق مقیم خارج از کشور گفتم: گردهمائی

اندیشمندان ایرانی مقیم خارج از کشور نیز با هدف ارج نهادن به مقام

علمی و تحقیقی ایرانیان است و در ادامه اشاره کردم که برگزاری

جشنوار ه های مختلف از جمله: جشنواره بین المللی خوارزمی و جوان

خوارزمی، جشنواره تحقیقاتی علوم پزشکی رازی، جشنواره ملی

اید ه های برتر، همایش سالانة چهر ه های ماندگار، جشنواره بین المللی

فارابی همایش سالانه تقدیر از اساتید و دانشجویان نمونه، در

حوزة علوم و فناوری و همایش ها و جشنوار ه های مختلف در

حوز ه های هنری، ادبی، ورزشی، کارآفرینان برتر و… سا لهاست که

در طول دوران انقلاب اسلامی در کشور برگزار می شود.

دکتر ضمن تأکید بر نقش این همایش ها و تقدیرها در بسط و

گسترش علوم و فنون در بستر جامعه، بر این مسئله اذعان داشت که

حضور تأثیرگذار محققان و دانشمندان ایرانی – خصوصاً جوانان در

عرص ه های مختلف علمی داخلی و بین المللی، وجهة علمی جمهوری

اسلامی را در اقصی نقاط جهان بالا برده و حتی حضور تعدادی

از ایرانیان با تحصیلات عالی دانشگاهی در دانشگا ه ها و مراکز

تحقیقاتی دنیا که گاهی به غلط، به فرارمغزها تعبیر می شود، فرصتی

است برای بروز و ظهور نخبه های ایرانی در عرصه های بین المللی تا

نام ایران و ایرانی را در جهان پرآوازه کنند.

نگاه منصفانه به تلا شها و برنامه ریز یهای زیربنائی دولتمردان

جمهوری اسلامی در طول ۳۰ سال انقلاب و تأکیدهای همیشگی

رهبر معظم انقلاب اسلامی به حضور قدرتمندانه دانشمندان در

پیشبرد اهداف نظام اسلامی، از راه گسترش علم و رساندن ایران

به قدرت اول منطقه در افق ایران ۱۴۰۰ ، مؤید این حقیقت است که

رشد شتابان علم درطول عمر ۳۰ سالة انقلاب اسلامی، مرهون همت،

بسترسازی، توجه ویژه به کرامت انسانی محققان و دانشمندان است

که ثمرة شیرین این توجه در حوز ه های مختلف به وضوح دیده

می شود.

نگاهی به پیشرفت های کشور در علوم پزشکی و تلاش دانشمندان

جوان در این حوزه در تولید داروهای جدید و رو شهای نوین

درمانی برای برخی بیمار یها و مهمتر از همه، خودکفائی در درمان

بسیاری از بیمار یها و عدم اعزام بیماران به خارج از کشور، برای

درمان را از جملة موفقیت های دانشمندان کشورمان در این حوزه

می توان شمرد.

در بخش فنی مهندسی و علوم پایه، دستیابی دانشمندان کشور

به فناوری پیچیده دانش هسته ای و ورود مقتدرانة ایران اسلامی به

جمع ۱۰ کشور دارای فناوری هسته ای، از دیگر موفقیت های کشور

عزیزمان درسا لهای اخیر است که حتی پرتو این موفقیت ها برای

دشمنان ایران اسلامی آنچنان خیره کننده و غیرقابل تحمل بود که

تاب تحملشان را از دست دادند، تا مستقیم وارد عرصة مقابله با این

پیشرفت عظیم علمی شوند و دانشمندان جوان کشور را از

دم تیغ ترور بگذرانند.

توان علمی مهندسان ایرانی در طراحی و ساخت انواع سدها

در کشور – بدون نیاز به کارشناسان خارجی، اکنون کشور ما و

مهندسان ایرانی را در رده سازندگان بزرگ جهانی سد قرار داده و

این کارشناسان اینک پروژ ه های عظیم سدسازی را در بسیاری از

کشورهای جهان عهد ه دار شده اند.

