ولادت باسعادت ختم المرسلین

کامل کننده اخلاق و کرامت انسانی

مبشر رحمت وموهبت

حضرت محمدبن عبدالله

وخجسته زاد روز عالم آل محمد

ششمین کوکب فروزان سپهر ولایت و امامت

حضرت امام جعفر صادق(ع)

مبارک باد.

<===============================>

چون تو را ستایش کنند، بگو:

ای خدا؛ مرا بهتر از آنچه گمان دارند بساز

و آنچه را از من نمی دانند، بر من ببخش

و مرا مسئول آنچه می گویند قرار مده.

=======================>جضرت محمد (ص)

میلاد حضرت  ختمی مرتبت- محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم

و رئیس مکتب فقه شیعه جعفری -امام  صادق علیه السلام

  رابه همه دوستان عزیز و گرامی سایت آفتاب اسمرودتبریک می گویم.

=======================>الله بحش عسگری

============================================>

خجسته میلاد با سعادت پیامبر مهربانی ورحمت- حضرت محمدبن عبد الله(ص)

وزاد روز با سعادت عالم آل محمد- اُ سوه علم وتقوا- حضرت امام جعفر صادق(ع)

را شادمانه،به همه مسلمانان ، وشما هم ولایتی های  عزیز،تبریک می گوئیم.

به این مناسبت،مقاله”سه صحنه از زندگی پیامبر اکرم(ص) رابا صلوات بر

محمد(ص) وآل محمد(ص) تقدیم شما می کنیم.

سه صحنه از زندگی پیامبر اکرم(ص)

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

خداى متعال به ما مسلمانان دستور داده است

که از پیامبر تبعیت کنیم. این تبعیت، در همه چیز

زندگى اســـت. آن بزرگوار، نه فقط در گفتار خود،

بلکـــه در رفتار خـــود، در هیأت زندگى خود، در

چگونگى معاشـــرت خود با مردم و با خانواده، در

برخوردش با دوستان، در معامله اش با دشمنان و

بیگانـــگان، در رفتارش با ضعفا و با اقویا، در همه

چیز اسوه و الگو است.

جامعه اســـلامى ما آن وقتى به معناى واقعى

کلمه جامعه اسلامى کامل است که خود را بررفتار

پیامبـــر منطبق کنـــد. اگر به طور صد در صد مثل

رفتار آن حضرت عملى نیست – که نیست- لااقل

شباهت به آن بزرگوار باشد؛ عکس جریان زندگى

نبى اکرم بر زندگى ما حاکم نباشـــد؛ در آن خط

حرکت بکنیم.

در ســـه صحنه از صحنه هاى مهم زندگى،

جمـــلات مختصرى از آن بزرگوار عرض مى کنم.

البته در این باب کتاب هاى مفصل نوشته شده است

و سخن، طولانى تر و مبسوط تر از آن است که در

گفتارهایى از این قبیل بشود حق آن را ادا کرد. از

هر خرمن گلى، خوشه اى باید چید؛ براى این که

در ذهن ما یاد آن بزرگوار همیشه زنده باشد.

صحنه دعوت و جهاد

صحنـــه اول از زندگى پیامبر، صحنه دعوت

و جهاد بـــود.کار مهم پیامبر خدا، دعوت به حق

و حقیقـــت، و جهـــاد در راه این دعوت بود. در

مقابـــل دنیاى ظلمانى زمان خود، پیامبر اکرم دچار

تشویش نشد. چه آن روزى که در مکه تنها بود، یا

جمع کوچکى از مسلمین او را احاطه کرده بودند

و در مقابلش ســـران متکبر عرب، صنادید قریش

وگردنکشان با اخلاق هاى خشن و با دست هاى

قدرتمند قرار گرفته بودند، و یا عامه مردمى که از

معرفت نصیبى نبرده بودند، وحشـــت نکرد؛ سخن

حق خود را گفت ، تکرار کرد، تبیین کرد، روشن

کرد، اهانت ها را تحمل کرد، سختى ها و رنج ها

را به جان خرید، تا توانست جمع کثیرى را مسلمان

کند؛ وچه آن وقتى که حکومت اســـلامى تشکیل

داد وخـــود در موضع رئیس این حکومت، قدرت

را به دست گرفت.

