پاسداشت حرمت قلم

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

… و درود خدا بر تمامی وقایع نگارانی که

حرمت قلم و آگاهی را پاس می‌دارند

و خامه خویش را جز در مسیر حق و عدالت به کار نمی‌گیرند.

 و درود خدا بر تمامی خبرنگاران شهید که قلم را سلاح خویش

و رسانه را سنگر دفاع از استقلال و آزادی و مقابله

با زرمندان و زورمندان بریده از انسانیت و قدرت‌های

سلطه‌گر جهانی قرار دادند و در این راه پرافتخار به لقا محبوب رسیدند.

خبرنگار باید بداند و می‌داند که آن کس که آگاه‌تر است مسؤول‌تر است.

مسؤول در قبال ملت و کشور،

مسؤول در قبال باورها و اعتقادات مردم،

مسؤول در قبال منافع ملی،

مسؤول در قبال تجاوز فکری و اندیشه‌ای بیگانه به مرزهای فرهنگی،

مسؤول در قبال اخلاق جامعه؛

مسؤول در قبال کژاندیشی و کژ رفتاری‌های اداره ‏کنندگان کشور

و این مسؤولیت و مسؤولیت‌ها نه تنها محدودیت نمی‌آفریند،

بلکه راه رسیدن به کمال را در این حرفه مقدس

برای او هموار و هموارتر می‌سازد و

خبرنگار به جایگاهی می‌رسد که جز رضایت حضرت دوست نمی‌بیند.

::

::

روزتان

مبارک

پاسداران

حرمت

قلم

و

آگاهی

……………………………………………………………….

38 بهار در زمستان

۱۲ بهمن،سالروز ورود تاریخی امام خمینی به خاک وطن،وآغاز جشن۳۸ سالگی

انقلاب اسلامی را با یا د ونام امام راحل وتمامی شهدای جان برکف ومبارزان دلیر

آزادی  واستقلال کشور گرامی می داریم.

