————————————————–

            دربند مشکول             

عکس تاریخی،  ۱۳۰۶ خورشیدی

عده ای بازماندگان عشایر شاطرانلو خلخال

پس از نبرد نابرابر با قوی دولتی  در سال ۱۳۰۲

جنگ الارلو و دربند مشکول

 از راست:

۱- مجیدخان شاطرانلو فرزندرشیدالممالک

۲- جمشیدخان امیرپور «فرزند امیرعشایر»

۳- محمودخان آذرباد «فرزند امیر فیروز نوه پسری عظمت خانم»

۴- محمدتقی خان امیراحمدی معروف به ممیش خان

۵- مختارپاشاخان امیراحمدی «فرزند امیر عشایر بزرگتر از جمشید خان»

البته ممیش خان در نبرد مشکول جز قوای دولتی بودند،نه مخالف دولت!

—————————————————–

نسل ما از نبرد دربند مشکول وممیش خان

حرف وحدیثهای فراوان از زبان بزرگان خود

شنیده ایم.از این منظر،بی شک این عکس 

آن شنیده هارادریادها زنده می کند.

——————————————————-

سلام

پیشنهاد میکنم این کتاب ها رو هم مطالعه ای داشته باشید

جنگ مشکول بر کسی پوشیده نیست حتی نسل جوان ، با توجه

به اینکه هنور اثار به جا مانده از توپ های روسی قابل مشاهده هست

۱- خاطرات و اسناد ناصر دفترروایی، چاپ اول، انتشارات فردوسی، ۱۳۶۳

۲- یادداشت‌هایی از آشوب‌های عشایری و سیاسی آذربایجان، سرلشگر عبدالله خان طهماسبی، پردیس دانش، ۱۳۸۶

۳- تاریخ سیاسی اجتماعی شاهسون، ریچارد تاپر، ترجمه حسن اسدی، نشر اختران، ۱۳۸۴

۴- درآمدی تحلیلی ـ تاریخی بر شخصیت و آراء و اندیشه‌های میرزا کوچک ‌خان جنگلی، مکاتبات سردار جنگل، جعفر مهرداد، انتشارات حرف نو، ۱۳۸۵

۵- اردبیل در گذرگاه تاریخ، بابا صفری، نشر دانشگاه آزاد اسلامی‌ اردبیل، جلد اول، چاپ دوم، ۱۳۷۰

۶- سردار جنگل، ابراهیم میرفخرایی

۷- رضاشاه و قشون متحدالشکل، دکتر باقر عاقلی، نشر نامک، ۱۳۸۴

۸- شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران، دکتر باقر عاقلی، نشر گفتار، جلد سوم، ۱۳۸۰

*برنامه ریز؟!

……………………………………………………………………………….

سلام جتاب برنامه ریز عزیز

بسیار سپاسگزارم از نظر وپیشنهاد خوب شما.

مطالعه این آثار برای ما آذربایجانی ها از واجبات است.

راستی نمی خواهیدخودتان را معرفی کنید؟

چقدر خوسحال می شدم که با مشخصات کامل با هم گپ می زدیم.

………………………………………………………………………..

…با رفیق دیرین             

رحمان ستاری اسمرود

………………………………………………………………

اشاره: عکس ومکث این نوبت اختصاص دارد

به سفر حاج رحمان ستاری به دیار اسمرود،که

که بخشی از خاطرات این سفر با عنوان

“خاطره تلخ” تقدیم شد.

در اینجا بخش دوم وعکسهای سفر را با توضیح مختصر

به تماشا می نشینیم.

