پس از حدود ۷ سالی تلاش و انتظار، سر انجام کتاب “طنزهای باستانی” به قلم توانای آقا محمدولی منتشر شد. اینجانب، در جریان شروع مطالعات ایشان به منظور تدوین “طنزهای باستانی” از لابلای بیش از ۶۰ جلد کتاب نویسنده و مورخ شهیر کرمانی ،مرحوم دکترمحمد ابراهیم باستانی پاریزی بودم.

در فرایند تدوین کتاب، از محمدولی پیوسته جویای روند و سیر استخراج، جمع آوری و تنظیم و نگارش کتاب بودم و شخصا هر وقت با محمدولی دیداری داشتم، اولین سوال این بود که کار کتاب طنز به کجا رسید؟!!

الحمدلله مطالعات و زحمات ایشان به ثمر نشست و نسخه ای از کتاب  همبه دست من  رسید که فعلا موفق شده ام پیشگفتار آقای جلال رفیع (که خود طنزپرداز و نویسنده ماهری است) را بر این کتاب و نیز بخشی از مقدمه مولف را مطالعه کنم.

به دلیل اشتغالات علمی و درس و مشق و… مطالعه کتاب را حواله داده ام به فرصت بین دو ترم تحصیلی که ان شاالله تحقق پیدا کند.

 لازم می دانم که “خدا قوت” و “خسته نباشید” جانانه ای به آقا محمدولی بگویم. برای ایشان و تمام فعالان عرصه فرهنگ و ادب، بویژه اسمرودی های عزیز آرزوی توفیق دارم.

                  —————————->دکتر فرامرز سهرابی 

سلام

از نظر لطف،پیگیری وتشویق به ادامه کارِ تدوین کتاب بسیار سپاسگزارم. ssسپاسگزارم.

سلام بر آقامحمدولی عزیز خبرنگار و نویسنده توانا  هرچند از متن کتاب اطلاعی ندارم ولی میدانم بسیار ارزشمند خواهد بود در طول دوران تحصیل زحمت نوشتن انشای بنده  با آقا محمدولی بود برادران سهرابی همه نویسنده توانایی هستند نویسندگی را از پدر بزرگوارشان مرحوم حاج آقا به ارث برده اند  دکتر سهرابی بزرگ که چندین جلد کتاب علمی در زمینه روانشناسی تالیف و ترجمه داشته اند و چند جلد هم به بنده اهدا کرده اند  و علی آقا هم که استاد تاریخ هستند و در هر فرصتی که پیدا میکنم به مطالعه تاریخ علی آقا مشغول میشوم و برای چند نفر هم ارسال کرده ام   امیدوارم استاد محمدولی موقع اهدا کتاب بنده را فراموش نکنند تا از مطالعه ارزشمند کتاب بی نصیب نگردم علی ایحال ضمن قدردانی از محمدولی عزیز لازم میدانم اعلام کنم که قلم دکتر مهران سهرابی که بسیار شباهت به قلم دکتر لاریجانی بوده ودر استان حقوقدانی توانا  و نویسنده کم نظیری هستند  بنده به وجود چنین دوستان و برادران افتخار میکنم.

——————————————>دکتر صفی الله ستاری

سلام دکتر صفی الله نازنین

جنابعالی همیشه نظر لطف دارید، سپاسگزارم از محبت شما.

خط وربط وقلم شما هم قابل تحسین است.کاش دستخط  می فرستادید، تا بیشتر لذت می بردیم.

در مورد کتاب ودسترسی به آن، باید

شرمندگی پیشاپیش خودم را از دوستان وهم ولایتی های عزیز اعلام کنم که با توجه به  هزینه سرسام آور چاپ،قیمت  کتاب خیلی زیاد  شد وچون ناشر تعدادمحدودی کتاب به من داده،علیرغم میل باطنی، شرمنده عزیزانی چون شما دوستان با صفا هستم که واقعا دلم می خواست حداقل به تعداد علاقه مندان کتاب وکتابخوانی روستایم ، اسمرود، کتاب را هدیه کنم.

شاید در چاپ های بعدی ، با توحه به

کمتر شدن هزینه چاپ،با قیمت کمتر  وبا شمارگان بیشتر، در دسترس دوستداران کتاب قرار گیرد.

با این توضیحات وشاید توجیهات،شماره تلفن سفارش کتاب را با پوزش تقدیم می کنم، چون سوال بعضی از دوستان هم بود، ناچار اطاعت امر کردم.باز اگر عزیزان

علاقه مند موفق به تهیه کتاب نشدند

من در خدمت هستم.

شماره تلفنهای سفارش کتاب:

*دفتر توزیع وفروش:

(۰۲۱)۲۹۹۹۳۲۴۲

*فروشگاه مرکزی: تهران،خیابان

میرداماد،خیابان دکتر مصدق روزنامه اطلاعات،تلفن:

(۰۲۱)۲۹۹۹۳۲۴۲

 *فروشگاه شماره ۱:خیابان انقلاب،روبروی دانشگاه تهران،تلفن:

(۰۲۱)۶۶۴۶۰۷۳۴

البته  کتاب در سایت ایران کتاب، با تخفیف

۱۰ درصد عرضه شده است، ولی اطلاعات فعلا بدون تخفیف با همان قیمت ۵۸۵ هزار تومان عرضه

می کند.

البته سفارش پستی کتاب، بدون هزینه است.

حالا صفی الله می گوید به محمدولی تبریک گفتم ،ایشان  قصه ملیک ممد نوشت!پیری است وهزار عیب!!

باسلام   بعداز  اتمام  گزارش تاریخ علی اقا چندان  پاپی گروه نبودم ( پاپای اولموردوم)  اکنون چند روزی است درخلخال هستم وبیشتر با اقای محمدی روزگار می گذرانیم دیروز وارد سایت اسمرود شدم مقدمه اقای رفیعی را برکتاب اقا محمد ولی را دیدم وقتی خواندم سرتاسر امیخته به طنز بود مشتاق هستم خود کتاب را بدست اورم ضمن تبریک موفقیت روز افزون برای اقامحمد ولی را از خدای منان خواهانم نوشتار دکتر صفی الله مرا یاد خاطره ای انداخت اقا محمد ولی برای من هم انشا می نوشت یک روز دفتر چهل برگ دست نخورده داشتم بردم پیشش موضوع انشا یادم نمانده گفتم برایم انشا بنویس ایشان شروع کرد به نوشتن نوشت و نوشت دفتر تمام شد شروع کررد جلدو و پشت جلد دفتر را کلا پرکرد چند صفحه ای هم پاورقی کرد گویا قلم طغیان کرده بود وهیچ جوری قابل مهار نمی شد اما من حتی یک کلمه نتوانستم بخوانم مجبور شدم از نو خودم چیزهایی سرهم کردم.

—————————————->رحمان ستاری

سلام حاج رحمان

سپاسگزارم از لطفتان.

برای انشاء نویسی،مصداق:

توکه نوشوم نیی،نوشم چرایی شدم که!!

ماشاءالله چه خاطرات جالبی

ازگذشته داری،عموماخواندنی وشنیدنی.

خسته نباشید جناب محمدولی سهرابی، دست مریزاد.

—————————————->هوشنگ اسدیان

آقا هوشنگ عزیز؛ممنونم از لطف شما

سلام محمد دایی عزیز ، خداقوت

   خدا به قلم تون برکت بده.

————————>مهدی سهرابی- فرزند جبرائیل

سلام آقا مهدی نازنین،لطف کردید،سپاسگزارم.

سلام وادب واحترام محضرعلمای اعلام وفضلای عالی مقام گروه

فرهیختگان مهدعلم ودیاردانش وفضیلت اسمرود گوهرنشان

به رسم ادب واحترام باردیگرسرتعظیم فرودمی اوریم درمقابل مقام

علم ودانایی وهنر قلم فرسایی نویسنده حاذق وصاحب مسلک،

اندیشمندفاضل ونکته سنج جناب اقای روزنامه نگار پیشکسوت

محمدولی سهرابی ادامه الله عزه و مستدام بادقلم رسایش

برگ زرین دیگری برافتخارات دیاردانش پرور اسمرودافزوده شد

عزتتان مستدام وعمرتان پاینده وسلامتی تان افزون باد.

——————————–> حافظ کارگر

سلام آقای کارگر بزرگوار

با القابی که بزرگوارنه  به من نسبت دادی

به زندگی هم امیدوار شدم!از نظر لطفتان

قدر دانم.