موفقیت های درخور جوانان ایرانی در المپیادهای علمی جهانی،

پیشرفت های بزرگ ایران در دانش فضائی و فرستادن ماهوار ه های

مختلف در ابعاد کوچک به فضا و برنام ه ریزی برای فرستادن انسان

به فضا در آیندة نه چندان دور، پیشرف تهای خیر ه کننده ایران در

و… ISI صنایع نظامی، رشد فزاینده مقالات اندیشمندان ایرانی در ISI و…

همه و همه نویدبخش خیزش و جنبش علمی فرزندان این مرزوبوم

برای رسیدن به اوج قله است که البته هنوز با آن فاصله داریم ولی

رسیدن به آن در سایه حمایت ویژه دولتمردان و تلاش اندیشمندان،

دور از دسترس نیست و طبق برنامه ریز ی ها و پیش بینی ها،هم اکنون

کشورمان به استناد منابع غربی، حداقل در ۷ گرایش علمی، رتبة

نخست منطقه را دارد و اگر همین روند ادامه یابد، پیش از برنامة

چشم انداز ۲۰ ساله و قبل از سال ۱۴۰۴ به اهداف پیش بینی شده

خود خواهیم رسید تا ا ن شاءا… براساس نقشة جامع علمی کشور،

رتبة نخست جهان اسلام، از آن ما باشد و آنگاه با افتخار می توانیم

بگوئیم: به همت ایرانی و در سایة تلاش دانشمندان این مرزو بوم،

بهار دانش در بوستان انقلاب اسلامی به بار می نشیند. چنین باد.

********************************************************

*سر مقاله اطلاعات علمی-ماهنامه علمی موسسه اطلاعات

سال بیست وپنجم/فروردین ۹۰

********************************************************

این دو بانو…

محمد ولی سهرابی — Fri, 30 Dec 2016 15:39:22 +0000

…این دو بانوی زحمتکش

محمدحسین اسدی اسمرود

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

توصیه می کنم آنهایی که دراسمرود متولد شد ه اند ،این متن رابخوانند .

دوبانوی زحمتکش{طیبا ننه * ومرحوم نرگس خانم**}

یادی بکنیم ازدو مامای سنتی روستا

به خداوندی خدا، الان طرف چهارسال

دردانشگاه درس می خونه، قبلش هم۱۲سال خونده تا یک مدرک مامایی

بگیره وبیاد دوسال در بیمارستان طرح بگذرانه تا بشه یک پرستار یاماما.

ولی دراسمرود ما ،همین دو بانو مدرک خدا دادی داشتند؛ از مدرک دانشگاهی

هم بهتر وبالاتر وهمه آنهائی که ازمتولدین۱۳۳۰الی۱۳۷۰اسمرود

هستند، مدیون زحماتِ بی نقص این دوبانوی اسمرودی می باشند .

در آن زمان، بدون امکانات پزشکی درروستا،بهترین خدمات سنتی و بی نظیر

مامائی را ارائه می داند.بنده هروسیله پزشکی برای زایشگاه بیمارستان

خریداری می کردم ،به والله یاد می کردم از این دو مامای سنتی اسمرود؛

بدون اینکه آسیبی. به هیچ نوزادی برسد وبدون هیچ خطایی ،به نحو احسن

کودکان را همیشه سالم به دنیا می آوردند.

الان بااین همه تجهیزات مدرن بیمارستانی،هتلینگ ،همراه باعلم پزشکی روز

و… باز، هراز چندگاهی،خطاهای پزشکی سر می زند.