……………………………………………………………………

عید قربان برهمه عزیزان خجسته باد سلامی دیگر با عطر بوی اسمرود تقدیمتان می کنم چند روز اسمان اسمرود ابری است وهمچنان ابری بود به سوی تهران ترک کردم دشتهای پراز سکوت نسیم روح افزا برای کسی چون من که از هیاهوی شهر به این دیار راه کشیده بسی ارامبخش هست. ویژه انکه مسیرت ازمیان انبوه درختان چون باغدالی بیفتد درختان چون سربازان دردوطرف جاده به صف ایستاده به رهگذران سر تعظیم دارند چقدر گامها دراین مسیر اهسته می گردد درختان کهنسال مثل گردو حاج اقا نوری دربیان گذشته های دور پر حرف می گردند باخیزش باد اهنگ دلنشین به رهگذران هدیه می کنند صدای شر شر اب این نعمت بی همتا با. با بادو اهنگ درختان زیباتر از همیشه می امیزد وقتی اول صبح به غلامعلی قیاسی می رسیدم جلوه شیروانیها و صدای خروسها. با طلوع خورشید نوید طلوع اسمرود جدید می دهد اسمرود اباد. خرم و سرسبز وبا نشاط که اغوشش بر بازنشستگان نسل اینده برای زندگی ارام همراه با تلاش وکوشش باز باز می باشد درک یک صبح و طلوع خورشید ان به همه عمر در شهر می ارزد. انشا الله برای محرم تدابیری پیش پای مان در مقابل کرونا باشد عزاداری سنتی درگذشتگان این دیار به رسم معمول برگزار گردد. دراین باره عزیزان نظرات خود را درمیان بگذارند.

در این سفر برای اولین بار از مصافحه وروبوسی با عمو اجتناب داشتم تا عمو اغوشش بی اختیار باز شد گفتم عمو من از شهر پراز کرونا امدم از شما می ترسم خدای ناکرده الوده شوی دستانش ازروی اضطرار شل شد وبه محاوره وحال احوال دورا دور اکتفا گردید مخصوصا خبر فوت اقامهدی. و پسر بزرگ روح الله شربتی را شنیده بود بسیار دلنگران ما شهرنشینان شده بود سفارش اکید به احتیاط می نمود اولاغش را خواستم که علفهای چیده شده غلامعلی قیاسی را برایش بار کنم بیاورم راضی نشد گفت بچه ها امروز فردا از تهران خواهند امد ولی دفعه بعد وانت خود را توانستی بیاور. عدس و نخود چیده شده دمی راهی ها را برایم بار کن. قول دادم حتما با وانت خواهم امد.

در خلخال سر مزار اقامهدی کشاورز رفتم محل دفن کروناییها را جدا کردند پنج شش نفری دفن کرده بودند وچند قبر اماده نیز مرگ کرونایی می طلبید با لودر کنده شده به عمق حداقل دوبرابر قبر معمولی. بی سر و صداترین وازرده ترین مرگ را رقم می زند بسیار خلوت طوریکه. وقتی برای فاتحه رفتم حتی یک نفر انجا نبود تازه در دومین وسوین روز درگذشتشان بود. قبرهای اماده بسیار خوفناک انجا دهان باز کردند کلا فلسفه زندگی را زیر سوال می برد ادم فکر می کند احمقترین انسانها در روی کره زمین اختلاسگران و مال اندوزان. کلاه برداران ودزدان هستند ونمی فهمند وعده گاهشان چنین چالهای خوفناکی هست.

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

 تصاویر از غلامعلی قیاسی است.

چشم پرکن ان انگور. وفوق العاده پر بار

چون غوره هست چندان در تصویر دیده نمی شود.

…………………………………………………………..

این تصاویر مربوط به نهالهای کاشته شده در جاده اسمرود

گویای نهایت غربت این درختان مهمان است روزگار

سختی را پشت سر می گذارند. بی ابی وازطرفی

پوست ان کنده شده ولی راست قامت به ره گذران

تعظیم می کند. چندتایی هستند که قد کشیده اند

با هربار دیدن احساس شادمانی می کنم. تعدادی

هم پاجوشهای زیادی دارند که نیاز به هرس پاییزی

یا بهاره دارند تا قد بکشند وتعدادی نیز درمیان بوته ها کز کرده اند.