دبیران ومعلمان عزیز،که خوشبختانه جمع کثیری از

فرهنگیان فرهیخته وبا سواد دیارمان را تشکیل

می دهند،برای همه ما وشخص بنده،قابل احترام

هستند.خداوند شما را حفظ کند.

سلام و عرض ادب خدمت برادر بزرگ عزیزم

خبر انتشار کتاب جدیدتان موجب خوشحالی ما شد.

این موفقیت را صمیمانه تبریک عرض می کنم .

زنده باد اسمرود.

——————————–>علی سهرابی

سلام علی آقا
سپاس از لطف شما،آقای تاریخ نویس.

گام جای پای باستانی پاریزی گذاشته ای،موفق باشی.

باسلام

و آرزوی سلامتی و موفقیت روزافزون

و عرض تبریک صمیمانه به جنابعالی

جهت تد‌وین و چاپ کتاب “طنزهای باستانی” .

—————————->>الله بخش عسگری اسمرود

سلام و درود بر محمدولی عزیز

 تالیف و انتشار کتاب “طنزهای باستانی” را

که حاصل زحمات شبانه روزی و پشتکار منحصر بفرد

شماست، به جنابعالی تبریک عرض می کنم.

انتخاب چنین موضوعی که موجب انبساط خاطر خوانندگان

در کنار انتقال حقایق تاریخی می شود، نشان از روحیه طنز پرداز

و در عین حال دیدگاه عمیق شما به وقایَع می باشد.

با آرزوی توفیقات بیشتر برای شما.

—————————>>دکتر اذن الله آذر گشب 

موفقیت دراین کار بزرگ که مزین به پشتوانه تحقیق علمی

ارزشمند،با مطالعه عمیق ودراز مدت وعنوان

ایهام گونه ( طنزهای باستانی) که هم به آثار دکتر باستانی پاریزی

بزرگ اشاره دارد وهم یک کار تاریخی، شایسته تحسین

است را به نویسنده کتاب،دایی محمدولی عزیز وتمام اسمرودیها تبریک عرض می کنم .

قلمشان سبز وتوانمند باد!

 ———————————————–>>ذواالفقار ستاری

باسلام وعرض ادب

تبریک صمیمانه  به استاد ارجمند، آقامحمدولی سهرابی

سلام جناب آقای دکتر عزیزی بزرگوار

 و آقا ذوالفقار عزیز

از لطف ومحبت شما سپاسگزارم

اشاره آقا ذوالفقاربه ایهام در انتخاب عنوان کتاب

نشان تیزبینیایشان ست.دقیقا عنوان برای همین دو وجهی بودن

در ذهن مخاطب انتخاب شده وقبل از چاپ هم

با چند صاحب نظر در این حوزه مشورت شد

 وهمین نام را  پسندیدند.

ن*والقلم و ما یسطرون…

به سهم خویش ، خدمت برادر عزبز ، اهل قلم و دغدغه مند

حوزه فرهنگ و معرفت صمیمانه تبریک و تهنیت عرض می کنم

چاپ کتاب ارزشمند “طنزهای باستانی”را…

هنوز موفق به مطالعه کتاب نشده ام اما قطعا در آتیه

نزدیک از مطالب آن افاده و استفاده خواهم برد.

آرزوی بهترینها و موفقیتهای بیشتر و

تبریک به اهالی علم و فرهنگ پرور اسمرود…

روح استاد ممتاز عرصه طنز و تاریخ- باستانی پاریزی

هم شاد و روانش انوشه باد.

————————————-

————————————–>>دکتر مهران سهرابی

 چند سال هست برای این کار زحمت می کشند

و مطالعه می‌کنند ومی نویسند ،خدا قوت و

تبریک می گویم.

——————————————->>امین سهرابی

باعرض سلام و خسته نباشید

جناب آقای محمدولی‌سهرابی‌

تبریک‌عرض‌می کنم‌

همیشه‌پایدار‌باشید.

—————————————–>>بهروز قلیزاده

دیباچه ای به قلم استاد جلال رفیع بر کتاب

طنزهای باستانی

…………………………………………………….

  سرکۀ شیرین‌تر از عسل!  

جلال رفیع-نویسنده،روزنامه نگار وطنز پژوه

 اشاره:آثارپربرگ و بار مرحوم استاد باستانی پاریزی چندان آکنده از مطالب خواندنی و آموزنده است که از جنبه های گوناگون می توان به آنها مراجعه کرد و مورد  بحث و بررسی قرار داد. آقای  محمدولی سهرابی اسمرود، طی۹ سال تلاش مستمر، تنها بخش طنز و طنزواره این آثار را  گرد آورده و به عنوان منبعی شایان توجه و تحقیق در دسترس عموم  و دانشجویان و محققان عرصه ادبیات و تاریخ و هنر  گذاشته است .  این مجموعه را انتشارات اطلاعات در کتابی با نام «طنزهای باستانی» در سال جاری چاپ کرده است.

انچه در ادامه می خوانید؛دیباچه ای به قلم استاد جلال رفیع بر کتاب

“طنزهای باستانی”

نوشته جناب محمدولی سهرابی اسمرود است،با هم

می خوانیم:

                                                                                                                                              روزنامه اطلاعات

دوست دانشور و پژوهشگرم جناب محمدولی سهرابی اسمرود از بنده شرمنده خواست که بر کتاب

«طنزهای باستانی»

مقدمه‌ای بنویسم، و اینک (بهار ۱۴۰۲) دارم می‌نویسم!

اگر خواهی که با لبخند دریابی معانی را

بخوان صفحه به صفحه «طنزهای باستانی» را

در لابلای یادداشت‌ها دیدم ایشان نخستین‌بار که در این خصوص به من نامه نوشته، سال ۹۳ را به عنوان تاریخ رقم زده است. در حالی که اکنون (سال نگارش این مقدمه) ۱۴۰۲ شمسی است. یعنی تقریباً نُه سال طول کشیده تا کار پژوهش پایان پذیرد. البته انجام چنین کاری، چنین فراغ و فرصتی را هم می‌طلبیده است. خواستم بگویم سرکۀ هفت ساله یا شراب هفت ساله فراهم شده، اما دیدم که بیش از آن و فراتر از آن و نتیجتاً شیرین‌تر از آن است! انصافاً هم ۶۵ جلد کتاب را با دقت و درایت خواندن و «طنزها و طنزواره‌ها»یش را تفکیک کردن، زمان زیادی را لازم داشته است.

اما نخستین طنز را در نام خود «محمدولی سهرابی» می‌توان سراغ گرفت، چنان‌که در گذشته هم سراغ می‌گرفتیم. بنده شرمنده به ایشان می‌گفتم «محمدولی سهرابی» را باید «محمد»، «ولی‌ سهرابی»، به معنای «اما سهرابی» یا «اما از نوع سهرابی»اش، قرائت کرد. یعنی محمد، ولی همپیوند با ایران و ایرانی و تاریخ ایران و ایرانی و نیز همپیوند با شاهنامه فردوسی و تراژدی رستم و سهراب. محمد، فرهنگ اسلام و عرب را نشان می‌دهد، ولی سهرابی، فرهنگ و ادبیات و اساطیر ایران و ایرانی را روایت می‌کند. پسوند نام خانوادگی ایشان هم «اسمرود» است که می‌توان آن را «اسمِ رود» خواند و در پیوند با «رودسارِ» تاریخ و فرهنگ و نیز در پیوند با «رودسازِ» موسیقی و هنر، تفسیر کرد. رودسار را با چشمه‌سار قیاس می‌کنیم و رودساز را به معنای سازی که رود نام دارد، می‌فهمیم.

در هر حال خواستم به جد یا به طنزِ صمیمانه و دوستانه، بگویم که چنین صاحب‌نامی البته می‌تواند در حریم طنزیمِ(!) کتاب‌های تاریخی استاد زنده‌یاد و روانشاد محمدابراهیم باستانی پاریزی جولان دهد. استادی که نام ترکیبی او نیز در پیوند است با محمد و ابراهیم از نوع پاریزی و باستانیِ ایرانی‌اش.

