:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

در کتاب”نوشته های پراکنده صادق هدایت” که توسط آقای حسن قائمیان در سال ۱۳۴۴ چاپ شده،در مورد صادق هدایت مطلب جالبی خواندم که شاید برای شما هم جالب باشد؛باهم بخوانیم:

-دانشجوی ایرانی از پاریس،۱۵ اردیبهشت ۱۳۳۰،در مجله کبوتر صلح نوشته است:

{…روز اول آوریل یکشنبه،به سراغ هدایت رفتم،دیدم زباله اطاقش پر از کاغذ پاره است. بعد معلوم شد دوتا رُمان وچهار تا نُولهائی را که اواخر_یعنی پیش از آمدن به فرنگ نوشته، پاره کرده است.من با حیله می خواستم کاغذ پاره ها را از چنگش در بیاورم،ولی نگذاشت… می گفت:

-دیگر نمی خواهم یک کلمه فارسی ازم بماند، بنویسند، دیگران بنویسند،به من چه!!}

———————————————————————————->

… وامان از دست پوچی وبی هدفی در زندگی، که عاقبت یقه بزرگمردی چون هدایت را گرفت  ومتاسفانه ،با خودکشی جانش را هم گرفت.پیر مرد بزرگ بود وباید مثل بزرگان می رفت،یادش گرامی .

دعا کنیم تا هدفمند زندگی کنیم وان شاء الله به پوچی نرسیم!

………………………………………………………………………………………>