یک نوع زنبور با جثه بزر گ سیاه ستون پایه الاچیق

را خورده عنقریب است فرو بنشیند تخته ومیخ وچکش

بردم درست کنم چنان مورد هجوم این زنبور

قرار گرفتم ناچار نیمه کاره رها کردم.

بستانی در قبیر صاندیق با ادمک. مرا یک قرن عقب برد.

بارفیق دیرین دیداری تازه کردم. گلایه کردم

که خودت رفتی ما را با حریفی به مراتب

خطرناکتر از صدام. تنها گذاشتی گرفتار

ویروسی شدیم نه تانک به کار می اید

ونه ارپیجی و تفنگ هیچ کدام کارساز نیست

دیده هم نمی شود فقط ارام وارد ریه می شود

وبی سر و صدا ادمها را از گیتی حذف می کند.

………………………………………………………….

==============================================>

توضیح:عکس ومکث این بخش که توسط آ قا رحمان

ارسال شده،با همت وهنر مندی آقا ذوالفقار

همین امروز ازآقبلاق تهیه وداغ وتازه،تقدیم

شما می شود.هر عکسی از اسمرود،دراین فضای 

دودی کرونائی،حالمان را خوب می کند.خال و روزتان خوش

==============================================>

…………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………

……………………………………………………………………………

……………………………………………………………………

………………………………………………………………………

ذوالفقار؛الان که عکسها را مرور می کردم،احساس کردم:

“خوشتر از این گوشه،پادشاه ندارد!”

همیشه خوش باشید وهمینگونه پادشاهی کنید.

…………………………………………………………………………

……………………………………………………………………………

……………………………………………………………………………….

……………………………………………………………………….

……………………………………………………………………………

- باز هم آمدید؛استوار باد گامهایتان

-دوباره سرود اتحاد سردادید؛ناگسسته باد اتحادتان

-لبیک گفتید به رهبرتان؛درود بر بصیرتتان

-حساب انقلاب را جدا کردید از بی تدبیری برخی مدیران؛آفرین بر تدبیرتان

-با شِکوه وگلایه از وضع اقتصادی،دشمن شکن بود آرمان وهدف والایتان

-در چلچله انقلاب وحصر اقتصادی،امید آفرین بود برای دوستداران انقلاب
حماسه حضورتان ومایه شرمندگی مسئولانی که  حماسه ۴۰ ساله
شما اینک آنها را از خواب غفلت بیدار باید بکندتا بدانندکه این ملت

شایستهخدمت صادقانه وتدبیر عالمانه است

-از صلابت مکتب و رهبر و  ملت ما،جشن ۴۰ سالگی انقلاب جاودانه شد

-خجستهباد این صلابت،پاینده باد این پیروزی

عکس ومکث این نوبت،اختصاص داردبه سفر من ودکتر فرامرز به خلخال،برای به سازی وتعویض سنگ مزار شهیدعزیز- صیقت سهرابی در سی وپنجمین سالگرد شهادتش(۲۶/۱/۱۳۶۲).البته این سفر ۱۹ و۲۰ اردیبهشت انجام شد.

بعد از اتمام کار باز سازی مزار شهید،عصر یک روز خوب بهاری ،ابری وگاهی بارانی،گفتیم سراغی از نهال های کاشته شده اسفند هم بگیریم وجویای حالشان باشیم.این عکسها حاصل سفر چند ساعته ما به داغ واُرمه وآبلاغ است وتوفیق حضور در دیار حاصل نشد. امیدوارم با عکسها،شمارا هم همسفر خود کرده باشیم.

قبل از تماشای هر عکسی،چشمهارا با تماشای چند گل بهاری بشورید

وبقیه عکسهارا جوردیگری ببینید،این جوری بهتر نیست؟!

*********************************************************

تلاقی جاده،دشت وآسمان آبی که لحظاتی بعدبارانی شد،دیدنی بود.

…ونمای زیبا از سخره وآسمان نیلگون،از فراز آغبلاغ

———————————————————————————— این هم عکس یادگاری ما با”پینتی”های خوشرنگ وزیبای دامنه کوردیر

که تماشای آنها،لذتی دوچندان به ما داد. 