آن روز هم دشمنان و معارضان گوناگونى در

مقابل پیامبر بودند. چه گروههاى مســـلح عرب-

وحشى هایى که در بیابان هاى حجاز و یمامه، همه

جا پراکنده بودند و دعوت اسلام باید آنها را اصلاح

مى کرد وآنها مقاومت مى کردند. و چه پادشاهان

بزرگ دنیاى آن روزــ دو ابر قدرت آن روز عالم ـ

یعنى ایران و امپراتورى روم که پیامبر نامه ها نوشت،

مجادله ها کرد، سخن ها گفت، لشکرکشى ها کرد،

سختى ها کشید، در محاصره اقتصادى افتاد. کار به

جایى رســـید که مردم مدینه گاهى دو روز و سه

روز، نان براى خوردن پیدا نمى کردند.

تهدیدهاى فراوان از همه طرف، پیامبر را احاطه

کرد. بعضى از مردم نگران مى شدند، بعضى متزلزل

مى شدند، بعضى نق مى زدند، بعضى پیامبر را به

ملایمت و سازش تشویق مى کردند؛ اما پیامبر در

این صحنه دعوت و جهاد، یک لحظه دچار سستى

نشد و با قدرت، جامعه اسلامى را پیش برد، تا به

اوج عزت و قدرت رساند؛ و همان نظام و جامعه

بود که به برکت ایستادگى پیامبر در میدان هاى نبرد

و دعوت، در ســـالهاى بعد توانست به قدرت اول

دنیا تبدیل شود.

صحنه رفتار با مردم

صحنه دوم از زندگى پیامبر، رفتار آن حضرت

با مردم بود. هرگز خلق و خوى مردمى و محبت

و رفق به مردم و سعى در استقرار عدالت در میان

مـــردم را فراموش نکـــرد. مانند خود مردم و متن

مردم زندگى کرد؛ با آنها نشست و برخاست کرد؛

با غلامان و طبقات پایین جامعه، دوستى و رفاقت

کرد؛ با آنها غذا مى خورد؛ با آنها مى نشســـت؛ با

آنها محبت و مدارا مى کرد.

قـــدرت ، او را عوض نکرد. ثروت ملى،

او را تغییر نداد. رفتار او در دوران سختى و در

دورانى که سختى برطرف شده بود، فرقى نکرد.

در همـــه حال بـــا مردم و از مردم بود. رفق به

مردم مى کرد و براى مردم عدالت مى خواست.

در جنگ خندق، وقتى که مسلمین در مدینه از

همه طرف ً تقریبا محاصره بودند و غذا به مدینه

نمى آمد و آذوقه مردم تمام شده بود، به طورى که

گاهى دو روز، سه روز کسى غذا گیرش نمى آمد

که بخورد؛ در همان حال پیامبر اکرم خودش در

خندق کندن در برابر دشمن، با مردم مشارکت

مى کرد و مانند مردم گرسنگى مى کشید.

در روایت دارد، فاطمه زهرا(س) که براى

حسن و حسین- که کودکان خردسالى بودند-

مقدارى آرد دست و پاکرده بود و نان مختصرى

پخته بود، دلش نیامد که پدر خود را گرســـنه

بگذارد. تکه اى از آن نانى که براى بچه ها پخته

بود، براى پدرش برد. پیامبر فرمود: دخترم، از کجا

آورده اى؟ گفت: مال بچه هاست. پیامبر لقمه اى

در دهانشان گذاشتند و خوردند.

طبق روایت- که گمان مى کنم سند روایت

هم سند معتبر است – پیامبر فرمود: من سه روز

است که هیچ چیز نخورده ام. بنابراین ، او مثل

خود مردم و در کنار مردم بود وبا آنها رفق ومدارا

مـــى کرد. چه در این حالت، و چه در دورانى

که سختى ها برطرف شده بود، مکه فتح شده

بود، دشمنان منکوب شده بودند و همه سرجاى

خود نشسته بودند.

بعد از فتح طائف، غنایم زیادى به دســـت

پیامبر رســـید و او آنها را بین مسلمین تقسیم

مى کرد. عده اى از مسلمانان ایمان هاى راسخ

داشتند که آنها کنار بودند. عده اى از مسلمانان

و قبایل اطراف مکه و طائف بودند که بر ســـر

پیامبر ریختند و غنیمت خواستند. پیامبر را اذیت

کردند، محاصره کردند. پیامبر مى داد، مى گرفتند؛

اما باز مى خواستند. کار به جایى رسید که عباى

روى دوش پیامبر هم به دست این عرب هاى

تازه مسلمان ناهموار و خشن افتاد. اینجا هم که

در اوج عزت و قدرت بود، پیامبر باز با مردم با

همان رفق، با همان مدارا و با همان خوشرویى

رفتـــار کرد؛ با خوش اخلاقى و خوش خلقى

صدایش را بلند کرد وگفت: «ایها الناس ردوا على

بردى»(۱ ) اى مردم، عبایم را به من برگردانید»!