پژوهشگر طنزیم(!) کنندۀ کتاب حاضر، آذربایجان را با کرمان و ترکان را با فارسان، همپیوند می‌داند. ترک آذربایجانی را به سراغ فارس کرمانی فرستاده و چندان به مرحوم باستانی و کتاب‌های تاریخی‌اش عشق ورزیده که زمانی به شوق دیدار پاریز تا حومۀ آن دیار نوستالژیک پیش رفته و به دلیل بارش باران شدید و خرابی جاده‌های باستانی(!) از فیض دیدار محروم مانده است. مرحوم باستانی حساب خاصی برای کرمانی‌ها باز کرده بود و حساسیت ویژه‌ای روی کرامنه(!) داشت، چندان که حتی استان‌های اطراف و اکناف کویر را هم به خاطر نوعی از ارتباط با کرمانِ جغرافیایی و تاریخی، «هم‌ریگی» می‌خواند. البته داماد آقای سهرابی، کرمانی است. از این بابت هم ایشان با استاد باستانی پاریزی قرابت دارد.

هنگام آغاز این پژوهش، باستانی پاریزی حیات داشت. کاش اکنون خود آن استاد نکته‌نگار و سخن‌سنج می‌بود و بر این کتاب مقدمه می‌نوشت. دریغ که چندان این پژوهشِ هفت ساله و نُه ساله طول کشید تا استاد به رحمت ایزدی پیوست و رخت از این جهان برکشید و پر کشید و رفت. تقصیر نه از جناب سهرابی، بلکه از تعداد کتاب‌های استاد است!

دوست مشترکمان جناب کریم فیضی که خود مؤلف و محقق است، روزی می‌گفت به مرحوم باستانی پاریزی پیشنهاد کردم که اجازه دهد تا طنزها و طنزواره‌های کتاب‌های منتشرشده‌اش را گردآوری کنیم. استاد پاریزی خندید و به شوخی گفت: «مگر کسی مغز خر خورده باشد که به این کار مبادرت کند! چه کسی می‌تواند چرندیات طنزوارۀ مرا از خلال مطالب ۶۵ جلد کتاب جمع‌آوری کند؟» حالا جناب سهرابی می‌گوید: من این کار را توانستم انجام دهم! جای استاد خالی که با اشاره به ۶۵ جلد کتاب و قلمها و رقمهایی که برای تولید آنها (از جمله کتاب هشت‌الهفت) به کار برده است، بیتی قریب به این مضمون بگوید:

اگر آن «ترک سهرابی» به دست آرد دل ما را

به حال  «طنزو»یش بخشم کتاب «هشت‌هفتا» را

کنز طنز

شادروان باستانی پاریزی معتقد بود که هر صفحۀ کتاب تاریخ بشر، خودش یک نوع طنز است. بندۀ شرمنده هم به عنوان یکی از شاگردان کلاس تاریخی و ادبی استاد می‌گویم: کتاب‌های استاد باستانی پاریزی روی‌هم‌رفته «کنزطنز» است؛ کنزطنزی که جناب سهرابی به استخراج طلای طنز از این کنز همت گماشته است. البته برخی از استخراج‌شده‌ها را می‌توان طنز و برخی را طنزواره نامید. درجات و مراتب و دقت و رقّت دارد. یعنی بعضاً طنزوارگی‌اش پررنگ و بعضاً کم‌رنگ است. اما در مجموع خواندنی است و با انواع لبخند و تلخند و نوشخند و نیشخند و ریشخند، آمیخته و درهم ریخته است. و اگر این ویژگی در نوشته‌های تاریخی استاد پاریزی وجود نمی‌داشت، کتاب‌های آن بزرگمرد هم مثل بسیاری دیگر از کتاب‌های بسیاری دیگر از تاریخ‌نگاران، خشک و خشن و خشم‌آگین جلوه می‌کرد. اغلب منتقدانِ علمی بودن و آکادمیک بودن کتاب‌های باستانی این مقدار از واقعیت را کم و بیش معترف‌اند که آن بزرگوار توانست تاریخ را بیش از دیگران به میان مردم ببرد و دوای تلخ را با طعم شیرین بیش از سایرین به عموم افراد بچشاند. به‌ویژه که استاد، ادیب و شاعر نیز بوده است.

جناب سهرابی هم شایستگی پژوهش در آثار پربار شادروان باستانی را داشته است؛ زیرا علاوه بر تحصیل در رشته مهندسی کشاورزی و تخصص در برداشت محصول از کشت‌وکارهای باستانی پاریزی در کتاب‌های تاریخی و اجتماعی‌اش(!)، کارشناس زبان و ادبیات فارسی هم هست. صرف‌نظر از این دو رشته تحصیلی و تخصصی، استاد سهرابی چندی سردبیر دو مجلۀ تأثیرگذار و نسل‌پرور و دانش‌گسترِ «اطلاعات علمی» و «جوانان امروز» هم بوده است. سوابق کارها و ابتکارهای ادبی و هنری و اجتماعی ایشان نیز مزید بر این‌همه است. هرچند ممکن است آنچه به عنوان طنز از میان انبوه مطالب تاریخی و اجتماعی در کتاب‌های شادروان باستانی پاریزی انتخاب شده، از حیث بار طنزی که بر دوش دارد، یکسان و همسان نباشد و به همین دلیل برخی از آنها را طنزواره نامیده‌ام، اما به هر حال مجموعه‌ای که فراهم آمده و اینک در برابر خوانندگان و خواهندگان آثار دکتر باستانی قرار گرفته، هم خواندنی و هم خواستنی است. امیدوارم که مطالعۀ این طنزها و طنزواره‌ها بتواند در عرصه‌های عاری از لبخند، غنچه‌های تبسم و البته تفکر را بر لب و البته در ذهن مشتاقانِ این آثار، شکوفا کند. ما با وجود همه رنجها و مصیبت‌هایی که در دنیای دون تحمل می‌کنیم، همواره به امید و با امید زنده‌ایم، و لبخند هم پیام‌بر و مژده‌آورِ امید است. برای جناب سهرابی که عمر پربار خود را در مسند «اطلاعات علمی» و «جوانان امروز» صرف کرده تا سهراب‌های جوان ایران و استعدادهای جوان آنان را به جای کشته شدن با خنجر پدرانۀ رستم(!) به شکفته شدن در باغ و بهار میهن وادارد، امید و آرزوی توفیق بیشتر و تلاش بهتر دارم.

در پایان خوب است یاد کنم از شادروان سیدمحمود دعایی که همیشه میزبان استاد باستانی پاریزی بود و جناب سهرابی هم تحت نظارت و مدیریت آن مرحوم کار می‌کرد. دعایی می‌گفت: «از کسی پرسیدند: شیرین‌تر از عسل چیست؟ پاسخ داد: سرکه مفت»! و حالا این سرکۀ نُه‌ساله ـ «طنزهای باستانی» ـ گرچه مفت نیست، ولی چون طنزها و طنزواره‌های تاریخی باستانی پاریزی را روایت می‌کند، امید می‌رود که حاوی و حامل سرکۀ شیرین‌تر از عسل هم باشد. خدا را چه دیدی؟ گاهی می‌روی که سرکه بیندازی، شراب می‌شود، استغفرالله ربی و اتوب الیه!

بهار ۱۴۰۲

جلال رفیع

——————————————————————————

چاپ دیباچه استاد جلال رفع بر کتاب

طنزهای باستانی

در روزنامه اطلاعات

روز سوم دیماه ۱۴۰۲

به بهانه نود هشتمین

سال تولد

دکتر

محمد ابراهیم

باستانی پاریزی

نانوایی “نان شب “خلخال، که به همت برادران

فتح اللهی-پسران آقای باب الله فتح الهی اسمرود

در خیابان منتهی به ترمینال مسافربری خلخال به

ارانه خدمت به هم وطنان حلخالی مشغول است

که به پشتوانه تلاش وبرخورد مناسب

جایگاه خوبی را در ذهن مشتریان خلخالی

کسب کرده است وبه تبع آن،همیشه انبوهی از مشتریان

در صف خرید” نان شب” هستند.

به برادران پر تلاش فتح اللهی اسمرود که با

تدبیر،و جلب اعتماد همشهریان، باعث اعتلای

نام اسمرود شده اند،خسته نباشید می گوئیم.

کاش نام  نانوایی را “نان شب اسمرود” یا

“نان اسمرود” می گذاشتند که با این سابقه

خوب،باز در این صنف هم،پُز اسمرود را می دادیم.

؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛

منبع:توئیت اسمرودی ها

امیرالمؤمنین علیه السلام یک الگوی کامل برای همه است.

جوانیِ پرشور و پرحماسه او الگوی جوانان است.

حکومت سراسر عدل و انصاف او الگوی دولت مردان است.

زندگی سراپا مجاهدت و سراپا مسئولیت او الگوی همه مؤمنان است.