نهال های بی جان ۲۴ اسفند که شکر خدا،به لطف رحمت الهی،به جوانه

نشسته،قد کشیده و برگهای سبزشان نوید نشاط وبالندگی می دهند،اگر

از این پس هم با قطره آبی،به یاریشان بشتابیم،شاهد سر افرازیشان در

آینده خواهیم بود،ان شاء الله

————————————————————————————

دونهالی که آن روز در کنار یاران،به دست خود نشاندیم ونشان گذاشتیم ،به

امید بارور شدنشان ،وخوشبختانه به برگ وبار نشسته بودند.

جالب اینکه،۸۰ در صد قلمه های چنار ،جوانه وبرگ داده اند واز قلمه های بید

حدود ۲۰ درصد بارور شده اند؛این هم تجربه ای است برای کاشت در این فصل.

————————————————————————————

آقا فرامرز علاقه عجیبی به کاشت نهال زیتون در اسمرود داشت؛در راه شمال

بادردسر،چهار اصله نهال زیتون خرید ویکی را بالای چشمه ارمه،دومی را در

باغچه یونجالیخ ،سومی را در آغبلاغ کاشتیم ویکی را هم به آقای طاهری

هدیه دادیم تا در هرو آباد بکارد وببینیم حاصل این کشت را.سه نهال داغ

ثمر داده بودند؛البته نه در حد انتظار. نمی دانیم نهال آقای طاهری در

هرو آباد چه وضعی دارد.

من به شوخی به همراهان می گفتم :کاشت زیتون در اسمرود را هم امتحان

کنیم،یا گذشتگانمان با تجربه ودرایت  تن به این کار نداده اند وما سنت شکنی

می کنیم ونتیجه  هم می گیریم تا آنها به فراست ما ایمان بیاورند،

در صورت نتیجه نگرفتن،ما به گذشتگانمان صد  آفرین می گوییم که راه خطا

نرفته اند!امیدوارم ما برنده این تجربه باشیم!

————————————————————————————

راهمان را به سمت آغبلاغ کج و راست کردیم ودوباره دنبال چشمه آب حیات

  این هم شیلش، منبع الهام شاعران اسمرود. این بار با شعر:

<::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

عکس این شماره از”عکس ومکث”به همت سر کار خانم عظیمی اسمرود”

یکی از طرفداران همیشگی ،فعال و پر وپا قرص سایت”آفتاب اسمرود”تهیه و

ارسال شده است،که از ایشان سپاسگزارم.

از راست:ربعلی اسدیان،قربعلی اسدیان ومرحوم ارشد اسدی

برای مرحوم ارشد اسدی رحمت الهی وبرای آقایان اسدیان،سلامتی آرزو

می کنیم.

<::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

نخستین گردهمائی بزرگ نینوائیان

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

********************************************************

•  این عکس پر از خاطرات کودکان دیروز و یابه خاطره پیوستگان امروز اسمرود است.
•  رقیه خانم … اسمرودی هم که به حق با تلگرام به من اخطار داده بودند  از چاپ ونشر
• برخی نوشته های نابه سامان ارسالی -برای حفظ هویتِ با وقارِ سایت”آفتاب اسمرود”
• پرهیز کنم ومن ضمن تحسین سلیقه وخواست او ،سعی خواهم کرد چنین کنم؛به درخواست
• ایشان نیز-برای نشر عکس واسناد قدیمی از اسمرود،این عکس تاریخی را چاپ می کنم.
• همچون همیشه،منتظر عکسهای واسناد ارسالی شما هم هستم.
• :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>
• ازرقیه خانم…اسمرودی که با ارسال عکس،به فراخوان ما پاسخ دادند
• سپاسگزارم.در زمان مناسب،از عکس ارسالی استفاده خواهم کرد.
• شما هم عکسهای یادگاری وتاریخی را برای استفاده وآشنائی
• هم ولایتی ها،از آلبوم ها وبایگانی تاریخ خارج کنید تا در منظر دید
• قرار گیرد.
• :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::>

*******************************************************

گاهی

برخی عکسهارا

می سوزانیم

و

گاهی

برخی عکسها مارا...

