را به همه فجر آفرینان وملت بزرگ ایران، وشما

هم ولایتی های عزیز تبریک وشادباش می گوئیم.

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

قسمت اول

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

دکترفرامرز سهرابی اسمرود                                     

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

نام امام خمینی(س) و دکتر شریعتی موقعی به گوشم خورد که در سال ۱۳۵۴ دانش آموز کلاس دهم بودم. دوست همکلاسی داشتم به نام محمدعلی سبحانی کزج که پدرش روحانی مبارزی بود. ایشان دانش آموز با هوش و زرنگی بود و اکنون پزشک متخصص گوش حلق و بینی در اصفهان است. در آن سالهای مخوف، نه تنها مطالعه آثار، حتی آوردن نام این دو بزرگوار هم جرم بود. من بصورت مخفیانه برخی اخبار و اطلاعات دینی و سیاسی را از طریق دوستم _محمدعلی دریافت می کردم.

قبل از اینکه به بازگویی تجربه زیسته ی خودم با آثار شریعتی بپردازم، مایلم شرایط واقعی زمان قبل از انقلاب اسلامی را بسیار فشرده گزارش کنم که در چه شرایطی با آثار امام، شریعتی و مطهری آشنا شدم. عزیزان نسل جدید که موقعیت زمان شاه را درک نکرده اند، لازم است بدانند که در دوره قبل از انقلاب اسلامی، خفقان وحشتناکی حاکم بود. ترس از ماموران دولتی ،بویژه ساواکی ها لرزه بر جان آدم می انداخت. در اینجا فقط سه نمونه از ایجاد جو ترس، خفقان و سرکوب آزادیها در زمان شاه را ذکر می کنم، تا دوستان و عزیزان جوان قدر نعمت آزادی را در بعد از انقلاب اسلامی خوب درک کنند (اگر عمری باقی بود، در فصل تابستان یا پس از باز نشستگی به بیان مشروح خاطرات و نظرات خواهم پرداخت).

نمونه اول: در یکی از جشنهای دربار شاهنشاهی (احتمالا سال ۱۳۵۵ که جشن ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی بود) سپاهی دانش اسمرود از سوی رژیم مامور بود تا با اخذ پول از روستائیان جشن برگزار نماید. یکی از اهالی روستای اسمرود (که شکر خدا اکنون هم در قید حیات است) به دلیل توان مالی ضعیف، پول برگزاری جشن را به سپاهی دانش روستا پرداخت نکرده بود و آن سپاهی دانش ،بعنوان مامور دولت ،به زور پول برگزاری جشن را مطالبه

می کرده و فحش ناموسی به آن فرد اسمرودی داده بود. پدرم ( مرحوم حاج آقا گلعلی سهرابی) که رییس انجمن اسمرود بود، با شجاعت تمام در مقابل زور گویی وفحاشی آن مهاجم (سپاهی دانش) ایستاده وسپاهی دانش را فراری داده بود و او به همین جرم، مشخصات تمام اعضای انجمن اسمرود آن زمان را به ساواک اردبیل داده بود و گزارش کرده بود که ” مشهدی وجه الله(گلعلی)و اعضای انجمن اسمرود به بنیان گذار رژیم پهلوی توهین کرده اند”. من یادم است که در فصل بهار که فصل اوج کار کشاورزی بود، حدود ۲ هفته از آن ۵ نفر عضو انجمن خبری نشد (که داستان مفصلی دارد و سر فرصت باید به شکنجه ها و بلاهایی که سر پدرم آورده بودند، واذیت هایی که سایر اعضای بی گناه  کشیده بودند، بازگو شود)

نمونه دوم:  ترسی که با گوشت و پوست و استخوان حس کردم، موقعی بود که تابستان آمده بودم تهران، وقتی از محله سلطنت آباد رد می شدم، با اینکه محوطه مجتمع صنایع نظامی با نرده از خیابان جدا شده بود، هنگام رد شدن از خیابان هم نمی توانستم مستقیم به طرف مجتمع نگاه کنم و انگار که مثل “دیوار موش داره، موش هم گوش داره”  در وجود تک تک ایرانی ها رسوخ کرده بود وحتی از هر گفتگوی معمولی با دوستم -مرحوم احسان اللهیاری در گذر از آن محل خودداری می کردیم. با اینکه آن زمان نه دوربینی بود و نه تجهیزات دیگر، ولی از قدم زدن در آن محوطه هم نفسم بند می آمد (بماند که با جرات و شهامتی که در انقلاب پیدا کردیم، شاید اعلامیه امام خمینی را در باره “لغو شورای سلطنت” که در آغاز انقلاب رژیم شاه تدارک دیده بود، من در همان مجتمع صنایع نظامی سلطنت آباد از نرده ها به داخل انداختم)