آزادگی او الگوی همه آزادگان جهان است.

سخنان حکمت آمیز و درس های ماندگار او الگوی

عالمان و دانشمندان و روشن فکران است.

::::::::::::::::::::::::::::حضرت آیت الله سیّد علی خامنه ای:::::::::::::::::::::

————————————————–>

با گرامیداشت ایّام پر فضیلت قدر

والتماس دعای خیر از روزه داران

عزیز،سالروز شهادتِ شهید راه عدالت

امیر مومنان- حضرت علی(ع) را به شما

پیروان راه حق وحقیقت تسلیت می گوییم.

—————————————————>

هیات مدیره

“موسسه ی خیریه ی شهدای اسمرود”

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

قسمت اول

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

دکترفرامرز سهرابی اسمرود                                     

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

نام امام خمینی(س) و دکتر شریعتی موقعی به گوشم خورد که در سال ۱۳۵۴ دانش آموز کلاس دهم بودم. دوست همکلاسی داشتم به نام محمدعلی سبحانی کزج که پدرش روحانی مبارزی بود. ایشان دانش آموز با هوش و زرنگی بود و اکنون پزشک متخصص گوش حلق و بینی در اصفهان است. در آن سالهای مخوف، نه تنها مطالعه آثار، حتی آوردن نام این دو بزرگوار هم جرم بود. من بصورت مخفیانه برخی اخبار و اطلاعات دینی و سیاسی را از طریق دوستم _محمدعلی دریافت می کردم.

قبل از اینکه به بازگویی تجربه زیسته ی خودم با آثار شریعتی بپردازم، مایلم شرایط واقعی زمان قبل از انقلاب اسلامی را بسیار فشرده گزارش کنم که در چه شرایطی با آثار امام، شریعتی و مطهری آشنا شدم. عزیزان نسل جدید که موقعیت زمان شاه را درک نکرده اند، لازم است بدانند که در دوره قبل از انقلاب اسلامی، خفقان وحشتناکی حاکم بود. ترس از ماموران دولتی ،بویژه ساواکی ها لرزه بر جان آدم می انداخت. در اینجا فقط سه نمونه از ایجاد جو ترس، خفقان و سرکوب آزادیها در زمان شاه را ذکر می کنم، تا دوستان و عزیزان جوان قدر نعمت آزادی را در بعد از انقلاب اسلامی خوب درک کنند (اگر عمری باقی بود، در فصل تابستان یا پس از باز نشستگی به بیان مشروح خاطرات و نظرات خواهم پرداخت).

نمونه اول: در یکی از جشنهای دربار شاهنشاهی (احتمالا سال ۱۳۵۵ که جشن ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی بود) سپاهی دانش اسمرود از سوی رژیم مامور بود تا با اخذ پول از روستائیان جشن برگزار نماید. یکی از اهالی روستای اسمرود (که شکر خدا اکنون هم در قید حیات است) به دلیل توان مالی ضعیف، پول برگزاری جشن را به سپاهی دانش روستا پرداخت نکرده بود و آن سپاهی دانش ،بعنوان مامور دولت ،به زور پول برگزاری جشن را مطالبه

می کرده و فحش ناموسی به آن فرد اسمرودی داده بود. پدرم ( مرحوم حاج آقا گلعلی سهرابی) که رییس انجمن اسمرود بود، با شجاعت تمام در مقابل زور گویی وفحاشی آن مهاجم (سپاهی دانش) ایستاده وسپاهی دانش را فراری داده بود و او به همین جرم، مشخصات تمام اعضای انجمن اسمرود آن زمان را به ساواک اردبیل داده بود و گزارش کرده بود که ” مشهدی وجه الله(گلعلی)و اعضای انجمن اسمرود به بنیان گذار رژیم پهلوی توهین کرده اند”. من یادم است که در فصل بهار که فصل اوج کار کشاورزی بود، حدود ۲ هفته از آن ۵ نفر عضو انجمن خبری نشد (که داستان مفصلی دارد و سر فرصت باید به شکنجه ها و بلاهایی که سر پدرم آورده بودند، واذیت هایی که سایر اعضای بی گناه  کشیده بودند، بازگو شود)

نمونه دوم:  ترسی که با گوشت و پوست و استخوان حس کردم، موقعی بود که تابستان آمده بودم تهران، وقتی از محله سلطنت آباد رد می شدم، با اینکه محوطه مجتمع صنایع نظامی با نرده از خیابان جدا شده بود، هنگام رد شدن از خیابان هم نمی توانستم مستقیم به طرف مجتمع نگاه کنم و انگار که مثل “دیوار موش داره، موش هم گوش داره”  در وجود تک تک ایرانی ها رسوخ کرده بود وحتی از هر گفتگوی معمولی با دوستم -مرحوم احسان اللهیاری در گذر از آن محل خودداری می کردیم. با اینکه آن زمان نه دوربینی بود و نه تجهیزات دیگر، ولی از قدم زدن در آن محوطه هم نفسم بند می آمد (بماند که با جرات و شهامتی که در انقلاب پیدا کردیم، شاید اعلامیه امام خمینی را در باره “لغو شورای سلطنت” که در آغاز انقلاب رژیم شاه تدارک دیده بود، من در همان مجتمع صنایع نظامی سلطنت آباد از نرده ها به داخل انداختم)

نمونه سوم: ترس و وحشت از رژیم پهلوی و هرآنچه نشانه ای از رژیم داشت، آسایش و امنیت را از آدم می ربود. من از بدو ورود عضو انجمن اسلامی دانشکده علوم تربیتی مدرسه عالی پارس (که با ۱۳ موسسه آموزش عالی بعد از انقلاب فرهنگی در دانشگاه علامه طباطبائی تجمیع شدند) شده بودم. سال ۱۳۵۶ که هنوز تظاهرات شروع نشده بود، در یک خانه ای در حوالی خیابان آیزنهاور (آزادی فعلی) جلسات مخفی با اعضای انجمن داشتیم که با مراقبتهای شدید امنیتی خودساخته، تک تک وارد آن خانه می شدیم و هر لحظه امکان دستگیری وجود داشت. در یکی از برنامه های انجمن اسلامی، با استفاده از هنر تئاتر، برنامه ای در مسجد خیابان ستار خان برگزار می کردیم و همزمان نمایشگاه کتابی از کتابهای دینی و سیاسی از جمله آثار شریعتی و مطهری و… دایر کرده بودیم، با اینکه حواس همه ششدانگ جمع بود که ماموری در محل نیاید، قرار بود اگر هم آمدند، تمام کتابها را جمع و فرار کنیم، دفعتا دیدیم چند نفر در لباس شخصی با کلاه لبه دار (دُوره بُورک) نمایا شدند و یکی از آنها که قد بسیار بلندی هم داشت، جلو آمد و با فریاد بلند داد زد:این کتابهای مزخرف را چرا می فروشید؟ با یک تیپا، فروشنده کتاب را چند متر آن ور تر انداخت و با چند لگد، تمام کتابها را روانه جوی آب کرد و ما نیز فرار را بر قرار ترجیح دادیم.

ادامه دارد

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

کودکی هایم کجاست؟!

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

توضیح:بارها نوشته ام وبار دگر می گویم:شما عزیزان، تنبلی بنده رابه خاطر

تایپ نکردن آثاری که در دوران ۳۰ ساله روزنامه نگاریم در نشریات مختلف و

مناسبتهای متفاوت نوشته ام،اولا با بزرگواری خودتان،ثانیابا دوبار کلیک متن

وبزرگنمائی،نادیده بگیرید.البته به قول آقای دکتر اذن الله آذرگشب،به شرط

اینکه شما هم مثل من،مطالب سایت وتلگرام را با رایانه ولب تاب ببینید.

این روش را امتحان کنید،ضرر نمی کنید؛زیرا با این کار ،حضور شما در فضاهای

مجازی نظامند می شود ودر وقت هم صرفه جویی می کنید!

برای توجیه تنبلی،چه توجیهی از این بهتر؟

————————————————————————————

*پی نوشت:

مثلا همین توضیح چند خطی را که تایپ کردم؛البته با دردسر وصرف وقت زیاد!!

تا خواستم در سایت بار گذاری کنم،اینتر نت قطع شد،گویی انگشت من هم

قطع شد؛چون مجبور شدم تا نزدیک ۲ نصف شب،دوباره تایپ کنم ودوباره

مسیر بارگذاری نوشته را از اول شروع کنم.وچه صرفه جویی از این بهتر؟!