این، وضع معاشرت پیامبر با مردم بود.

پیامبر با غلامان نشست و برخاست مى کرد

و با آنها غذا مى خورد. او بر روى زمین نشسته

بود و با عده اى از مردمان فقیر غذا مى خورد.

زن بیابان نشینى عبور کرد و با تعجب پرسید:

یا رســـول االله، تو مثل بندگان غذا مى خورى؟!

پیامبر تبسمى کردند وفرمودند: «ویحک اى عبد

اعبد منى» (۲) از من بنده تر کیست؟

او لباس ساده مى پوشید.هر غذایى که درمقابل

او بود وفراهم مى شد، مى خورد. غذاى خاصى

نمى خواست؛ غذایى را به عنوان نامطلوب رد نمى

کرد.درهمه تاریخ بشریت، این خلقیات بى نظیر

است. درعین معاشرت، او در کمال نظافت و

طهارت ظاهرى و معنوى بود، که عبداالله بن عمر

گفت:«ما رایت احدا اجود ولا انجد ولا اشجع ولا

اوضا من رسو ل االله» (۳ ) از او بخشنده تر و

یارى کننده تر و شجاع تر و درخشان تر کسى

را ندیدم. این، رفتار پیامبر با مردم بود. معاشرت

انسانى، معاشرت حسن ، معاشرت مانند خود

مردم، بدون تکبر، بدون جبروت. با این که پیامبر

هیبت الهى و طبیعى داشت و در حضور او مردم

دست و پاى خودشان را گم مى کردند، اما او با

مردم ملاطفت وخوش اخلاقى مى کرد.

وقتى در جمعى نشسته بود،شناخته نمىشدکه

او پیامبر و فرمانده و بزرگ این جمعیت است.

مدیریت اجتماعى و نظامى او در حد اعلى بود

و به همه کار سر مى کشید. البته جامعه، جامعه

کوچکـــى بود؛ مدینه بود و اطراف مدینه، وبعد

هم مکه و یکى، دوشهر دیگر؛ اما به کار مردم

اهتمام داشت و منظم ومرتب بود.

در آن جامعه بدوى، مدیریت ودفتر وحساب

ومحاسبه وتشویق وتنبیه را در میان مردم باب

کرد. این هم زندگى معاشرتى پیامبر بود، که باید

براى همه ما- هم براى مسؤولان کشور، هم براى

آحاد مردم- اسوه و الگو باشد.

صحنه ذکر و عبادت الهى

و بالاخره صحنه ســـوم از زندگى پیامبر،

ذکـــر و عبادت الهى آن حضرت بود. پیامبر با

آن مقام و با آن شأن و عظمت، از عبادت خود

غافل نمى شد. نیمه شب مى گریست و دعا

واستغفار مى کرد. ام سلمه یک شب دید پیامبر

نیست؛ رفت دید مشغول دعا کردن است و اشک

مى ریزد و استغفار مى کند وعرض مى کند: «اللهم

ولا تکلنى الى نفسى طرفه عین». (۴)

ام سلمه گریه اش گرفت. پیامبر از گریه ى

او برگشت و گفت: اینجاچه مى کنى؟ عرض

کرد: یا رسول االله، تو که خداى متعال این قدر

عزیزت مى دارد و گناهانت را آمرزیده است ــ

لیغفرلک االله ما تقدم من ذنبک وما تاخرــ ( ۵)

چرا گریه مى کنى و مى گویى خدایا ما را به

خودمـــان وانگذار؟ فرمود: «وما یؤمننى»؛ اگر از

خدا غافل بشوم، چه چیزى من را نگه خواهد

داشت.