به هرحال،هرکسی حوصله داشت ،این متن بنده رابخونه و فاتحه ای هم برای

این دو بانوی زحمتکش اسمرود باهم بخوانیم:بسم الله الرحمن الرحیم…

=========================================>

*مرحومه طیبه یادگاری-همسر مرحوم بایرام سهرابی ومادر مرحوم مشهد

نوروز سهرابی،مرحوم حاج گلعلی سهرابی ومرحومه طاهره خانم سهرابی

بود وهمانگونه که آقا محمد حسین نوشته اند،تمام متولدین نیم قرن اخیر

اسمرود،حاصل تلاش بی نقص وتجربه بالای او در زایمان طبیعی هستند

وحتی یک نمونه خطا در طول بیش از نیم قرن زایمان بانوان محترم در اسمرود

ثبت وضبط نشده است.

**مرحومه نرگس آزادی- همسر عموی مرحومم_مشهدی نوروز سهرابی هم

که عملا ،وطی سالیان متمادی، از مادر بزرگ مرحومم مامائی سنتی وتجربی

را آموخته بود،پس از فوت مادر بزرگ، عهده دار ادامه راه او بودندو پس از آن

مرحوم، نمی دانم چه کسی ادامه دهنده راه آنها شد. اگر کسی اطلاعی

دارد،اطلاع رسانی کند.

نثار روح همه درگذشتگانمان بخوانیم:

رحم الله من قراء فاتحه مع الصلواه

از آقای محمد حسن اسدی هم به خاطر ارسال این مطلب ،ویادِ گذشتگان

ممنونم.

=========================================>

مرا از دانشگاه…

محمد ولی سهرابی — Sat, 24 Sep 2016 07:19:49 +0000

مرا از دانشگاه رفتن معاف دارید

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

محمد ولی سهرابی اسمرود

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

اشاره:از امروز گلستان ها وبوستان های تعلیم وتربیت بصورت رسمی

فعالیت آموزشی خود را آغاز کرده اند،ومیلیونها دانش آموز ودانشجو

برای فراگیری علم ،وارد محیط های آموزشی شده اند.با تبریک به همه این

عزیزان،بخصوص معلمین ومتعلمین دیار اسمرود که عموما عاشق علمند

وتشنه اندوختن؛به این بهانه مقاله زیر که

قبلا به عنوان سرمقاله جوانان امروز چاپ شده است، تقدیم حضور

می شود.

با پوزش از اینکه به دلیل عدم دسترسی به متن وردی،عکس صفحه

چاپ شده در دسترس هست که با کلیک چند باره بر روی متن،ودرشت

نمائی حروف،می توانید متن را بخوانید.

<:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

مرا از دانشگاه رفتن معاف دارید!

<:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

ابن سینا در تهران

محمد ولی سهرابی — Thu, 28 Nov 2013 07:16:14 +0000

قسمت دوم وپایانی

============

ابن سینای تهرانی

==========

محمد ولی سهرابی اسمرود

————————————–

۱۰ـ با ماجراهای پیش آمده، بوعلی یاد دورانی می‌افتد که در ساعات نیمه شب و معمولاً سکوت دل‌انگیز، زیر سوسوی چراغ، فارغ از این گرفتاری‌های روزمره، به فکر خلق آثار ارزشمند متعدد بوده است. ایامی که استراحت دو سه ساعته را کافی می‌دانسته و باقی ایام را به تحقیق و نوشتن می‌پرداخته است و اینک همین دو سه ساعت، در ترافیک تلف می‌شود و باقی ساعات شبانه‌روز هم صرف خستگی ناشی از مشکلات شهری است یا پرسه زدن در اینترنت، تا مبادا کسی با خواندن آثارش، نقدهای منصفانه و غیرمنصفانه را نثارش کند و بی‌جواب بماند!

۱۱ـ بوعلی جوانی است به شدت اهل تفریح و ورزش، از جمله: سواری، استحمام با آب سرد، معاشرت با شوخ‌طبعان، تماشای رقص و نشاط در مجالس بزم خصوصی، اما اینک در تهران حکایت به‌گونه‌ای دیگر است.