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

———————————————

محمد ولی سهرابی اسمرود

—————————--
«بهمن» نامی آشنا برای ملت ایران و تمامی جهانیان است، «بهمن» نامی است از نامهای بهار انقلاب که سرنوشت ظلمانی ملتی خداجو در این ماه به سوی نور رهنمون شده است. همانگونه که نام انقلاب اسلامی در سراسر جهان بی‌نام خمینی(ره) شناخته شده نیست، تاریخ پرفراز و نشیب انقلاب اسلامی ما نیز بی‌نام «بهمن» جلوه‌ای ندارد. «بهمن» ماه به بار نشستن تلاشهای ملتی است خستگی ناپذیر که سالها به قیام ایستاد و فریاد آزادی و استقلال سر داد.
«بهمن» نخستین روز تولد و بعثت مجدد انسان‌های پاکباخته و جان برکف و در یک کلام تاریخ مجسم انقلاب اسلامی است. از خرداد۴۲ تا بهمن ۵۷ «بهمن»، یادآور مردانگی، حمیت و فداکاری و استقامت ملت سرافرازی است که طنین فریاد رسا و خشم مقدسشان طومار ظلم و جور را پیچید تا در خویشتن خویش هویت و استقلال را تجربه کند.
به راستی چه باشکوه و پرخاطره بود حماسة حضور ملتی که با دستهایی خالی و با حنجره‌هایی پر از فریاد و خشم و قدمهایی استوار بر سنگفرش خیابان‌ها به قیام ایستادند و تن نحیف حکومتی جبّار را به لرزه در آوردند و سکوت شب را در هم شکستند و در انتظار فجر، لیالی عشر را به صبح پیروزی پیوند زدند.
«بهمن» ماه اتحاد است. ماهی است که «من» و «تو» «ما» شدیم، از خود گسیستم و به هم پیوستیم و صلای استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی را سردادیم. صلایی که افول دیو سیرتان را رقم زد و حضور فرشتگان را فریاد. مگر نه این است که ملّت ما با همین شعار حدیث خویش را در گوش تاریخ نجوا کرد و باد، پیغام رهائی را تا خورشید برد و در سراسر گیتی پراکند تا سرمشقی باشد برای تمامی آزادگان و ستمدیدگان جهان که کیان هویت خویش را از تعرض متعرضان پاس دارند و همچون طوفانی سهمگین پایگاه کفر و ستم را با هیمنة حضورشان بشکنند.
«بهمن»روایت تاریخی است که ملت ما چون دریا بر آشفت و چونان موجی روان برخاست و در راه شرف ترک دل و دیده و سر نمود و به تیر بلا سینه سپر کرد و خورشید وار بر شب دیجور، پیروز شد.
«بهمن» ماه حماسه، شهادت و جانبازی است. یادآور رشادت دلیر مردانی است که خونشان استمرار خط سرخی شد تا ایثار به پای آنها زانو زند و استقامت به خوناب عشق آنها تعظیم کند. خون شهیدان بهمن جاوید و در دیده‌ها نشست و عزمها را جزمتر کرد و فرش خونین قیام را گسترد، خط خونی که جاری زمان شد و طومار پیچ فرعونیان!
«بهمن» ماهی است که یکی از بزرگترین رویدادهای تاریخی معاصر در این ماه رقم خورد و به دنبال خشم مقدس ملت مسلمان ایران، یکی از قدرتمندترین رژیمهای سلطنتی جهان که ابر قدرتی چون آمریکا از آن حمایت و پشتیبانی می‌کرد، سرنگون شد.
از ویژگی‌های بارز انقلاب اسلامی که در سایر انقلاب‌های جهان وجود نداشته و یا کمرنگ‌تر جلوه‌گر بوده است، نخست رهبری مدبرانه و الهی حضرت امام رضوان‌الله تعالی علیه و دیگر اتحاد و یکپارچگی همه گروه‌ها و طبقات اجتماعی، در بسیج علیه رژیم طاغوت و حضور همه جانبه در تمام صحنه‌های سیاسی و اجتماعی بوده است. همین ویژگی برجسته باعث شد تا انقلاب به طور یکسان در میان تمام اقشار مردم مقبولیتی عام یابد و به تبع آن، همه خود را در امر صیانت و حراست از انقلاب و ارزشهای والای آن سهیم دانستند و این همبستگی و اتحاد بود که انقلاب اسلامی را با وجود تمام توطئه‌های دشمنان به سوی ساحل امن و نجات رساند تا ما اینک شاهد۳۷زمستان بهاری باشیم که با انقلاب و مردم انقلابی این مرز و بوم سپری شد.
به راستی ملت ما چه روزهای سخت اما شیرینی را در این دوران ۳۷ ساله سپری کرد. روزهایی که زمستان سرد و یخ زده با دلهای گرم و قلب‌های مملو از عشق به خدمت به همنوعان به بهاری دلنشین مبدل می‌شد. روزهایی که حتی توپ و تانک دشمن نیز با مشت‌های گره کرده ملت به پا خاسته یارای مقابله نداشت. روزهایی که ندای «هل من ناصر ینصرنی» را خیل عظیم ملّت پاسخ مثبت می‌داد، روزهایی که مردم انقلابی با تمام وجود، جان شیرین خود را در گرو انقلاب نهاده بودند و ایران یکپارچه شور وحماسه و عشق و ایثار بود.
همه این عوامل در مجموعه انقلاب اسلامی باعث شد که طاغوت برخوردار از پشتیبانی تمامی استکبار، در برابر اراده پولادین ملت سرتعظیم فرود آورد و بار دیگر ملت سرافراز ایران به برکت رهبری پیامبر گونه امام راحل، نَفِسِ سرکوب شده و عزت منکوب شده خویش را بازیافت و درخت بی‌بار نومیدی مردم در پرتو رشادت، میوة امیّد و پیروزی و ظفر داد.
در آغاز سی و هفتمین بهار پیروزی، بار دیگر زنگ خاطره‌های دوران انقلاب به صدا در خواهد آمد و ملت بزرگ ایران با ابراز خشم مقدس دیرینه خویش نسبت به دشمنان اسلام و انقلاب اسلامی، شعور و شعار را در هم خواهند آمیخت و تکبیر رسایشان در روز پیروزی انقلاب، در کوی و برزن سراسر کشور طنین انداز خواهد شد تا پیامی باشد برای تمامی دشمنان و بدخواهانی که دل به نابودی ما و یا کم‌رنگی حضور مردم در صحنه‌های سیاسی و اجتماعی دوخته‌اند.
حضور حماسی در راهپیمایی سی ‌و هفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی و نیز حضور در پای صندوق‌های رأی هفتم اسفند ماه، همزمان با موفقیت‌های دولت تدبیر و امید، مکمل حضورهای بی‌شمار این ملت همیشه در صحنه خواهد بود تا در پرتو عنایت حق و تدبیر رهبری، باعث اقتدار نظام جمهوری اسلامی ایران در سراسر گیتی باشد، ان‌شاء الله.