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

توجه:روی متن دوبار کلیک کنید

شهدای        اسمرود

=========================================

ذوالفقار ستاری اسمرود

=========================================

بیشتر عکسهای این گزارش،حاصل تلاش آقایان شهرام فتح اللهی وفرهنگ ستاری است.از این  دوعزیز سپاسگزارم

=======================================

===================================
هفتمین یاواره شهدای گلگون کفنمان ، این جانهای عاشق ،مردان بی ادعا ،در زادگاهشان اسمرود،باشکوه بیش از پیش برگزارشد. این یادواره متفاوتر از سالهای پیش بود.چشم که می چرخاندی همه را می دیدی کودک وپیر ،نماینده مجلس ورئیس اداره ،دانشجو واستاد، کشاورز وکارگر،مسافر ومحاضر،بی ادعا متواضع وبدهکار، نشسته بودند و گوش جان سپرده بودند به اوای قرآن ، اغازین کلام بر نامه، که با قرائت دلنشین اقای مهران سهرابی، دلها را اسمانی کرد.================================

خیر مقدم گویی به مهمانان ارجمند توسط دکترفرامرزسهرابی _استاد تمام دانشگاه، به نمایندگی از  موسسه خیریه شهدای اسمرود و خانواده  محترم شهدا انجام گرفت ،در کلامش تکلفی نبود. همچون همیشه تواضع وخلوص در کلامش موج می زد . سالیان سال هست اورا به همین منوال می بینیم ،در سوروسوگهایمان ،در محافل خصوصی  وعمومی واین خصلت نیکویش محبوبش ساخته است .با همه می جوشد ،امید که الگویی باشد برای سایر علم اموختگانمان. عزیزان هم ولایتی اورا نه به خاطر مدرک ومقامش ،که به تواضعش می ستایند.

======================================

دکتر خالقی – نماینده محبوب مردم خلخال وکوثر سخنانش را به یاداوری سالگرد  ارتحال حضرت امام ،این عارف وسالک وقیام پانزده خرداد اغاز کردا ،ز پروژه های ملی  واستانی گفت ،ازتخصیص  اعتبارات برای راه اهن اردبیل ، از جاده ها وسدها ودر نهایت قول مساعد برای هزینه های روستایی ا.میدوار شدیم گرچه امید وارزو تنها پناهمان نیز باشد.

======================================

سکوت همچنان حاکم بود. فضای جلسه به تلطیف وتنفس نیاز داشت از آقای کرم جعفری  -ادیب وشاعرخوش ذوق،کارشناس ارشد ادبیات دانشگاه تبریز ودوست و همکار خوبم که قبلا هماهنگ کرده بودم درخواست نمودم پشت تریبون حاضرشوند .چندین سال است می شناسمش،اثار ادبی خوبی دارد ،همه از دل می گویدو لاجرم بر دل مینشاند، انسانی از عمق جان متدین، بی ریا ودلنشین.از خاطراتش با شهید صیقت گفت،از آخرین خداحافظی شهید با خانواده ودوستان،از سیمای نورانی ومصممش برای برگشت به جبهه و…،ازعلقه قلبی و ارادتش به دکتر سهرابی هم گفت.  گفت:من اسلام وانقلاب را ازاندیشه و اخلاص دکتر فرامرزاموخته ام  .سروده اش را که شروع کرد، همه سرتا پا گوش شدند.ذوق وهیجان را در چشمان حضار می شد دید.

در ضمن از آقای کرم جعفری تا کنون کتابهایی چاپ شده که از جمله آنها می توان به:

-طرحی از زندگی یک سرباز-خاطرات زندگی شهید نیک بخت محمودی طولاش اشاره کرد.همچنین در تالیف ،تدوین و ویراش چندین کتاب با  آقای رضا ملکجاری همکاری داشته ااست.

=====================================

==================================

    اسمرود

کرم جعفری طولاش

———————————————————–

{۱}

شهید توپراغیسان،محبت باغی                        غیرتون، حیرّتده قویوبدور داغی
دورآیاق اوستده ،آغ داغ سایاقی                        بیرده باخ، اوبیا ،ائله، اسمرود

{۲}
باش سمایه چکوب، اوجا داغلارون                   بنزر بهشته،یوخ چپری باغلارون
سولماسین دنیادا،آغ یاناغلارون                       بیرده گول، سنبله، گوله اسمرود
{۳}
بیر کهنه کتابدور ،داغلار قایالار                    آغ بیرچک آنالار،شانلی آتالار
ال بیر اولسا،داغ اوستینه داغ قالار             سس ویر، دوشسون دیلدن دیله اسمرود

{۴}
داغلارون گیینده، یاشیل عباسین                    باغلارون  سویونار ،کهنه لباسین
ایل اوبان ،عّزتلی شانلی یاشاسین                   سسون قوش باغدا،بولبولره اسمرود

{۵}
پنجره لر باخیر، قبلیه ساری                        گونشه دور، چشمه لرون آخاری
اوشاخلارون خمار خمار باخاری                  گتیر دیله، قصه لرون اسمرود

{۶}
تاریخه یازیلیب، شهرتی آدی                       گویلی آیدین اولسون ،آشناسی یادی
هر بیر هورمه لر ،حیدر بابادی                    واردی بو ئولکنون،چوخ شهریاری

{۷}
دورنالار کوسمسون، باغچادان باغدان            قوزانسون توستی ،اویدن اوجاغدان
دوشمسون  شاپاخلی اوزون ،ماراخدان          گنه گوی اوخشاسین، گوله اسمرود

{۸}
قوجاقوندا،قهرمانلار یاتیبلار                    دنیادا هرنه وار،باشدان آتیبلار
جان الینده،جوانلیخدا قاتیبلار                     قرمزی قان، قارا تله اسمرود

{۹}
بو باغلارون واردی بیر اوچ مارالی            رحمسیز صیاددان، سینه یارالی
چوخداندی گزوللر،ایلدن آرالی              گوز یاشون دوندریب، سیله اسمرود

{۱۰}
محرمی وار، صیقتی، نجفی            اوچ شاپاخلی گوهری ،بیر صدفی
هر اوچونون، بیردور هدفی          سال بو سوزی، دیلدن دیله اسمرود

{۱۱}

ننه یوردی یاد دان چیخماز دنیادا          مرد ایگیت لر یوردی آتماز دنیادا

دوستی بیگانیا ساتماز دنیادا              بو رسمدورائلدن ائله اسمرود

{۱۲}

غملی گویلون، بولوت کیمین دولماسین           بولاغلارون باغچالارون سولماسین
ایستی اوجاقلارون ،سویوخ اولماسین           دوندر چشمه لرون، سئله اسمرود

{۱۳}
آرزوم بودی آیدین اولسون گونلرون                    ساغ یاشاسین، قوجاقوندا ایللرون
صبحون یئلی، داریاندا تللرون                        غم غصه نی ویرریک  یئله ،اسمرود

=====================================

می  خواستم از حاج اقای ستاری  بخواهم خطیب بعدی باشد ،تمایلی نداشتند.نوبتی هم که بود نوبت جان سپردن به آواز حزین سوگواری بود

=====================================

=======================================

یادداشتهایی می دادند که از مهمانان تازه وارد تشکر کنم.  ازرئیس بنیاد شهید وهمکارانش ،از عضو هیئت علمی دانشگاه  علامه طباطبا یی- آقای دکتر پور روستا اردکانی،از دکتر آذرگشب و…همه را به نوعی از طرف  موسسه خیریه شهدای اسمرودتجلیل  وقدردانی کردم. اقای کشاورز -مداح وذاکر اهل بیت چندین سال است همدوش ما در یادواره ها حضور موثر دارد. شاید به نوحه خوانی هیچکسی مثل او عادت نکرد ه ایم .او از احوالات وداع شهدا ومظلومیتشان گفت ،دلها وصل به شهدای کربلا شد .زن ومرد گریستند .علما می گویند گریه برمصیبت سید الشهدا که شهیدان نیز جلوه ای از اویند،علاوه بر اثار معنوی ، ارامش می دهد جسم را هم سبک می سازد واین را بارها در این محافل ومجالس تجربه کرده ایم.
بیست وپنج دقیقه ای به اذان ظهر مانده بود. نوبت بیان مسایل ومشکلات روستا بود.واین بار حاج رسول انام پور سر صحنه امد. دل پری داشت از انچه به همتتش در روستا انجام شده ،از موانع وسختیهایی  که درجاده سازی وساخت استخرها ی معیشتی بر سرراهش گذاشتند واو چون نیتش پاک بود وخدمت، بر تمام مشکلات تاخت واثار ماندگار وبرکات فراوانش را نصیب زادگاهش ساخت.ازاینکه همه فرهیختگان اسمرودهمه وقت وهمه جا آماده خدمتند،نه تنها به اسمرود ،بلکه به همسایگان روستاهای همجوار محمود اباد وسوران ویوزناب  هم چراکه سالهاست اهالی این روستاها چون اعضای یک ایل وطایفه به دوستی وعشق کنار همند .