این براى ما درس است.در روز عزت، در

روز ذلت، در روز ســـختى، در روز راحتى، در

روزى که دشمن انسان را محاصره کرده است، در

روزى که دشمن با همه ى عظمت، خودش را بر

چشم و وجود انسان تحمیل مى کند، و در همهى

حالات خدا را به یاد داشـــتن، خدا را فراموش

نکردن، به خدا تکیه کردن، از خدا خواستن، این،

آن درس بزرگ پیامبر به ماست. انقلاب براى این

است که ارزشها در جامعه تغییر کند

خداى متعال در همه صحنه ها به یاد پیامبر

بود، و رســـول اکرم در همه صحنه ها از خدا

استمداد کرد، از خدا خواست واز غیر خدا نترسید

و نهراسید. راز اصلى عبودیت پیامبر در مقابل

خدا این است. هیچ قدرتى را در مقابل خدا به

حساب نیاوردن ، از او واهمه نکردن، راه خدا را

به خاطر اهواى دیگران قطع نکردن.

جامعه مـــا با درس گرفتن از این اخلاق

نبوى، باید به یک جامعه اسلامى منقلب شود.

انقلاب براى این نیست که کسانى بروند و کسان

دیگرى بیایند. انقلاب براى این است که ارزشها

در جامعه تغییر کند؛ اعتبار و ارزش انســـان به

عبودیت خدا باشد؛ انسان بنده خدا باشد، براى

خدا کار کند، از خدا بترسد، از غیر خدا نترسد،

از خـــدا بخواهد، در راه خدا کار و تلاش کند،

در آیات خدا تدبر کند، عالم را درست بشناسد،

کمر به اصلاح مفاسد جهانى و بشرى ببندد و از

خود شروع کند؛ هر کدام ما از خودمان شروع

کنیم. (۶)

========================

پى نوشت :

۱ـ بحار الانوار، ج۱۶ ،ص۲۲۶

۲ـ بحار الانوار، ج۱۶ ،ص۲۲۵

۳ـ بحارالانوار، ج۱۶ ،ص۲۳۱

۴ـ بحار الانوار، ج۱۴ ، ص ۳۸۴

۵ـ فتح: ۲

۶ـ حدیث ولایت، ج۸ ،صص ۱۱۰-۱۱۵

=======================

منبع: شخصیت و سیره معصومین (ع) در نگاه

مقام معظم رهبرى

 اهمیت وضرورت تربیت دختران

=====================================>

ولادت فرخنده حضرت فاطمه معصومه(ع) وروز دختر

رابه همه دختران پاک سیرت ایران اسلامی، تبریک

وشادباش می گوئیم وبرایشان سلامتی  وسعادت

همیشگی از خداوند بزرگ خواستاریم؛چراکه سلامت

وسعادت جامعه در گرو سعادت این حسنات آسمانی

است.

=======================================>

امام صادق (علیه السلام) فرمود : اَلْبَناتُ حَسَناتٌ وَ الْبَنُونَ نِعْمَةٌ، وَ الْحَسَناتُ یُثابُ عَلَیْها وَ النِّعْمَةُ یُسْأَلُ عَنْها.

دختران حسناتند، پسران نعمت حقند، بر حسنات بهره مى دهند، و از نعمت بازپرسى مى کنند.

=============================

اهمیت تربیت دختران

-اول ذیقعده روز ولادت حضرت فاطمه معصومه (س) در تقویم روز دختر نام گرفته است. به همین مناسبت نگاهی داریم به دیدگاه اسلام پیرامون تربیت دختران و اهمیت آن و ضرورت‌هایی که برای تربیت دختر باید مورد توجه والدین  و جامعه قرار گیرد.

دین اسلام همواره برای زنان و دختران اهمیت ویژه‌ای قائل بوده و بخصوص سفارش‌های فراوانی از ائمه در مورد دختران در متون دینی و روایات وارد شده است. در روایات اسلامی پسران به عنوان نعمت‌های خدا و دختران به عنوان حسنات الهی ذکر شده‌اند و این در حالی است که حسنات در اسلام مورد پاداش خدا هستند و نعمت‌ها مورد بازخواست و سوال خداوند قرار می‌گیرند. پیامبر (ص) نیز در این مورد فرموده‌اند: «بهترین فرزندان شما دختران هستند”

اهمیت نقش دختران در خانواده و جامعه

دختران نقش بسیار مهمی در خانواده و جامعه دارند. آنها در آینده مسئولیت اداره کانون خانواده را که مهم‌ترین عنصر یک جامعه است، عهده دار می شوند و وظیفه تربیت نسل‌های آینده نیز به عهده آنهاست. اگر یک دختر به خوبی تربیت شده و برای زندگی خانوادگی و اجتماعی آماده شود، می‌تواند سعادت و خوشبختی نسل آینده را تضمین کند، اما اگر این دختر در دوره تربیت خود با آسیب‌ها و مشکلات روحی و جسمی روبرو شود نمی‌توان از او انتظار داشت در آینده وظایفی را که برعهده دارد به نحو احسن انجام دهد و نقش مثبتی در خانه و اجتماع داشته باشد. به همین دلیل است که تربیت دختران باید به طور خاص مورد توجه پدرها و مادرها قرار گیرد.