نمونه سوم: ترس و وحشت از رژیم پهلوی و هرآنچه نشانه ای از رژیم داشت، آسایش و امنیت را از آدم می ربود. من از بدو ورود عضو انجمن اسلامی دانشکده علوم تربیتی مدرسه عالی پارس (که با ۱۳ موسسه آموزش عالی بعد از انقلاب فرهنگی در دانشگاه علامه طباطبائی تجمیع شدند) شده بودم. سال ۱۳۵۶ که هنوز تظاهرات شروع نشده بود، در یک خانه ای در حوالی خیابان آیزنهاور (آزادی فعلی) جلسات مخفی با اعضای انجمن داشتیم که با مراقبتهای شدید امنیتی خودساخته، تک تک وارد آن خانه می شدیم و هر لحظه امکان دستگیری وجود داشت. در یکی از برنامه های انجمن اسلامی، با استفاده از هنر تئاتر، برنامه ای در مسجد خیابان ستار خان برگزار می کردیم و همزمان نمایشگاه کتابی از کتابهای دینی و سیاسی از جمله آثار شریعتی و مطهری و… دایر کرده بودیم، با اینکه حواس همه ششدانگ جمع بود که ماموری در محل نیاید، قرار بود اگر هم آمدند، تمام کتابها را جمع و فرار کنیم، دفعتا دیدیم چند نفر در لباس شخصی با کلاه لبه دار (دُوره بُورک) نمایا شدند و یکی از آنها که قد بسیار بلندی هم داشت، جلو آمد و با فریاد بلند داد زد:این کتابهای مزخرف را چرا می فروشید؟ با یک تیپا، فروشنده کتاب را چند متر آن ور تر انداخت و با چند لگد، تمام کتابها را روانه جوی آب کرد و ما نیز فرار را بر قرار ترجیح دادیم.

ادامه دارد

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

بهار دانش در بوستان انقلاب*

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

محمدولی سهرابی اسمرود

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

پس از برگزاری نشست ایرانیان مقیم خارج از کشور، در سالن کنفرانس

موسسه اطلاعات، میزبان یکی از این میهما نها بودیم. وی دکترای خود رااز یکی

از دانشگا ه های معتبر آمریکا گرفته و نزدیک ۳۰ سال هم در مراکز

مهم دانشگاهی و تحقیقاتی کار کرده بود و از اشتیاق وصف ناپذیر

خود به زادگاهش – بیرجند – سخن می گفت، از امکانات رفاهی، حمل

و نقل، مراکز آموزش عالی و… که در طول سی سال اخیر در اکثر

شهرها و روستاهای کشور برای مردم فراهم آمده که در قیاس با

قبل از انقلاب اسلامی، برایش جالب و غیرقابل باور بود.

پرسیدم چه حرکت مثبت و درخور توجهی در جامعة علمی کشور

برایش درخور توجه بود، گفت: با ارتباط علمی که با مراکز علمی و

تحقیقاتی کشور دارم و هر از چند گاهی که در کنگر ه ها و سمینارهای

برگزارشده در ایران حضور پیدا می کنم، نگاه ویژ ه ای که در ایران به

تکریم علم و مقام عالمان در رشته های مختلف علوم می بینم، برایم

شو ق انگیز و امیدوارکننده است و یکی از عوامل پیشرفت علم در

ایران، همین ارج نهادن به ارزش علم و تحقیق و عالمان و محققان

است.

در تأیید گفته های این محقق مقیم خارج از کشور گفتم: گردهمائی

اندیشمندان ایرانی مقیم خارج از کشور نیز با هدف ارج نهادن به مقام

علمی و تحقیقی ایرانیان است و در ادامه اشاره کردم که برگزاری

جشنوار ه های مختلف از جمله: جشنواره بین المللی خوارزمی و جوان

خوارزمی، جشنواره تحقیقاتی علوم پزشکی رازی، جشنواره ملی

اید ه های برتر، همایش سالانة چهر ه های ماندگار، جشنواره بین المللی

فارابی همایش سالانه  تقدیر از اساتید و دانشجویان نمونه، در

حوزة علوم و فناوری و همایش ها و جشنوار ه های مختلف در

حوز ه های هنری، ادبی، ورزشی، کارآفرینان برتر و… سا لهاست که

در طول دوران انقلاب اسلامی در کشور برگزار می شود.