عکس از من،مکث وشرح از شما!

********************************************************

<==========================================>

————————————————————————————

یک لشگر!

آقای شهرام فتح اللهی برای سایت ما خود یک لشگراست؛باسلاح چشم

انگشت و دوربین.خداوند  مثلث سلاح اورا همیشه  بینا،توانا وکارا نگه دارد

که عکسهای او  وبرخی دیگر ازدوستان ؛به همراه نوشته ونظر عده ای از

هم ولایتی های خوش فکر ،جورتنبلی های تمام هم ولایتی هارا می کشند

تا سایت همچنان پویا،به روز،پر مطلب وپر تماشاگر! بماند وبا همت این دوستان

همچنان قافله سالار پر بازدید کننده ترین سایت روستائی استان باشد تا

از این فضا،برای شناساندن استعدادها،توانائی ها،فرهنگ وآداب ورسوم

دیار عزیزمان -اسمرود،بهره خوبی ببریم.

برای دوام،بالندگی،ابراز وجود،معرفی مناسب  روستای خودمان به دیگران،در

هر زمینه اینیازمند یاری همه فرهیختگان،اهل فکر وقلم و…هستیم.

سایت برای تنوع وتحرک به لشگریان قلم به دست ودوربین به دست واهل

فکر ونظر نیازمند است.زود خسته نشوید که:

ره دراز است ومقصد بس بعید…

این چند عکس هم حاصل فراخوان دیروز ما وپاسخ زود هنگام آقا شهرام از

لشگر دوربین به دستان اسمرود است.لشگر قلم به دست؛شما هم به پیش.

————————————————————————————

آقا شهرام؛دوربینت پر عکس وخاطراتت همیشه شادمانه باد.از بقیه عکسها

در فرصتی مناسب،بهره خواهیم برد.

————————————————————————————

اسمرودیها نظمشان زبانزد است،حتی صف در گردنه اُرمه ونگاه هائی که

یک مقصد را نشانه رفته اند!

————————————————————————————

بسوزند آدم های بی بن وریشه ای که درخت تناور اُرمه را به این روز اندختند

تا حتی به عکس یادگاری در روزهای پایانی عمر درخت هم دلخوش باشیم.

————————————————————————————

کربلائی ترابعلی وفرزندان،پای ثابت کارهای خیر در ولایتمان هستند ویار غار

سفرها،آقای اسدی وآقای سهرابی رادر اسمرود دیدن عجب است!

————————————————————————————

گوئی این ماشین خوش رنگ آقا فرهنگ،با طبیعت رنگا رنگ اسمرود سِت

{فارسی را پاس بداریم و  زین پس به جای سِت،بگوئیم(جور/هماهنگ)}

کرده است.

چرخهایش همیشه بچرخد،آقا فرهنگ-البته با سرعت مجاز!

———————————————————————————–

بیا بار سفر بندیم

و

ره توشه برداریم

:

ببینیم آسمان آیا

هر کجا همین رنگ است؟

{بعید می دانم آسمان جائی زیباتر از آسمان اسمرود باشد؛باور ندارید،از

این مسافران بپرسید!.آسمان بالای سر،وبالاتر از درختان است.مگر درختان

سر به فلک کشیده می گذارند آسمان خدا دیده شود! }

————————————————————————————

<==========================================>

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ولادت طلایه دارخط سبز امامت وولایت،ملازم قرآن ومقتدای اهل ایمان

حضرت علی(ع) وروز پدر ،بر شما پدران نازنین اسمرود مبارک باد.

پدران حاضر وغایب از نظر اسمرود،روزتان مبارک وروز وروزگارتان خوش

==========================================

…ویاد باد ازپدرانی که همواره “یا علی” ورد زبانشان بود،اما روزی به نامشان

نبود،تا لااقل به این بهانه،دست های پینه بسته شان راببوسیم.