پیامبر اسلام (ص) در خصوص پاداش تربیت دختران می‌فرمایند: «کسی که دختری دارد باید او را به بهترین نحو تربیت کند و غذای خوب و شایسته برایش فراهم کند و نعمت‌هایی که خداوند بر او ارزانی داشته را بر دخترش گوارا دارد و از او دریغ نورزد که چنین پدری در روز قیامت از آتش دوزخ نجات خواهد یافت.» در حدیث دیگری از حضرت رسول (ص) آمده است: «دختران، دلسوز، مددکار و بابرکت‏اند. هر کس یک فرزند دختر داشته باشد، خداوند آن را پوششى از دوزخ قرار مى‏دهد و هر کس دو دختر داشته باشد به خاطر آنان وارد بهشت شود و هر کس سه دختر یا مانند آن خواهر داشته باشد، جهاد و صدقه [استحبابى] از او برداشته مى‏شود.”

تفاوت‌هایی که باید در تربیت دختران و پسران لحاظ شود

تربیت فرزندان اعم از دختر و پسر دارای اشتراکاتی با یکدیگر است، اما اسلام در رابطه با تربیت فرزندان قائل به تفاوت‌هایی میان تربیت دختران و پسران است که البته این تفاوت‌ها به معنای برتری یکی بر دیگری نیست، بلکه ناشی از تفاوت‌های موجود در ساختارهای جسمی و روحی این دو جنس و همچنین مسئولیت‌ها و نقش‌هایی است که باید در بزرگسالی برعهده گیرند..

معمولاً دختران و پسران به دلیل اینکه خصوصیات درونی‌شان با هم متفاوت است در جامعه نیز از نظر اجتماعی و رفتاری در شرایط خاصی نسبت به یکدیگر قرار می‌گیرند؛ از نوع بازی و ارتباط با همسالان گرفته تا نوع روابطشان با والد همجنس‌، بنابراین والدین باید با توجه به خصوصیات رفتاری، شرایط زیستی و جسمی کودکان با آنها رفتار کنند و آنها را مورد تشویق یا تنبیه قرار دهند.

اگر کودکی با توجه به جنسیت خود پرورش نیابد (تربیت دختران با شیوه‌های پسرانه و پسران با شیوه‌های دخترانه)، ممکن است در آینده در پیدا کردن هویت جنسی ثابت خود دچار مشکل شود، بنابراین باید با پسران و دختران به‌گونه‌ای رفتار شود تا باعث تقویت و پررنگ‌تر شدن این خصوصیات در آنها گردد.

ضرورت توجه به تغذیه دختران در مرحله اول زندگی

مرحله اول زندگی فرزندان که از بدو تولد تا هفت سالگی را شامل می‌شود مرحله بسیار مهم و تعیین‌کننده‌ای از لحاظ رشد جسمی و شخصیتی فرزندان است که تا حدود بسیار زیادی در دختر و پسر مشابه است. در این دوره، بر اهمیت تغذیه نوزاد با شیر مادر سفارشات فراوانی شده است که موجب حفظ سلامت جسمی نوزاد خواهد شد. از سوی دیگر، تحقیقات صورت گرفته در سال‌های اخیر نشان می‌دهد که تغذیه با شیر مادر علاوه بر سلامتی جسمانی، سلامتی روحی و روانی کودک را در بزرگسالی به همراه خواهد داشت.

در اینجا، تغذیه دختر با شیر مادر از اهمیت بیشتری برخوردار است؛ زیرا با توجه به نقش مادری که قرار است دختران در آینده به عهده گیرند و وجود مسائلی مانند دوران بارداری، زایمان و شیردهی و … سلامت جسمانی دختران باید بسیار جدی‌تر مورد توجه والدین قرار گیرد.