دکتر ضمن تأکید بر نقش این همایش ها و تقدیرها در بسط و

گسترش علوم و فنون در بستر جامعه، بر این مسئله اذعان داشت که

حضور تأثیرگذار محققان و دانشمندان ایرانی – خصوصاً جوانان در

عرص ه های مختلف علمی داخلی و بین المللی، وجهة علمی جمهوری

اسلامی را در اقصی نقاط جهان بالا برده و حتی حضور تعدادی

از ایرانیان با تحصیلات عالی دانشگاهی در دانشگا ه ها و مراکز

تحقیقاتی دنیا که گاهی به غلط، به فرارمغزها تعبیر می شود، فرصتی

است برای بروز و ظهور نخبه های ایرانی در عرصه های بین المللی تا

نام ایران و ایرانی را در جهان پرآوازه کنند.

نگاه منصفانه به تلا شها و برنامه ریز یهای زیربنائی دولتمردان

جمهوری اسلامی در طول ۳۰ سال انقلاب و تأکیدهای همیشگی

رهبر معظم انقلاب اسلامی به حضور قدرتمندانه  دانشمندان در

پیشبرد اهداف نظام اسلامی، از راه گسترش علم و رساندن ایران

به قدرت اول منطقه در افق ایران ۱۴۰۰ ، مؤید این حقیقت است که

رشد شتابان علم درطول عمر ۳۰ سالة انقلاب اسلامی، مرهون همت،

بسترسازی، توجه ویژه به کرامت انسانی محققان و دانشمندان است

که ثمرة شیرین این توجه در حوز ه های مختلف به وضوح دیده

می شود.

نگاهی به پیشرفت های کشور در علوم پزشکی و تلاش دانشمندان

جوان در این حوزه در تولید داروهای جدید و رو شهای نوین

درمانی برای برخی بیمار یها و مهمتر از همه، خودکفائی در درمان

بسیاری از بیمار یها و عدم اعزام بیماران به خارج از کشور، برای

درمان را از جملة موفقیت های دانشمندان کشورمان در این حوزه

می توان شمرد.

در بخش فنی مهندسی و علوم پایه، دستیابی دانشمندان کشور

به فناوری پیچیده دانش هسته ای و ورود مقتدرانة ایران اسلامی به

جمع ۱۰ کشور دارای فناوری هسته ای، از دیگر موفقیت های کشور

عزیزمان درسا لهای اخیر است که حتی پرتو این موفقیت ها برای

دشمنان ایران اسلامی آنچنان خیره کننده و غیرقابل تحمل بود که

تاب تحملشان را از دست دادند، تا مستقیم وارد عرصة مقابله با این

پیشرفت عظیم علمی شوند و دانشمندان جوان کشور را از

دم تیغ ترور بگذرانند.

توان علمی مهندسان ایرانی در طراحی و ساخت انواع سدها

در کشور – بدون نیاز به کارشناسان خارجی، اکنون کشور ما و

مهندسان ایرانی را در رده سازندگان بزرگ جهانی سد قرار داده و

این کارشناسان اینک پروژ ه های عظیم سدسازی را در بسیاری از

کشورهای جهان عهد ه دار شده اند.

موفقیت های درخور جوانان ایرانی در المپیادهای علمی جهانی،

پیشرفت های بزرگ ایران در دانش فضائی و فرستادن ماهوار ه های

مختلف در ابعاد کوچک به فضا و برنام ه ریزی برای فرستادن انسان

به فضا در آیندة نه چندان دور، پیشرف تهای خیر ه کننده ایران در

و… ISI صنایع نظامی، رشد فزاینده مقالات اندیشمندان ایرانی در ISI و…

همه و همه نویدبخش خیزش و جنبش علمی فرزندان این مرزوبوم

برای رسیدن به اوج قله است که البته هنوز با آن فاصله داریم ولی

رسیدن به آن در سایه حمایت ویژه دولتمردان و تلاش اندیشمندان،

دور از دسترس نیست و طبق برنامه ریز ی ها و پیش بینی ها،هم اکنون

کشورمان به استناد منابع غربی، حداقل در ۷ گرایش علمی، رتبة

نخست منطقه را دارد و اگر همین روند ادامه یابد، پیش از برنامة

چشم انداز ۲۰ ساله و قبل از سال ۱۴۰۴ به اهداف پیش بینی شده

خود خواهیم رسید تا ا ن شاءا… براساس نقشة جامع علمی کشور،

رتبة نخست جهان اسلام، از آن ما باشد و آنگاه با افتخار می توانیم

بگوئیم: به همت ایرانی و در سایة تلاش دانشمندان این مرزو بوم،

بهار دانش در بوستان انقلاب اسلامی به بار می نشیند. چنین باد.

********************************************************

*سر مقاله اطلاعات علمی-ماهنامه علمی موسسه اطلاعات

سال بیست وپنجم/فروردین ۹۰

********************************************************