========================================

=======================================
وقت اذان بود ،صدای ملکوتی اذان  بانوای دلنشین آقای کشاورزطنین انداز شد، همه به صف بر درگاه الهی نماز گذاشتیم.بین الصلاتین حاج آقا ستاری ،تنها روحانی روستا کلامش را اغاز نمود. خوش فکر ومصلح است ودغدغه اش را از سخنش می شود فهمید .به سیرت پیامبر مهربانی اشاره کرد به وحدت ویکرنگی ، مخصوصا جوانها که سرمایه اند وامید اینده .از احترام  وتحمل همدیگر در فضای مجازی  وپرهیز از نخوت وخودستایی  گفت.که همه بنده خداییم ،وپیش او عزیز ،تنها به تقوا .

===================================

======================================
پس از صرف ناهار که با وجودکمبود امکانات ،به بهترین شکل تدارک دیده شده بود ،مهمانان راکه بدرقه کردیم، دوباره برحلقه صمیمی تر نشستیم ،این بار دیگر خودمان بودیم در خلوت وپناه مرادمان -عینالی بابا ،جلسه اختصاصی اعضای موسسه بود .حاج منصورانام پوراین مرد تلاشگر بی ادعا شروع کردند به تشریح فعالیتها از اغازین روز تشکیل تا به امروز .از اقدامات انجام گرفته وکمبودها گفت از پروژه های در دست اقدام .مخصوصا ساخت خانه محرومین واینکه برای تکمیل این خانه کمبود اعتبار دارند .دوباره اعضا تمام قد ایستادند ،استین بالا زدند وهرچه درتوان داشتند د رطبق اخلاص گذاشتند ،اما برای اتمام این پروژه،همچنان به یاری همگان نیازمندیم تا هر چه زودت تحویل شود.

=====================================

======================================
دکتر آذر گشب که پس از سالیان دراز دوری از دیار در اغوش گرم زادگاهش ارام گرفته بود ،عنان سخن به دست گرفت .انچنان به شوق سخن می گفت که گویی در طول این همه سال بااهالی زندگی کرده .با خلق وخوی روستایی  ،با زبان شیرین وفصیح از کودکیش گفت ومشکلات تحصیلی ،ازهمت پدران ومادران در ساخت مسجد ومدرسه، از اتحاد وهمدلی بی مثال قدیم،از طرح هایش برای ابادانی بیشتروستایش این علاقه اش را در نگاه  حضار می شد احساس کرد.از وظایف دولت در قبال تحویل این همه سرمایه انسانی به کشوراز استاد وپزشک وقاضی وووکیل ومعلم  ونخبه هایی که رکود  زده اندگرفته تا انسانهای تلاشگر وحلال زاده ای که نه تنها اهل هیچ کار غیر اخلاقی نبودند بلکه الگوی اصیل انسانی اند واین وظیفه دولت است که دراین روستا تسهیلات زندگی ایجاد کند.

======================================

حاج اقا ستاری از جمله مخالفان تعریف پروژه جدید به صورت متوالی بودند، دکتر اذرگشب  وبیشتر اعضاهم موافق این ایده .بحث بر سر پرداخت حق عضویت به پیش امد چکش کاری زیادی شد ود رنهایت مصوب شد که ماهیانه  حداقل پنج هزر تومان توسط تمام هم ولا یتی ها برای هزینه های جاری وپابرجا ماندن موسسه پرداخت شود وحق هم همین است امید که اتفاق افتد.
محمد ولی سهرابی آخرین نفری بود که به سخن نشست.
اوکه تنها نویسنده وروزنامه نگار   دیار مان، اسمرود است، سالهاست به عنوان نویسنده،سردبیر ومدیر مسئول نشریات موسسه اطلاعات فعالیت دارد.موسس وگرداننده سایت “آفتاب اسمرود “شکوه هاداشت از اینکه سایت  از نطر همکاری قلمی ،مورد بی مهری اعضا قرار گرفته  است ،چراکه این فضای گسترده ،ویترین وتابلوی همه فعالیت  هاوعملکرد فرهنگی روستاست ،چرا که همه هم ولایتیهای اسمرود،اهالی روستاهای همجوار،وحتی خیلی از خلخالیهای مقیم سراسر کشور  ،شناخت کلی از روستا،نیروی انسانی و توانا ئی های موجود در روستا را از طریق همین سایت کسب ودر مود روستا واهالی آن دا وری می کنند . اطلاعات جامع وکامل در مورد دانش آموختگان روستا،حتی برای خود اهالی روستا هم منبع  ومرجع مناسبی جهت شناخت افراد وتوانائی های نیروی انسانی وشناخت کامل  افراد  ازهمدیگر است .واز ویزگی های این سایت،تولیدی بودن ۹۰ در صد مطالب آن است  وبه ندرت کپی برداری از منابع دیگر است البته  آماربازدیدها ی روزانه وماهانه نشان از رقابت این سایت روستائی با  سایتهای بزرگ  شهری و ومراکز بخش است ودر میان سایتهای روستائی خلخال، از نظر محتوای مطالب تولیدی،به روزبودن  ومراجعه روزانه ،از پر بیننده ترین سایتهای روستائی  استان محسوب می شود. امید که همجون گذشته،باهمکاری قلمی همه اسمرودی ها،سایت همچنان در مسیر پیشرفت گام بردارد و تابلو آبرو مندانه ای برای انعکاس عملکرد اسمرود در سطح منطقه باشد.

در ضمن طبق وعده،هدایائی نیز از طرف موسسه خیره  وسایت آفتاب اسمرود،به عنوان جایزه به آقایان مهندس اسماعیل آزمون وذوالفقار ستاری،به خاطر همکاری صمیمانه با سایت در سالهای گذشته اهدا واز آنها قدر انی شد.

=======================================

======================================

وبه این ترتیب ، هفتمین یادواره  شهدا نیز به اتمام رسید وبه امید برگزاری با شکوهتر روستا را ترک کردیم.

=====================================

…واین ها هم عکسهایی به یادگار از یاد واره هفتم وپس از بدرقه مهمانان مراس

===================================

از آقای ذوالفقار ستاری، که اجرای مراسم امسال را هم بر عهده داشتند، به خاطر ارسال این گزارش جامع وکامل سپاسگزارم

===================================

دوستانی که از شعر خوانی جناب آقای جعفری عکس تکی دارند، لطفا به نشانی سایت ارسال کنند.

=====================================

* ادامه راه امام فقط با بصیرت و صبر میسر است. نگذارید به بهانه‌های گوناگون آدم‌های کم بصیرت، یا کم صبر یا خودخواه با بی‌توجه به مصالح عمومی مردم میان صفوف مستحکم شما فاصله بیاندازد، شما را نسبت به یکدیگریا نسبت به مسئولین دل چرکین و نگران کنند آگاه باشید و بدانید این راه به هدف خواهد رسید.

=============================

رهبر انقلاب اسلامی-حضرت آیت الله خامنه ای

=============================
با عرض تسلیت ایام رحلت حضرت امام خمینی(ره) وگرمیداشت ۱۵ خرداد۴۲،یاد ونام امام راحل را همزمان با بیست و هفتمین سالگرد عروج ملکوتیش ،در هفتمین یاد واره شهدای اسمرود،گرامی خواهیم داشت.وعده دیدار ما،روز جمعه-۱۴ خردادماه-روستای اسمرود
=============================
موسسه ی خیریه ی شهدای اسمرود
=============================

“حضرت محمد(ص)”

===========================

جناب آقای دکتر فرامرز سهرابی اسمرود

استاد محترم دانشگاه علامه طبا طبایی

=========================

===========================

گشایش عرصه های نوین علمی،تنها با کوشش عالمانه،متعهدانه واندیشه خرد ورزانه اندیشمندانی فراهم می آید که علم وعمل را سر لوحه کار خویش دارند.به یقین،با عنایت به تلاش صادقانه وعالمانه در کسب بالاترین مدارج علمی وتربیت دانشجویان پژوهشگر در مقطع تحصیلات تکمیلی، جناب عالی مصداق عالمان عملگرا هستید.