نثار روح پر فتوحشان صلوات.

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

پدر ؛آنگونه که من شناختم

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

مهران سهرابی اسمرود

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

قبل از ورود به مبحث اصلی کلام میخواهم به این مهم اشاره کنم که انگیزه نوشتن من از این مطلب صرفا به خاطر وجود رابطه پدری و پسری نیست حمیت و تعصبی  هم  در کارنیست فقط یک چیز است و ان بزرگداشت مقام متعالی یک انسان یک مرد خوب یک انسان فهیم و درد اشناست .

خداوند متعال در قران کریم می فرمایند:”..واذکروا موتاکم بالخیر..”(از اموات خود به نیکی یاد کنید).اری صحبتم در خصوص  زنده یاد جنت مکان خلد اشیان حاج گلعلی سهرابی والد نگارنده هست.چه خوب گفته اند هر انسانی ۳ پدر دارد۱-”والد من ولدک-کسی که تو را زایانده “۲-”والد من علمک-کسی تو را تعلیم داده”۳-”والد من زوجک-کسی که تو را تزویج کرده”مرحوم هم پدر  بود هم معلم من بود و هم مزوج من خدایش رحمت کند و با سید الشهدا محشورش گرداند ان شاء الله

من با ان مرحوم خاطرات بسیاری دارم خاطرات تلخ و شیرین خداوند را شاکرم تا جاییکه به یاد دارم هیچگاه اسباب تاذی و تالم ایشان را فراهم نکردم در همه انات و لحظات زندگی گوش به فرمانش بودم رضایت او خط قرمز من در زندگی اجتماعی بود این وظیفه شرعی همه ماست..”و بالوالدین احسانا..”(قران کریم).در این وجیزه در نظر دارم اجمالا به گوشه هایی از مهمترین ابعاد شخصیتی ایشان اشاره داشته باشم:

۱-مرحوم پدرمان به معنای واقعی کلمه طالب علم و دنش بودنداز هر فرصتی برای مطالعه استفاده میکردند بزرگترین میراث ارزشمند ایشان که دارایی معنوی ما محسوب میشود طلب علم و دانش بود در طول ۸۷ عمر پر برکتشان کمتر لحظه ای از مطالعه غافل بودند.عادتشان را میدانستم وقتی خانه ما تشریف می اوردند فورا کتابی در اختیارشان قرار میدادم خودم نیز اکثر کتابهای ایشان را مطالعه میکردم و زیر عبارات مهم خط میکشیدم یک بار بر من شورید و گفت چرا کتابهای من را حاشیه نویسی می کنید؟!

۲-برای علم و عالم هم ارزش واقعی قایل بود معمرین و افراد مسن بهتر میدانند ایشان معلم قران و بانی مکتب خانه قدیم و از معدود افرادی بودند که در ترویج علم اموزی در اسمرود نقش بسزایی داشتند .یادم نمی رود یک بار کارنامه اقای وهاب فتح االهی را از مدرسه گرفته بودند ایشان هم با نمره خوب قبول شده بودند ایام برداشت محصول بود به من گفتند بروید ایشان را صدا کنید بیایند اینجا اقای فتح اللهی هم فی الفور امدند ان مرحوم ایشان را تشویق و تفقد کردند وبه او بابت ادمه تحصیل دلگرمی دادند.

۳-اب الشهید بود نیک میدانید فرزندان خیلی افراد به جبهه رفتند که اجر شان با خدا باشد ولی فرزندان معدود افراد به درجه رفیع شهادت نایل امدند این مقامی بس بزرگ است لیاقت میخواهد و پاکی نفس .جگرگوشه اش را در راه وطن و ارمانهای اسلام و انقلاب دادند خم به ابرو نیاوردند در عین حال بی ادعا بودند راه بنیاد شهید را نمی دانستند یک بار حاج اقا اصدق-روحانی شاغل در بنیادشهید  اهل گورانسراب- به مرحوم گفته بودند:”جاج اقا شما که این مستمری تاچیز شهید را نمی گیرید فکر میکنید ان را به خزانه دولت مسترد میدارند!”