سوارکاری تنها ورزشی است که سهم او در خانواده است، اما کو اسب، زمین کجاست؟ خانواده هر کدام سهم خود از ورزش و تفریح را گرفته‌اند و او مانده و رؤیای سوارکاری در هوای آزاد که در تهران یافت می‌نشود!

۱۲ـ بوعلی با توجه به علاقه خاصی که به نجوم دارد، هر شب هوس رصد ستاره می‌کند و با یک تیر، دو نشان می‌زند! هم به یاد مادرش ـ ستاره می‌افتد و هم وقتی شب از نیمه می‌گذرد، با ابزار نجومی، آهسته پشت‌بام مجتمع می‌رود، غافل از اینکه دو نفر از همسایه‌ها قبل از او پشت بام تشریف دارند و دیش ماهواره‌هایشان را مکان‌یابی می‌کنند و او شرمنده از همسایگان محترم، عطای رصد را به لقایش می‌بخشد و می‌خواهد بخوابد که صدای گوش‌خراش ضبط همسایة مجتمع روبه‌رو، اجازة چشم بر هم زدن را هم به او نمی‌دهد.

۱۳ـ زندگی در تهران جوان ۱۸ سالة شاد و شنگول بخارائی را مستأصل کرده و هوای آلوده شهر، نفسش را بند آورده است. ماه‌هاست درد قفسة سینه، گردن، سوزش چشم و سردردهای مزمن، امانش را بریده است و پس از چند بار درخواست از اعضای خانواده، عاقبت خانمش با صرفنظر از کلاس آیروبیک، با منت او را به درمانگاه نزدیک خانه می‌برد. ابوعلی با تحویل دفترچه درمان، جواب می‌شنود که دفترچه قبول نمی‌کنیم. بحثشان بالا می‌گیرد و ناچار به پرداخت حق ویزیت می‌شود، نفر بیست و ششم است، اما خوشبختانه کمتر از یک ساعت، نوبت او می‌شود، تعجب می‌کند، غافل از اینکه پزشک محترم برای هر مریض بیشتر از ۳ دقیقه وقت نمی‌گذارد! به یاد دوران طبابت خود می‌افتد که برای هر مریض، بیشتر از ۲ ساعت وقت می‌گذاشت!

۱۴ـ وارد مطب دکتر می‌شود و شروع می‌کند از دردهای مختلف گفتن، دکتر می‌گوید، ببخشید من ابن‌سینای حکیم نیستم که جامع همة علوم پزشکی باشم، تخصص من ستون فقرات است، آن هم در مرحله تشخیص و برای درمان باید متخصص مغز و اعصاب هم بروید. بوعلی باشنیدن این حرف، یاد ایامی ‌افتد که دست تنها و بدون منشی، روزانه بربالین مریض‌های زیادی حاضر می‌شد که درد مشترک نداشتند. از روان‌ درمانی گرفته تا شکستگی استخوان، به مدد تجربه و اطلاعات کامل او، درمان می‌شدند، اما با این دانش و تبحر، معتقد بود:

دل گرچه در این بادیه بسیار شتـافت

یک موی ندانست ولی موی شکافت

اندر دل من هـــزار خورشید بتافت

آخر به کمـــــال ذره‌ای راه نیـافت
۱۵ -ابن سینای جوان با مشاهدة چنین وضعیتی در علوم پزشکی و تخصصی شدن رشته‌ها، به فکر شرکت در کنکور سراسری است، اما یادش می‌آید که هنوز در هیچ کلاس فوق برنامه و آموزشگاه‌های خصوصی شرکت نکرده و روش تست‌زنی را نیاموخته است، اندکی دلسرد می‌شود، اما به ناگاه یادش می‌آید که سازمان سنجش اعلام کرده حدود ۲۵۰ صندلی در دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی خالی است و به هر حیله‌ای می‌خواهند جوانان رشید مملکت را وارد دانشگاه کنند، حتی با نمره‌های منفی، حتی با معدل ۱۰، حتی اگر در کنکور شرکت هم نکرده باشند. با این دیدگاه، امیدش زنده می‌شود که می‌تواند با هر سطح علمی که دارد، دانشجو شود و آمار فارغ‌التحصیلان دانشگاهی را هم افزایش دهد! و نیازی به هوش و ذکاوت و استعداد آنچنانی نیست و رنج سفر بغداد و چین و ماچین برای شیخ الرئیس‌های دوران کهن بوده تا ما حالا حالا‌ها فقط پزشان را به‌دنیا بدهیم!

۱۶ -ابن سینای جوان که به شدت تحت تأثیر مد ماهواره‌ای قرار گرفته، به جای بستن دستار و پوشیدن لباس بلند، چنان تیپی زده که دست همة جوانان غربی را هم از پشت بسته است و این وضعیت، باب میل پدرش – عبدا… و مادرش – ستاره نیست و آن‌ها به شدت از وضعیت آرایش و پوشش پسرشان ناراحت هستند اما او همچنان از تفاوت فرهنگ نسلها حرف می‌زند و گوشش بدهکار نصحیت نیست!

۱۷ -ابن سینای رشید در تکاپوی شدید برای رسیدن به ثروت، بدون تلاش و اصطلاحاً یک شبه به آب ونوارسیدن است، وقتی دوستان سابقة او را در کسب علم و دانش و میل و رغبتش را در پیمودن مدارج علمی یادآور می‌شوند و به این گفته او استناد می‌کنند:

“جان مثل شیشه است و علم مانند چراغ”

می‌گوید: اکنون دیگر علم در دست من فقط چراغی است که در تاریکی هم با آن دنبال ثروت می‌گردم، نه چیز دیگر! علمی که با واریز پول بیشتر به حساب انواع و اقسام دانشگاه غیرانتفاعی، شبانه و … حاصل می‌شود، ثروت سوز است، پس: چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی؟!
۱۸-ابوعلی سینا با همة این اوصاف، حاضر نیست تهران را ترک کند و به یارودیارخود بپیوندد! او معتقد است تازه دنیا را جور دیگری می‌بینم. خام بودم و نمی‌دانستم که در این دنیا شهری است که بیشتر ساکنان آن از زندگی می‌نالند اما هرگز راضی به ترک آن نیستند و من هم بر عمر تلف کردة خویش در راه کسب علم و دانش تأسف می‌خورم و برانبوه کتاب‌هایی که تا ۱۸ سالگی خواندم و تازه فهمیدم اگر هم نخوانده بودم، اینک حتی مدرک دکترایم را از یکی از این مراکز دانشگاهی گرفته بودم و به جمع بیکاران دانشگاهی پیوسته بودم!.

۱۹ -با این صحبت‌ها، یکی از دوستان نزدیکش گفت: خوب، شما بدون ورود رسمی به دانشگاه هم، می‌توانستید به پاس سال‌ها تلاش و رنج فراوان سفر، برای علم آموزی، حداقل مدرک دکترای افتخاری از دانشگاه ابوعلی سینای همدان بگیرید و این دردسرها را هم نداشته باشید!

۲۰ -ابن سینا با شنیدن این نظر به یاد بیت شعری از خود افتاد:

بیرون جستم ز قید هر مکروحیل

هر بند گشــاده شد مگر بند اجل

این بگفت و اجل مهلت دیگر بدو نداد تا به او بنماید که تهران بخارا و همدان نیست که به هر حیله و تدبیر گشاینده مشکلات فراوان زندگی باشی، ارجوانمرگ شدن گریزی نیست که نیست.

به نقل از روزنامه اطلاعات،چهار شنبه،۶ آذر ۱۳۹۲