محبت به دختران و توصیه‌های پیامبر (ص) در این خصوص

مسئله دیگری که در این دوره وجود دارد و پدر و مادرها باید به آن توجه داشته باشند محبت به فرزندان خود و بویژه به دختران است. در آموزه‌های دینی به محبت به بچه‌ها و همدلی با آنها بسیار سفارش شده است و این مسئله در مورد دختران پر رنگ‌تر از پسران است؛ زیرا دختران نسبت به پسرها از حساسیت‌های بالاتری برخوردارند و محبت به آنها سلامت روح و حتی جسم آنها را در پی خواهد داشت و متعاقباً بر سلامت جامعه اثرگذار است.

عدم برخورداری دختر از مهر والدین مشکلات زیادی را ایجاد می‌کند؛ این دختران در آینده افرادی عاجز و در مواجهه با مشکلات از حل آنها ناتوان خواهند بود. از سوی دیگر، تحقیقات نشان داده یکی از عوامل به انحراف کشیده شدن دختران در بزرگسالی عدم بهره‌مندی از مهر و محبت پدر و مادر است که باعث می‌شود آنها این مهر و محبت را در خارج از منزل و از طرق نادرست جستجو کنند.

در همین رابطه امام رضا (ع) از قول پیامبر اکرم (ص) نقل می‌فرمایند: «خداوند متعال نسبت به دختران مهربان‌تر از پسران است.» همچنین حضرت رسول (ص) فرمودند: «کسی که دختر بچه خود را شادمان کند مانند کسی است که بنده‌ای را از فرزندان (حضرت) اسماعیل، آزاد کرده باشد و در حدیث دیگری از ایشان روایت شده که «باید اطفال دختر را بیشتر از پسر مورد توجه قرار دهید و زمانی که هدیه برای فرزندان خود تهیه می‌کنید، سهم دختر را قبل از پسر بدهید.”

دوره بلوغ و اهمیت‌ها و حساسیت‌های آن

مرحله دوم زندگی که از هفت سالگی تا چهارده سالگی را در بر می‌گیرد دوره بسیار حساسی است؛ زیرا تغییرات بیولوژیک و جسمانی فرزندان در این دوره منجر به بلوغ آنها می‌شود و در این دوره هم هست که در پی ایجاد تفاوت‌های جسمی، تفاوت‌های تربیتی میان فرزندان دختر و پسر پر رنگ‌تر می‌شود. دوره بلوغ که در دختران زودتر از پسران صورت می‌گیرد، دوره تغییرات جسمی به همراه رشد عقلی و فکری است و دختران با گذر از این مرحله از دوره طفولیت گذشته و پا به مرحله بزرگسالی می‌گذارند.

در این مرحله که مرحله بسیار حساسی از زندگی یک دختر است والدین باید توجه کافی را به دختران خود داشته باشند تا آنها با موفقیت و بدون کمترین آسیبی این دوره را پشت سر بگذارند؛ زیرا اگر نوجوانی از دوره بحرانی بلوغ به سلامت گذر نکند مشکلات به وجود آمده را در تمام عمر به همراه خواهد داشت.

نقش مادران در دوره بلوغ دختران

در دوره بلوغ دختران وظیفه مادران بیشتر از پدران است و مادران باید با بالا بردن آگاهی خود و صرف وقت و حوصله کافی به دختر خود کمک کنند تا دوره بلوغ را به سلامتی طی کند. مهم‌ترین مسئله‌ای که باعث می‌شود مادران رفتار درستی با دختران خود در دوره بلوغ داشته باشند آگاهی آنها از ویژگی‌ها و خصوصیات خلقی دختران در دوره بلوغ است. این آگاهی باعث می‌شود آنها کمتر نگران رفتار دختران خود شوند و خود را برای تعامل صحیح با آنها آماده کنند.

دختران در این سن علاقه‌مندند درک‌شان کنیم، به سخنانشان گوش دهیم و به خواسته‌هایشان توجه کنیم. مادران باید به صحبت‌های دخترانشان گوش داده، تحقیرشان نکنند و به نظرات آنها توجه کنند. در واقع آنها باید با فرزندان خود دوست باشند و اعتماد آنها را به خود جلب کنند تا دختران بتوانند به راحتی و بدون ترس مسائل خود را با مادرانشان مطرح کنند؛ چرا که عدم اطمینان دختران به والدین سبب می‌شود آنها مشکلات خود را از پدر و مادر مخفی کنند و با کسانی مثل دوستان و همسالان که صلاحیت کافی برای حل مشکلات آنها ندارند، صحبت کنند که چه بسا مشکلات آنها بیشتر شود.