۴-عاشق خیر و شر بود کافی بود بشنود دوستی یا اشنایی به رحمت ایزدی پیوست هیچ کاری او را از شرکت در ان مراسم باز نمی داشت در خصوص عیادت از بیماران هم هکذا

۵-سهل گیر و کم ازار بودند.هر خواسته ای از ایشان داشتید در حد توان بر اورده می کردند اکثر کارهای خیر ایشان جهت تقرب الهی در خفا انجام میشد عزت نفس افراد را نمی شکست خوبی را بر سرشان نمیکوبید.یک نفر به نام اقای …در سال۱۳۷۱ از ایشان ۲۱۰۰۰۰۰۰ تومان دستی قرض کرده بودند بعد از ۱۴ سال یعنی در سال ۱۳۸۵ وقتی به ناچار کار به محکمه کشید و رقم به نرخ روز ۱۶۰میلیون تومان

میشد از گرفتن ان که حق قانونی او بود ابا کردندو گفتند:”من نمی توانم ربا بخورم”۲۱۰۰۰۰۰۰ خود را برداشتند همین.در حالیکه برادران و خواهران ان فرد به کرات به حاج اقا مراجعه و خواستار تصفیه بدهی ایشان شده بودند مرحوم گفته بود”من از ایشان طلبی ندارم!”

۶-نکته بسیار مهم اینکه همیشه منافع جمعی را بر منافع فردی و خانوادگی ترجیح میدادند واقعا خود را وقف مردم کرده بود در ساختن مسجد مدرسه منبع اب احداث راه اوردن روحانی مسجد پذیرایی از مسولین ادارات و اوردن برق و کشیدن اب شرب در همه امور عمومی عمرانی استینها را بالا میزد و در صف مقدم بود بی ادعا بدون کوچکترین چشم داشت مالی و مادی

در تامین برق روستا به تمامی ادرات دخیل تعهد داده بود که در صورت عدم همکاری هر یک از اهالی روستا،من  هزینه کندن جا برای تیرهای برق وهزینه های مربوطه را می پردازم وچنین هم کرده بود.

۷-اعتقاد قلبی به کار داشت در وصیت نامه های متعددی که از ایشان قبل از سفر حج و بعد از ان به دست امد به جمله جالبی بر خورد کردیم که گفته بودند:”هر کس به شما بگوید کار نکتید او بزرگترین دشمن شماست”!

۸-اهل رنگ و ریا و دروغ و حقه نبود دروغگو را دشمن خدا میدانست.

۹-اهل حساب و کتاب بود  ،مخصوصااگر به کسی دیناری بدهی داشت شب خوابش نمی برد و جمله معروفی داشت :”اسمرودیها از بدهی می ترسند..”

۱۰-سحر خیز بودو معمو لا زودتر از تمامی اهل خانه  وحتی اهالی روستا بیدار می شد وکارها را به موقع وطبق برنامه انجام می داد وپس از تقسیم کارها،به پی گیری امور عمومی روستا وکارهای اداری می پرداخت.

۱۱-شوخ طبع و بذله گو بودند با هر کسی فر اخور شخصیتش و در موقع مناسب شوخی جانداری میکرد……ضمن پوزش از تصدیع اوقات شریف کاربران فهیم و پوزش بابت اطاله کلام ضمن ارزوی غفران الهی برای این نفس مطمئنه سفر کرده در پایان با شعری از دکتر شفیعی کدکنی به این مقال خاتمه میدهیم.”

-خرد اموز و مهر امیز و دادایین و دین پرور-هشیوار و خردمردی به هر اندیشه بینایی

-ندانیم و ندانستند قدرت را و می دانند -هنر سنجان فرداها که تو فردی و فردایی

-بزرگا بخردا رادا به دانایی که می شاید-اگر بر ناتوانی های این خردان ببخشایی

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::