   خبر ارتقای جناب عالی به مرتبه استادی دانشگاه؛با کسب بالاترین امتیاز علمی وپژوهشی،ثمره تلاش مجدانه شما در این عرصه است.این موفقیت بزرگ علمی ،باعث خوشحا لی اهالی عالم پرور روستای اسمرود وخلخال شد.

  با تبریک این موفقیت به جناب عالی وخانواده محترم،سربلندی،سعادت وموفقیت های روز افزون شمارا از خداوند بزرگ

 خوا هانیم.

=======================

هیات مدیره ی “موسسه ی خیریه ی شهدای اسمرود”

گذری و نظری بر زندگینامه و وصیت‌نامه

شهید نجف اللهیاری

———————————————-

توضیح:

۱-این متن،کامل در شماره اردیبهشت مجله جوانان امروز چاپ شده است.

۲-جهت اطلاع نسل جدید اسمرود ،توضیح این نکته ضروری است که  فامیلی خانواده آقایان

اللهیاری اسمرود در حقیقت همان  فامیلی خانواده سهرابی است که در زمان رضاشاه برای

فرار از سربازی جوانان،به اللهیاری تغییر نام داده اند.

__________________________________________

اشاره

همانگونه که تاریخ آینده ما از حضور شهیدان، شهیدانی که به واقع سازندگان همان تاریخند، خالی نخواهد بود، زندگی شهیدان برای بازماندگان الگو و پیامشان همواره بر دلهای رهروان آنها ثبت خواهد شد و همین پیامها بهترین گواه است که شهیدان راه شهادت را با آگاهی کامل انتخاب کرده و قدم به میدان رزم نهاده‌اند.

شهادت معمّایی است که دشمن هرگز نمی‌تواند سرّ آن را بگشاید. هر شهیدی که در میدان رزم به خاک می‌افتد، دشمن می‌پندارد که عرصه رزمگاه از حریفان خالی مانده است؛ امّا دیری نمی‌گذرد که به جای او دهها و صدها دلاور جان بر کف، قدم به میدان می‌نهند و نبرد را ادامه می‌دهند، دلاورانی که با شهادت هر یک از آنها، دو باره جان بر کفانی دیگر به میدان می‌آیند و این تصاعد فزاینده، همچنان پیش می‌رود تا ریشه ظلم و ظالم از جهان کنده شود. و امّا گوشه‌هایی از زندگینامه شهید:

=============================

زندگی نامه

“شهید نجف اللهیاری» در سال ۱۳۴۵ در یک خانواده کشاورز و زحمت‌کش در روستای «اَسْمَروُدْ» از توابع شهرستان خلخال چشم به جهان گشود و بعد از گذراندن تحصیلات ابتدایی، به علت فقر مالی، مجبور به ترک تحصیل شد تا بتواند از این طریق گوشه‌ای از مشکلات تامین معاش خانواده را حل کند. علاقه شدید وی به جبهه و جنگ او را از محیط کار و تلاش به سوی جبهه کشاند و در سال ۶۱ از طریق بسیج سپاه پاسداران به جبهه‌های غرب کشور عازم شد. و در همین ایام حضور وی در جبهه غرب بود که خبر فوت پدرش در دیار غربت او را سخت آزرده خاطر نمود، چرا که پدرش تنها امید او و سایر اعضای خانواده بود. حالا او مانده و بار سنگین مشکلات زندگی بر دوش و سرپرستی خانواده ۶ نفری. اما شهید نجف هیچ وقت از مشکلات زندگی نهراسید و با وجود کمی سن، به نبرد مشکلات شتافت تا مادر و برادران و خواهران خردسالش با وجود او جای خالی پدر را احساس ننمایند.

«شهید نجف» با هزاران مشکلات در زندگی، جهت سر و سامان دادن به وضع خانواده، ناچار به انتقال خانواده‌اش به تهران شد و از آنجا که مسئولیت سنگین تأمین معاش خانواده را بر دوش خود احساس می‌نمود، شبانه ‌روز در تلاش و کوشش بود تا مبادا خانواده‌اش در فراق پدر دچار سختی و مشقت شوند. بالاخره زمان سربازیش فرا رسید، با وجود اینکه تنها سرپرست خانواده بود تا رو براه شدن برنامه کفالت، علاقه‌اش به سپاه موجب شد که برای انجام خدمت سربازی وارد سپاه شود تا ضمن سپری ساختن خدمت سربازی به عضویت سپاه درآید. از آنجایی که قبلاً سابقه حضور در جبهه را داشت، از همان اوائل ورودش به منطقه، در خطوط مقدم جبهه مشغول فعالیت بود. و همواره در برگشت از جبهه، درباره عشق و علاقه‌اش به خدمت در سپاه و جبهه‌ها سخن می‌گفت و دوستان و آشنایان را به حضور در جبهه‌ها تشویق می‌نمود. در هر بار مراجعت از جبهه، شور و حال عجیبی داشت بطوریکه در آخرین مرخصی که در تاریخ ۱۵/۱۰/۶۶ آمده بود، با اصرار پرچم سبزی را که از منطقه آورده بود، در بالای در خانه نصب می‌کند و می‌گوید: شاید این آخرین دیدارمان باشد و عاقبت،این، آخرین دیدارش شد و بعد از چند روز بازگشت از آخرین مرخصی، در عملیات بیت‌المقدس۲ در شهر ماووت عراق شرکت نمود و قهرمانانه به نبرد با دشمن زبون شتافت و سرانجام در تاریخ ۶/۱۱/۶۶ به آرزوی خود که همانا شهادت در راه خدا بود رسید.

«یادش گرامی و راهش پر رهرو باد»

وصیتنامة شهید

گرچه وصیتنامة شهیدان مانند نوشته‌های ادیبانه به عبارات پرنقش و نگار آراسته نیست، اما این نوشته‌ها سخنانی هستند که از اعماق دل شهیدان تراوش می‌کنند بنابراین شکی نیست که: سخنی که از دل بر آمده باشد، لاجرم بر دلها خواهد نشست.

بسم‌ا…الرحمن‌الرحیم

و من یقاتل فی سبیل‌ا… فیقتل اویغلب فسوف نوتیه اجرأعظیماً

کسی که در راه خدا جهاد کند، چه کشته شود یا پیروز گردد، به زودی پاداش عظیمی به وی عطا خواهیم کرد.

با درود فراوان بر منجی عالم بشریت مهدی موعود(عج) و نایب برحقش امام خمینی و با سلام بر شهیدان گلگون‌کفن ایران، وصیتنامه‌ام را اینچنین آغاز می‌کنم: خداوندا من موجودی ضعیفم که تو امانت داده بودی و خود راضی شدی که این امانت را پس بگیری. بارالها از تو می‌خواهم که گناهان مرا ببخشی و این بنده حقیر و روسیاهت را، به درگاهت بپذیری. با وجود این که  می‌دانم لیاقت این را ندارم که با پروردگارم راز و نیاز کنم، اما مادر جان می‌دانم که تو از شهید شدن من ناراحت می‌شوی، چون برای من زحمت زیاد کشیده‌ای و بی‌خوابی کشیده‌ای و رنجها و مشقات زیادی را متحمل شده‌ای. با وجود این که  پدر بر سر ما نبود تو برای من و برادران و خواهران کوچکم، بی‌نهایت رنج برده‌ای. مادرم از تو می‌خواهم بعد از شهید شدنم سر مزارم گریة زیاد نکنی و لباس سیاه نپوشی. می‌دانم که این کار برایت سخت است ولی این کار شما مشت محکمی است بر دهان دشمنان اسلام. می‌خواهم که نمازهای یومیه‌ات را ترک نکنی و مرا حلال کنی و از من راضی باشی. برادر عزیزم امیدوارم که تو بعد از شهادت من سلاح مرا به زمین نگذاری و راه مرا ادامه دهی و از تو می‌خواهم که هرکاری که بر یک فرد مسلمان واجب است انجام دهی. به‌خصوص نمازخواندن و روزه را که به فرمودة پیامبر اسلام اینها ستون دین هستند، فراموش نکنی. و با اهل خانواده با مهربانی رفتار کنی و از شما می‌خواهم که اگر با شما بد رفتاری کرده‌ام، مرا ببخشید و حلال کنید.