=========================================

-به نقل از روزنامه اطلاعات/چهار شنبه/۲۱بهمن ماه ۱۳۹۴

استقلال طلبی جوانان

موهبت یا کابوس؟!

=======================

محمد ولی سهرابی اسمرود

……………………………………..

دهة پنجاه و شصت ـ دوران نوجوانی و جوانی ما، در ولایت ما تعداد انگشت شماری زن و مرد بالای ۴۰ سال بودند که به دلایلی ازدواج نکرده بودند و همین، بهانه‌ای بود که در کوی و برزن، انگشت نمای خاص و عام شوند. حتی وقتی سن آن‌ها از مرز ۵۰ سال گذشت، عده‌ای با واژه «بیچاره» خطابشان می‌کردند و گاهی نیز مجرد ماندن این گروه اندک را به سحرو جادو گره می‌زدند و…، خلاصه،‌ مجرد ماندن همان و زیر ذره‌بین نگاه معنی دار خلق‌ا… بودن همان!

امّا گویی اینک ورق برگشته، ارزش‌ها عوض شده، تعداد انگشت شمار مجردها به تعداد بی‌شمار رسیده،‌ نگاه‌ها دیگر ذره‌بینی نیست، انگشت نما شدن دیگر برای ۳۵ ساله‌های مجرد ما عادی شده و رفته‌رفته مجرد بودن و مجرد زیستن هم بخشی از زندگی پرشرو شور ایرانی‌ها شده است.

به آمار و ارقام وزرا، روسا، مدیران کل و مسئولین ریز و درشت کشورمان کاری نداریم و تره‌ای‌هم برای آمارشان خرد نمی‌کنیم، چرا که معتقدیم وظیفه آن‌ها به جای دادن آمار و ارقام وضعیت نابه‌سامان ازدواج و طلاق، برنامه‌ریزی و خروج از بحران‌های به وجود آمده است و در یک کلام، آنها مسبب این وضعیت هستند و مستحق تأدیب و مجازات، اما به دور و بر خودمان که نگاه می‌کنیم،گویاتر از آمار هر مسئولی، مردان و زنان مجردی را می‌بینیم که دیگر اطلاق واژه جوان برایشان زیبنده نیست، چرا که از جوانی فاصله گرفته‌اند و به جمع بی‌شمارِ آمار مجردان پیوسته‌اند.

به راستی‌، من و شما با دیدن و شنیدن این وضعیت و آمار، احساس بدی نسبت به آیندة جوانانی که زندگی مجردی برایشان عادی شده، نخواهیم داشت؟

به قول یک جامعه‌شناس، زمانی استقلال‌طلبی جوانان در خانواده‌ها، یک موهبت الهی تصور می‌شد، امّا همین موهبتِ الهی دیروز، اینک به دلیل تمایل جوانان به زندگی مجردی، به کابوسی برای خانواده‌ها تبدیل شده که به یقین، جامعة ما نیز در آینده‌ای نه چندان دور، مزه تلخ این کابوس را مزه‌مزه خواهد کرد.

عدم برنامه‌ریزی اصولی، سردرگمی و گاهی بی‌کفایتی برخی مسئولین و متولیان امور جوانان، نهادهای فرهنگی، مسئولین حوزه و دانشگاه و… در قبال تحکیم و تقویت بنیاد و کانون خانواده، سبب‌ساز بروز و ظهور این پدیدة نوظهور و نامبارک در جامعة کنونی است، چرا که با افزایش سن ازدواج و یا عدم تمایل برخی از جوانان برای ازدواج، جوانِ خانواده احساس سرباربودن می‌‌کند و تمایل و اقدام به زندگی مجردی هم به طور حتم در جامعة مجازی شده کنونی، انحراف‌های اجتماعی را به دنبال خواهد داشت که گریزی از آن نیست.

ازدواج و تشکیل خانواده، از ویژگی‌های جامعة بشری و خصوصاً دین مبین اسلام است که به فرمودة پیامبر اعظم ـ حضرت محمّد مصطفی(ص):‌ هیچ بنائی مستحکمتر از بنائی نیست که با ازدواج بنا نهاده می‌شود، امّا چرا این بنای مستحکم و این سرمایة عظیم و استوار خانواده ایرانی و اسلامی، رفته رفته پایه‌هایش سست شده و گاهی لرزان می‌شود، حکایت و گفته‌ها و ناگفته‌های فراوانی دارد که مجال پرداختن و شرح و بسط همه این عوامل نیست و بنده فهرست‌وار، به برخی از این عوامل اشاره می‌کنم و همة شما مخاطبان جوان مجله را به نقد و بررسی عوامل ذکرشده و همچنین ابراز و اظهارنظر در مورد چرایی تمایل برخی از جوانان به زندگی مجردی و عدم تمایل به ازدواج، در اوج جوانی، فرا می‌خوانم.