یکی دیگر از مسائلی که در این سن به کرات دیده می‌شود وجود تعارضاتی میان دختران و پدر و مادرهاست که دلایل آن به تغییر خلق و خوی دختران به دلیل تغییرات هورمونی آنها و همچنین نحوه نادرست رفتار والدین با آنها و اختلاف سنی میان دو نسل باز‌می‌گردد. در این شرایط نیز بهتر است والدین با آگاهی از شرایط حساس دختر خود با او از در دوستی وارد شوند و در مقابل پرخاش‌ها و ناراحتی‌های احتمالی او جبهه‌گیری نکنند، بلکه در صدد حذف موانع محیطی که سبب تعارض میان آنها می‌شود برآیند و با محبت با دختر خود برخورد کنند تا به این وسیله از آسیب‌های احتمالی جلوگیری نمایند.

مکلف شدن دختران و نظر آیت‌الله جوادی آملی

بر اساس آموزه‌های دینی یکی از ویژگی‌های دوره بلوغ، تکلیف‌پذیری و قبول مسئولیت، انجام عبادات و فرایض دینی و ترک محرمات و گناهان است. به همین جهت، یکی از مسائل بسیار مهم برای دختران در این دوره مکلف شدن است. از این رو یکی از اهداف تربیتی خاص این دوره ایجاد آمادگی برای تکلیف‌پذیری است. این امر، منظم و طبق برنامه، ولی بتدریج آغاز می‌گردد تا وقتی که کودک پا به این دوره می‌گذارد آمادگی برای پذیرش تکلیف را پیدا نماید؛ چرا که اگر کودک بدون آمادگی برای تکلیف پذیری بخواهد در روز و زمان مقرر که مکلف می شود یک دفعه خود را مقید به انجام فرایض و ترک محرمات نماید، طبیعی است که مکلف خوبی نخواهد بود.

آیت‌الله جوادی آملی در این رابطه می‌فرمایند: این که زن شش سال قبل از این که مرد مکلف شود، ذات اقدس الهی او را به حضور پذیرفته است، خداوند با او سخن می‌گوید و روزه را بر او واجب می‌کند، مناجات او را گوش می دهد، باید زن برای خود افتخار بداند. وقتی که مرد هنوز به عنوان یک جوان مشغول بازی است، زن مشغول راز و نیاز و نماز است.

تبعیض میان دختران و پسران و تاثیرات منفی که روی دختران دارد

یکی از مسائلی که هنوز هم در برخی از جوامع برای دختران مسئله‌ساز می‌شود، تفاوت‌ها و تبعیض‌هایی است که در خانواده و جامعه نسبت به دختران و پسران اعمال می‌شود. این مسئله در دوره بلوغ که دوره آشنایی دختران با مسائل پیرامونشان است پر رنگ‌تر می‌شود و باعث نارضایتی بسیاری از دختران از جنسیت خود خواهد شد. در این زمینه نقش والدین بسیار مهم است؛ زیرا آنها باید با رعایت تساوی میان فرزندان دختر و پسر خود احساس ارزشمندی را در دختران تقویت کنند و آنها را از ارز‌ش‌هایی که یک دختر در جامعه و بخصوص در دین برخوردار است، آگاه سازند تا دختران اعتماد به نفس بیشتری پیدا کنند و دختر بودن را برای خود افتخار بدانند نه سرافکندگی و سرشکستگی.

به طور کلی می‌توان گفت، تربیت دختر امر بسیار مهمی است که امروزه آن چنان که باید و شاید مورد توجه قرار نمی‌گیرد و تربیت دختران با ملاک‌هایی که اسلام در این خصوص ارائه داده فاصله بسیاری دارد. برای تربیت صحیح دختران ضروری است که والدین نسبت به ارزش‌ها و نقش دختران در جامعه آگاهی کافی داشته باشند تا این وظیفه مهم را به نسبت اهمیتی که دارد به انجام برسانند.

منابع:

۱٫ کتاب اسلام و تربیت دختران، دکتر علی قائمی، انتشارات امیری.

۲٫ کتاب خانواده و تربیت کودک، دکتر علی قائمی، انتشارات امیری.

۳٫ tanintarbiyat.blogfa.com

4. http://dari.irib.ir