از طرف من از تمامی دوستان و آشنایان حلالیت بطلبید. مادر جان، قسمت می‌دهم که بعد از من از بچه‌ها به‌خوبی مواظبت کنی، همان‌طوری که تا به حال مواظب و مراقب بوده‌ای و از شما می‌خواهم که نگذارید خواهر یا برادرانم بر سر مزارم زیاد گریه کنند چون من راهم را آگاهانه انتخاب کرده‌ام، راه سیدالشهداء و راه پسرعمویم ،شهید صیقت سهرابی و دیگر شهدای ایران را. امیدوارم هر شب جمعه که بر سر مزار من می‌آیید، از شهدای دیگر هم یاد کنید. امیدوارم که تمام برادران عزیز راه من وشهدای انقلاب اسلامی را ادامه دهند و سنگر ما را خالی نگذارند و پرچم اسلام را همواره در اهتزاز نگه دارند و دستورات رهبر انقلاب را لبیک گفته و مو به مو اجرا نمایید. از شما می‌خواهم که سعی کنید به نماز جمعه بروید، به زیردستان خود زور نگویید و بی‌احترامی نکنید و تا حد امکان به فقرا و تهی‌دستان کمک کنید.

با آرزوی طول عمر برای امام امت وصیتنامه‌ام را به پایان می‌رسانم.

جنگ جنگ تا پیروزی

———————-

نجف اللهیاری

تاریخ ۳۰/۹/۶۶

===========

————————————————————————- —————————–                                                             هماره تازه بود                  

یاد بود عاشورا   

==========

عکسهای این مجموعه که

بتدریج مشاهده  خواهید کرد

حاصل تلاش آقایان:حسین اسدی،سید عسگر عظیمی

علی همراهی ومجید ستاری؛ باهمکاری آقای رشیدی

است که از

همه این عزیزان سپاسگزارم.

===========================

==============================

==============================

==============================

==============================

==============================

==============================

=============================

=============================

==============================

=============================

عشق حسین است،چه ها می کند.

پروانه خانم

 یقینا با پای دل،همراه عزاداران حسینی است!

——————————————————–

عکس،شکار آقای سید عسگر عظیمی است

***************************************

سلام آقای سهرابی ،خوش به حال پروانه خانوم که با اون سن و سال  وپیری

باز با پای پیاده{برهنه} تو اون برف  و سرمای سوزناک  به عشق امام حسین (ع)

از روستای اسمرود به محمود آباد می رود . چه سعادتی .!!

عزاداریاتون مورد {قبول}درگاه حق

التماس دعا-مجید ستاری

*****************************************

—————————————————————-

دوتصویر از:زمستان و مسجد محمود آباد

=============================

…ونماز جماعت ظهر عاشورا که فلسفه قیام

امام حسین(ع)برای احیای همین امر به معروفها

ونهی از منکرها بود وبس.

==========================

——————————————————————-

——————————————————————-

—————————————————————–

——————————————————————

——————————————————————-

——————————————————————-

——————————————————————–

——————————————————————

—————————————————————–

——————————————————————–

——————————————————————

——————————————————————

حسین ، کشته دیروز و رهبر روز است                       قیام اوست ، که پیوسته نهضت آموز است

تمام زندگی او ، عقیده بود و جهاد                               اگر چه مدت جنگ حسین یک روز است

هماره تازه بود یاد بود عاشورا                                    که روز حق و عدالت ، همیشه نوروز است

حسین ، به ظاهر ، اگر چه شد مغلوب                          شکست اوست ، که در هر زمانه پیروز است

                                                                                        حبیب چایچیان

——————————————————————————————————–

     عشق حسین که بر دل وجان مسلمانان جهان است،گرما وسرما نمی شناسد.شهرها وروستاهای آذربایجان وبسیاری از شهرهای ایران اسلامی، در ایام تاسوعا وعاشورای حسینی،در زیر بارش شدید برف وباران پائیزی شاهد طوفان دل عزادارانی بود که سرمای جان سوز رابا گرمای دلنشین ارادت به ۷۲ شهید کربلا،به جان خریده بودند.

    روستای اسمرود ومسجد عینعلی بابا، همچون سالهای گذشته شاهد عزاداری بی ریای زنان ومردان ولایت مدار وحسینی  بود که علی رغم بارش شدید برف وکولاک پائیزی،از شهرهای مختلف،خود را به روستا رسانده ودر دو روز عزاداری، عشق واخلاص خود را به قافله سالار شهدای کربلا و۷۲ یار با وفایش ابراز کردند.

    به پیروی از سنت چندین ساله، هیئات عزاداری اسمرود،امسال عصر عاشورا، در مسجد روستای محمود آباد حضور یافت تا عاشقان  وارادت مندان ابا عبدالله دوروستا همگام وهمراه هم با شور وشعور حسینی، به عزاداری بپر دازد.

روز عاشورا نیز،زیر بارش برف،هیئات عزاداری با تجمع در مسجد روستا، با مداحی وذکر مصیبت آقایان:

نوری،طاهری،اسدی وسهرابی ،عازم قبرستان روستا ومحل یاد مان شهید صیقت سهرابی شدند.هنگام حرکت دسته عزاداری،عاشقان امام حسین(ع) با ذبح چندین راس گوسفند، پذ یرائی از میهمانان مراسم را عهده دار شدند ویا با توزیع گوشت قربانی، این سنت دیرینه را به جا آوردند.

  با اذان ظهر عاشورا، نماز ظهر وعصر عاشورا به جماعت، بر گزارشد تا این رسم وسنت حسنه که یاد گار امام حسین (ع) در ظهر عاشورای سال ۶۲ هجری است، همچنان زنده وپایدار بماند ،که هدف امام حسین(ع) هم

 بر پائی قسط وعدل واقامه نماز در جامعه آن روز وهمه ایام تاریخ بوده وهست.

  از عبرت های آموزنده چنین ایامی وهر محفل ومجلس ذکری، یاد عزیزانی است که سالها با ما ودر کنار بوده وهر سال،جای خالی شان در میان جمع احساس می شود .از سینه زنان زنجیر زنان ومتولیان امور مراسم تاسوعا وعاشورای امام حسین (ع)  که مخلصانه ،گرمی بخش محفل ومجلس سید الشهدا بودند واینک رخ در نقاب خاک کشیده اند ویاد ونامشان برای همیشه در ذهن ها ماندگار است واگر یادی ازآنها  نکنیم وزحماتشان را قدر ندانیم،آیندگان نیز با ما چنین خواهند کرد.

    بزرگ مردانی که من از دوران کودکی در محافل مذهبی،منبر وامور خیر،چهره هایشان را  دیده ام  و خاطراتشان درذ هنم نقش بسته است و در محرم سال ۹۳ ومحرم های گذشته، جای خالیشان را در مسجد دیده ام  ، وظیفه می دانم با ذکر نام،یادشان را گرامی بدارم واز شما هم تقاضا کنم که با ذکر فاتحه ای، برای این عزیزان، وهمه در گذشتگان روستای اسمرود،نام نیکشان را زنده نگه داریم که این بزرگان،در دوران حیات پر بار خویش، با اعمال ورفتار وگفتار نیک خویش،در تربیت دینی واعتقادی ما نقش به سزائی داشته اند.از جمله،مرحومان مغفور:

      کربلائی قنبر آزمون- (فیض الله ،عوض وشیرالله) فتح اللهی -اژ در صادقی-سبزعلی سهرابی-

علیرضا اانام پور-(اصلان،محبت ومشهد علی) همراهی-(نوروز ،حاج گلعلی، حسین وعطا الله) سهرابی –(نور محمد، علی محمد،ناز علی واحسان) اللهیاری-(زید الله،قدرت،حاج صبرالله،حیات الله واروجعلی) اسدیان(اسدی) (خیبر وبهبود) رضایی-(ید الله،حجت، وصفت الله) محمدی-(سلطان علی وبهار علی) مهری-(رستم

سراج،فرخ،افضل وکاظم) ستاری- الف الله آذر گشب(صابر نیا)-(عزیز الله وسیف الله) رحیمی-(جمال،فیروز و آزاد) قلیزاده،سیر الله رشیدی،رحیم جلالی،جلال عظیمی وبسیاری از به حق پیوستگانی که من ندیده ام و یا از قلم افتاده است؛ بخصوص گل سرسبد جوانان اسمرود،شهیدان عالی مقام-محرم اسدیان،صیقت سهرابی و نجف اللهیاری که نام و یادشان عزت و افتخار روستای اسمرود است.

================================