اما عواملی که به نظر من، در تجرد و تمایل به زندگی مجردی در جوانان تأثیرگذار بوده و خواهند بود:

ـ شغل و مسکن مناسب، دلیل اصلی برای عدم ازدواج نیست، چون به قول یک کارشناس، از ۶ هزار نفر مجرد یک شرکت بزرگ ده هزار  نفری که شغل خوب و مسکن مناسب هم داشتند، در سن ازدواج اقدام به ازدواج نکرده‌اند!

ـ دنبال تحصیلات دانشگاهی رفتن ـ به هر بها و بهانه‌ای و در هر دانشگاه و با هر سطح علمی، توقعات کاذبی را در قشر جوان ایجاد کرده که در مرحلة تحصیلات تکمیلی هم باعث بالارفتن سن ازدواج شده است.

ـ گریز از حس مسئولیت‌پذیری در برخی از جوانان ـ خصوصاً پسرها، به زندگی تجردی دامن می‌زند.

ـ برخی می‌گویند: مجردم، پادشاهم، می‌خواهم آقا/خانم خودم باشم، چه نیازی هست به دیگری خدمت ارائه بدهم؟!

ـ هزینة شروع زندگی بالاست. در این اوضاع و احوال مگر می‌شود کسی دیگر را هم شریک زندگی کرد؟

ـ در ساختار اجتماعی زندگی شهری ـ خصوصاً پس از انقلاب اسلامی، افزایش اشتغال زنان باعث شده است آن‌ها از نظر مالی به استقلال برسند و این استقلال را به سایر زمینه‌های اجتماعی و زندگی نیز تسری دهند، که متأسفانه اوّلین گام این استقلال‌طلبی، فرار از مسئولیت تشکیل زندگی و رهاشدن از سلطه خانواده است.

ـ اقبال افراطی دختران به ادامة تحصیلات دانشگاهی، حتی در شهرهای دور از خانه و خانواده، عادت کردن به زندگی مجردی در خوابگاه یا خانه‌های اجاره‌ای، اوّلین قدم روی آوردن دختران به زندگی مجردی در سال‌های بعد است.

برخی دختران بر این عقیده‌اند که: درس که خوانده‌ایم ـ‌ حالا هر رشته و دانشگاهی!، شاغل هم که هستیم، ماشین هم که داریم، پس چه نیازی به ازدواج داریم؟!

ـ رسانه‌های گروهی، خصوصاً فیلم‌های سینمائی ما، به جای تشویق،‌ جوانان را از تشکیل زندگی مشترک نگران و دلواپس می‌کنند و اینگونه القا می‌کنند که مجرد ماندن بهتر از ازدواج و گرفتار کردن خود است!

ـ‌ فیلم‌های سینمائی زندگی مشترک زوج‌‌های جوان را در اوّل زندگی، به گونه‌ای به تصویر می‌کشند که گوئی آغاز یک زندگی مشترک بدون فراهم شدن همة لوازم لوکس زندگی، هرگز عملی نیست!

ـ تلاش بی‌وقفه زنان، بخصوص پس از انقلاب اسلامی، برای به دست آوردن برابری اجتماعی با مردان، که در طول تاریخ به آن دست نیافته بودند، گاهی آن‌ها را از تشکیل زندگی دورکرده است.

ـ گاهی زیاده‌خواهی و زیاده‌طلبی برخی خانواده‌ها و خود جوانان در تشکیل زندگی مشترک،‌ چشم و هم‌چشمی‌ها و هزینه‌های نجومی عقد و عروسی، عرصه را بر جوانان برای ازدواج آسان تنگ می‌کند و…

راستی، نظر شما چیست؟ منتظر نظرات شما هستم.

………………………………………………………….

مدیرمسئول

………………

Mh md _ sohrabi@yahoo.com

……………………………………….

به نقل از:سرمقاله مجله جوانان امروز/شماره تیرماه

]]> http://aftabasmarod.ir/?feed=rss2&p=3271 0